II SA/Bd 73/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu G. R. i R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku z dnia 16 marca 2018 r. i w sentencji postanowienia z dnia 26 marca 2018 r. w sprawie o sygn. II SA/Bd 73/18 w ten sposób, że w miejscu wskazującym siedzibę organu zamiast "w B." wpisać "w T.". Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369 – dalej jako p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl § 2 tego przepisu sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Jak wynika z akt sprawy, G. R. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Wyrokiem z dnia 16 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę G. R. i R. R. na opisaną powyżej decyzję. Postanowieniem z dnia 26 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy sprostował omyłkę pisarską w wyroku z dnia 16 marca 2018 r. Powołanie w sposób błędny w sentencji wyroku z dnia 16 marca 2018 r. oraz postanowieniu z dnia 26 marca 2018 r. nieprawidłowej siedziby organu ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. Zasadne, więc było sprostowanie tej oczywistej omyłki poprzez zastąpienie w sentencji wyroku i postanowieniu siedziby organu "w B." siedzibą "w T.". Powyższe bez wątpliwości znajduje potwierdzenie w aktach zarówno sądowych jak i administracyjnych. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.