II SA/Bd 746/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Asesor WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. P., M. P., S. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], nr [...] przedmiocie wstrzymania robót budowlanych i nałożenia obowiązków oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 48 ust. 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zmianami) oraz art. 123 k.p.a. postanowił wstrzymać prowadzenie robot budowlanych przy budowie obiektu o funkcji handlowej (kiosku) i garażu blaszanego na działce nr [...] w G., gmina B. przez M., M. i S. P. nakładając obowiązek przedstawienia w terminie do 31 grudnia 2004 r. - zaświadczenia Wójta Gminy B. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej (w dniu wszczęcia postępowania) decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opinią Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. i aktualnym zaświadczeniem potwierdzającym wpis na listę członk6w właściwej izby samorządu zawodowego autora projektu oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane W uzasadnieniu wskazano, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] znak: [...] nakazującej M., M. i S. P. rozbiórkę dwóch obiektów budowlanych tj. obiektu o funkcji handlowej (kiosku) i garażu blaszanego, zrealizowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, podnosząc iż PINB rozstrzygając sprawę powinien zastosować procedurę wynikającą ze znowelizowanych przepis6w prawa budow1anego ( ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 80, poz. 718) i po stwierdzeniu faktu ewidentnej samowoli budowlanej, winien w oparciu o art. 48 ust 2 Prawa budowlanego, wstrzymać prowadzone roboty budowlane i nałożyć na inwestorów obowiązek przedłożenia w określonym terminie zaświadczenia organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o zgodności obiektów budowlanych z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz dokumenty, o których jest mowa w art. 33 ust. 2 i 3 prawa budow1anego. Obiekty budowlane objęte niniejszym postępowaniem zostały zrealizowane w roku 2001 bez wymaganego pozwolenia na budowę. W dniu wydania przedmiotowego postanowienia obowiązuje nowe brzmienie art. 48 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 pkt 1 i 2, wprowadzone ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz.888). Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli M., M. i S. P. zarzucając przede wszystkim, że przedmiotowe obiekty bezzasadnie uznane zostały za budynki budowlane mimo, iż nie są one obiektami murowanymi trwale związanymi z gruntem. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, podnosząc w uzasadnieniu na fakt pobudowania w 2001 r. dwóch obiektów budowlanych bez wymaganej przepisami prawa ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, czym inwestorzy uchybili treści wynikającej z art. 28 ust.1 prawa budowlanego. Zalegalizowanie natomiast powyższych obiektów budowlanych będzie możliwe tylko, gdy obiekty będą zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i przepisami techniczno – budowlanymi oraz uiszczenia przez inwestorów stosownej opłaty legalizacyjnej, wynikiem czego jest prawidłowa treść postanowienia organu I instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego wnieśli M. P., M. P. i S. P. przytaczając argumentację prezentowaną w zażaleniu na postanowienie organu I instancji, powołując się przy tym na to, że organ administracji nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, co w ich ocenie skutkowało błędnymi ustaleniami co do określenia kiosku jak i garażu budynkami, a tym samym brakiem zasadności wezwania strony do złożenia stosownych dokumentów W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może być uwzględniona, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W świetle poczynionych ustaleń faktycznych nie budzi wątpliwości, że w wyniku czynności kontrolnych , potwierdzonych protokolarnie w dniu 22 lipca 2002 r. ustalono, że na przedmiotowej działce nr [...] w G., usytuowane są dwa obiekty budowlane. Jeden z nich posiada funkcję handlową ( kiosk ) o wymiarach 5,10 m x 4,90 m, konstrukcję drewnianą z dachem kopertowym pokrytym blachą natomiast drugi obiekt posiada funkcję garażową o wymiarach 5,0 m x 3,0 m i obiekty te zostały posadowione na płycie betonowej. Ich realizacja nastąpiła w roku 2001 bez wymaganego pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zmianami ) – roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29 w którym wyszczególniono obiekty i roboty budowlane nie wymagające pozwolenia na budowę, a realizowany obiekt nie jest wymieniony w tym przepisie. Wyjątki zawarte w art. 29 przedmiotowej ustawy zawierają enumeratywne zestawienie rodzajów obiektów (art. 29 ust. 1) oraz robót budowlanych (art. 29 ust. 2), których nie dotyczy obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. Przedstawioną w skardze okoliczność, że przedmiotowe obiekty bezzasadnie uznane zostały za obiekty budowlane mimo, iż nie są one obiektami murowanymi trwale związanymi z gruntem, odnieść należy do dyspozycji treści art. 3 prawa budowlanego, który stanowi definicje obiektu budowlanego. W ustawie Prawo budowlane słowniczek taki został zamieszczony we wskazanym wyżej art. 3 prawa budowlanego i zawiera definicje pojęć używanych w ustawie. Pod pojęciem "obiekt budowlany" ( art. 3 pkt 1 ) należy rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami oraz obiekt małej architektury. Ustawodawca wyjaśniając zatem pojęcie obiektu budowlanego posługuje się terminami (budynek, budowla, obiekt małej architektury) definiowanymi w dalszej części słowniczka (art. 3 pkt 2, 3 i 4). Pojęcie budowli zdefiniowane zostało w art. 3 ust. 3 ustawy z 1994 r. Prawo budowlane. Fakt, że przedmiotowe obiekty nie posiadają fundamentów, nie będąc na trwałe związanymi z gruntem stanowi o tym, że należy zaliczyć je do budowli, a nie budynków, zarówno jednak budowle, jak i budynki zaliczają się do obiektów budowlanych. W konsekwencji zatem zasadnie organ administracji przyjął, iż nie zachodzi w niniejszej sprawie wyłączenie określone w art. 29 cytowanego prawa budowlanego. Mając powyższe na uwadze uzasadnia to, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ) oddalenie skargi.