II SA/Bd 738/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 21 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] marca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2009r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] marca 2005 r. Nr [...], w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu I instancji – Burmistrza Miasta [...], zatem, w omawianej sprawie nie doszło do wyczerpania wymaganego wskazanymi powyżej przepisami toku instancji, co stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Wskazać należy, że jak ustalono na podstawie sprawy o sygn. akt II SA/Bd 140/06, przedmiotem postępowanie prowadzonego pod wyżej wskazaną sygnaturą było postanowienie Wojewody [...]z dnia [...]stycznia 2006r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego od postanowienia będącego przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 8 listopada 2006r. oddalił skargę w sprawie II SA/Bd 140/06. Wskazać należy ponadto, że wydanym w dniu 24 lutego 2009r. na rozprawie postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę M. K. o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bd 140/06, w postępowaniu o sygn. akt II SA/Bd 185/08 z uwagi na brak odniesienia podstawy wznowieniowej do postępowania prowadzonego przed sądem administracyjnym. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.