II SA/Bd 738/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2010 r. w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] marca 2005 r., znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 lutego 2010 r. W związku z wnioskiem M. K. o przyznanie prawa pomocy, sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 29 września 2009 r., pismem z dnia 1 października 2009 r. wezwał M. K. do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF), w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z uwagi na okoliczność, iż M. K. w zakreślonym terminie stosownego formularza urzędowego nie złożył, zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 11 grudnia 2009 r. wniosek strony o przyznanie prawa pomocy pozostawiony został bez rozpoznania. Od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 11 grudnia 2009 r. M. K. wniósł sprzeciw, domagając się udzielenia pomocy prawnej, aby mógł swobodnie dochodzić swoich praw. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł o pozostawieniu wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wskazując iż M. K. nie zastosował się do wezwania z dnia 15 października 2009 r. o wypełnienie przesłanego mu formularza PPF. i nie uzupełnił baraku formalnego wniosku. Pismem z dnia 4 marca 2010 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zażalenie na postanowienie z dnia 15 lutego 2010 r., w którym złożył oświadczenie, że do chwili obecnej nie otrzymał od Sądu urzędowego formularzu wniosku o prawo pomocy (PPF). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa) jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługuje środek odwoławczy na zasadach ogólnych. W ocenie tutejszego Sądu, należało w trybie autokontroli uchylić zaskarżone postanowienie, albowiem na podstawie akt sprawy nie można jednoznacznie i stanowczo stwierdzić, iż M. K., przebywający obecnie w Zakładzie Karnym w [...], a wcześniej w Areszcie Śledczym w [...] i w Areszcie Śledczym w [...], rzeczywiście otrzymał urzędowy formularz wniosku o prawo pomocy (PPF). W tym stanie rzeczy Sąd, na postawie art. 195 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.