II SA/Bd 73/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na czynność Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [..] w B. w przedmiocie sposobu rozliczania opłat przez wspólnotę mieszkaniową postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 grudnia 2011r. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy pismo zatytułowanie "zażalenie", stanowiące w istocie skargę na czynność Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w B. w przedmiocie sposobu rozliczania opłat przez wspólnotę mieszkaniową. Skarżący nie zgodził się z podwyższeniem przez Wspólnotę Mieszkaniową funduszu remontowego w związku ze spłatą zaciągniętego przez Wspólnotę kredytu remontowego. W odpowiedzi na skargę Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...] w B.wskazała, że zaciągnięty w celu utrzymania budynku obciąża wszystkich właścicieli lokali mieszkalnych, zgodnie z posiadanym udziałem. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest sposób rozliczania przez Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. [..] w Bydgoszczy opłat ponoszonych przez członków ww. Wspólnoty Mieszkaniowej w 2011r.. Sposób ten określony został w uchwale Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [..] w B.Nr [...] z dnia [....] lutego 2011r. Jak wynika z akt sprawy, w niniejszej sprawie nie została wydana decyzja, ani postanowienie, jak również akt lub czynność inna, niż decyzja i postanowienie, podejmowane w sprawach indywidualnych, dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa i mających charakter publicznoprawny, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wspólnota mieszkaniowa, będąca stroną w niniejszym postępowaniu, działania swe podejmuje w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t. jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Jak wynika natomiast z art. 1 ust. 2 ustawy, w zakresie nie uregulowanym ustawą do własności lokali stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. Rozdział 4 ustawy o własności lokali reguluje zarząd nieruchomością wspólną. Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy, uchwały właścicieli lokali są podejmowane bądź na zebraniu, bądź w drodze indywidualnego zbierania głosów przez zarząd; uchwała może być wynikiem głosów oddanych częściowo na zebraniu, częściowo w drodze indywidualnego ich zbierania. Jak natomiast stanowi art. 23 ust. 2 ustawy, uchwały zapadają większością głosów właścicieli lokali, liczoną według wielkości udziałów, chyba że w umowie lub w uchwale podjętej w tym trybie postanowiono, że w określonej sprawie na każdego właściciela przypada jeden głos. Z art. 25 ust. 1 z kolei wynika, iż właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Powództwo, o którym mowa w ust. 1, może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu właścicieli albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego (art. 25 ust. 1a ustawy) Niniejsza sprawa, z uwagi na to, iż przedmiotem jej jest ustalenie wysokości stawek zaliczek, ma charakter majątkowy. Sądem właściwym zatem rzeczowo jest sąd rejonowy właściwy ze względu na położenie nieruchomości wspólnej (do którego – z zachowaniem terminu wynikającego z ustawy – należy wnieść pozew o uchylenie uchwały), nie jest natomiast w przedmiotowej sprawie właściwy sąd administracyjny, sprawa bowiem nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Właściwy w przedmiotowej sprawie jest zatem sąd powszechny. Rozdzielenie sądownictwa powszechnego od sądownictwa administracyjnego jest zasadą konstytucyjną i wyłącza spod kognicji sądów administracyjnych sprawy należące do sądów powszechnych. Zgodnie z art. 58 § 4 sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z powodu swej niewłaściwości, jedynie jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy – co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczono, jak w sentencji postanowienia.