II SA/Bd 720/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Związku [...] [...] [...] [...] [...] i NSZZ [...] [...] Indywidualnych Województwa [...] Region [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zgromadzenia publicznego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem wpisu uiszczonego od skargi. Pismem z dnia Związek Zawodowy [...] [...] [...] [...] i NSZZ [...] [...] Indywidualnych Województwa [...] Region [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zgromadzenia publicznego. W wykonaniu zarządzenia z dnia 10 lipca 2013 r. Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżących do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (status, KRS). Jednocześnie zarządzeniem z tej samej daty skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Powyższe wezwania do uzupełnienia powyższych braków zostały doręczone w dniu [...] lipca 2013 r. i [...] lipca 2013 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru korespondencji – k. 19 i 27). W wyznaczonym przez sąd terminie Związek [...] [...] [...] Województwa [...] przesłał podpisane przez przewodniczącego ZZR "[...]" potwierdzenie, że M. K. na podstawie uchwały nr [...] Rady Krajowej Związku [...] [...] [...] z dnia [...] marca 2009 r. został wybrany Przewodniczącym Zarządu Województwa [...]. Jednakże na potwierdzenie tej okoliczności nie przedstawiono żadnych dokumentów, dlatego też na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wezwano ponownie skarżącego Związek [...] [...] [...] Województwa [...] do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji Związku, a także do nadesłania uchwały nr [...] Rady Krajowej Związku [...] [...] [...] z dnia [...] marca 2009 r. – pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. NSZZ [...] [...] [...] Województwa [...] Region [...] nadesłał wprawdzie aktualny odpis KRS oraz informację, że dokumenty stanowiące indywidualne umocowanie dla P. B. do wniesienia skargi zostaną przedstawione niezwłocznie, po otrzymaniu ich z zarządu w [...]. Do wydania przedmiotowego postanowienia powyższe dokumenty nie zostały przedłożone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej "P.p.s.a.") każde pismo strony (m.in. skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli zatem skargę do sądu wnosi związek zawodowy, spółka, skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym bądź przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej. Niewykazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 P.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianego braku skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i precyzyjnie sformułowanemu wezwaniu, skarżący nie przedłożyli dokumentów określających umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę do reprezentowania związków zawodowych. Ponieważ nałożony na stronę skarżącą obowiązek nie został wykonany, sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.