II SA/Bd 745/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. i P. S. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę publiczną postanawia odrzucić skargę. Wojewoda Kujawsko-Pomorski decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] uchyliło decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] oraz odmówił ustalenia i wypłaty odszkodowania z tytułu nabycia przez Powiat [...] z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa własności części nieruchomości. Pismem z dnia 12 czerwca 2015 r. T. S. i P. S. wnieśli skargę na decyzję "Wojewody [...] dotycząca odmowy odszkodowania za działkę [...] o pow. [...] m2 zajętą pod drogę publiczną" oraz wskazali sygnaturę akt [...]. Do skargi dołączyli odpis postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]. Wnieśli również o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pomoc we wnioskowanym zakresie została przyznana skarżącym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 października 2015 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do wskazania w terminie 7 dni, czy przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] czy też decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] pod rygorem uznania, że skarga dotyczy wskazanego postanowienia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik wskazał, że przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody [...]z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] i jednocześnie oświadczył, iż cofa niniejszą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Merytoryczne rozpatrzenie skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym, poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona po wyczerpaniu przewidzianego prawem trybu i z zachowaniem terminu. Stosownie zaś do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego od doręczenia stronie skarżącej skarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o przysługującym prawie i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, została doręczona skarżącym w dniu 2 grudnia 2014 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w atakach administracyjnych). Oznacza to, że termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upływał w stosunku do skarżących z dniem 2 stycznia 2015 r. Jak wynika z akt sprawy skarga została nadana w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 12 czerwca 2015 r. Wobec powyższego Sąd stwierdził, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obliguje do jej odrzucenia. Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej o cofnięciu skargi – pismo z dnia 11 stycznia 2016 r. - podnieść należy, że oświadczenie to nie mogło zostać uwzględnione przez Sąd. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga została skutecznie cofnięta w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Skutecznie można zaś cofnąć tylko taką skargę, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie skarga nie została wniesiona skutecznie, gdyż nie został zachowany termin do jej wniesienia, zatem cofnięcie takiej skargi jest bezskuteczne i nie może doprowadzić do umorzenia postępowania.