II SA/Bd 741/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na zawiadomienie Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2024 r. znak: [...] w przedmiocie zawiadomienia o zakończeniu postępowania postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] lipca 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęła skarga A. C. na zawiadomienie Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2024 r. znak: [...] podjęte na podstawie art. 10 § 1 w zw. z art. 79a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej "k.p.a.") w przedmiocie zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku skarżącej z dnia [...] kwietnia 2024 r. o ustalenie prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na jej niedopuszczalność. Organ wyjaśnił, że zaskarżonym pismem z dnia [...] lipca 2024 r. zawiadomił skarżącą, że postępowanie w sprawie ustalenia prawa do jednorazowego świadczenia z tytułu urodzenia się dziecka zostało zakończone i wyznaczył stronie termin 7 dni na wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań oraz poinformował o niespełnieniu przez stronę przesłanek do przyznania świadczenia. Organ wyjaśnił, że na zawiadomienie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W sprawie będzie wydana decyzja administracyjna. W konsekwencji, zdaniem organu, skarga jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m. in. czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). Zakres kognicji sądów został określony w art. 3, art. 4 i art. 5 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, z mocy art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z akt niniejszej sprawy wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest zawiadomienie Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2024 r. znak: [...] podjęte na podstawie art. 10 § 1 w zw. z art. 79a § 1 k.p.a., w przedmiocie zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku skarżącej z dnia [...] kwietnia 2024 r. o ustalenie prawa do jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka. Zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zawiadomienie, jako czynność materialno-techniczna, pozostaje poza wskazanym w art. 3 § 2 P.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego, gdyż nie stanowi ono rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej lub postanowienia, jak również nie może zostać zakwalifikowane jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. wyrok NSA z 14 września 2023r. sygn. akt I OSK 1709/22, postanowienie WSA w Olsztynie z 18 kwietnia 2019r. sygn. akt II SA/Ol 230/19, wyrok WSA w Gliwicach z 20 marca 2019r. I SA/Gl 1313/18, orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym zawiadomienie, o którym mowa powyżej, nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, z uwagi na brak kognicji Sądu w sprawie ze skargi na zawiadomienie, orzeczono o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.