II SA/Bd 75/10

WyrokWSA w Bydgoszczy2010-03-10

Skład orzekający: sędzia WSA Anna Klotz, sędzia WSA Renata Owczarzak, sędzia WSA Grzegorz Saniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien uchylić decyzję organu odwoławczego o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego, jeśli organ ten nie poczekał na rozstrzygnięcie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy, wydając decyzję o odmowie wznowienia postępowania z powodu uchybienia terminu, naruszył przepisy postępowania, ponieważ pominął lub nie wiedział o złożeniu przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu powinno mieć pierwszeństwo przed rozpatrzeniem odwołania od decyzji o odmowie wznowienia postępowania. W związku z tym zaskarżona decyzja została uchylona.
Stan faktyczny
Skarżący J. N. i M. M. – N. wnieśli o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na budowę zjazdu gospodarczego, powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Organ I instancji odmówił wznowienia postępowania, uznając wniosek za spóźniony. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący zaskarżyli decyzję Wojewody do WSA, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych, w tym nieuwzględnienie złożonego przez nich wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. WSA uchylił zaskarżoną decyzję.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję, stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, oraz zasądza od Wojewody na rzecz skarżących kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 10 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 10 marca 2010 roku sprawy ze skargi J. N. i M. M. – N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego udzielenia pozwolenia na budowę zjazdu gospodarczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz J. N. i M. M. – N. kwotę 200 zł (dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. N. i M. M. – N. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty I. z dnia [...] września 2009r. znak: [...], odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty I. z dnia [...] czerwca 2009r. znak [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi K. J. pozwolenia na budowę zjazdu gospodarczego na działkę nr [...] z drogi powiatowej nr [...] - działka nr [...] ulica W. w I. Z akt sprawy wynika, że powyższa decyzja Starosty I. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zjazdu gospodarczego stała się ostateczna w dniu [...] lipca 2009r. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2009r. (data wpływu do kancelarii ogólnej organu I instancji) skarżący zwrócili się do Starosty I. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej kwestionowanymi decyzjami ostatecznymi z przyczyny wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jako, że nie brali udziału w postępowaniu bez własnej winy. Organ administracji badając wniosek skarżących pod względem formalnym, w tym również w zakresie przesłanek zachowania terminu wynikającego z art. 148 § 1 k.p.a. uznał wniosek za spóźniony i decyzją z dnia [...] września 2009r. znak: [...], działając na podstawie art. 149 § 3, w zw. z art. 148 i art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn.zm.), w zw. z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę zjazdu gospodarczego. W ramach przeprowadzonego postępowania rozpoznawczego organ ustalił, że wnioskodawca w dniu [...] lipca 2009r. zapoznał się z zatwierdzonym w dniu [...] czerwca 2009r. projektem budowlanym oraz otrzymał kserokopie projektu budowlanego dla zjazdu. Jako dowód organ wskazał własnoręczne potwierdzenie tego faktu przez skarżącego na odwołaniu do Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r. (kopie strony 10, 4, 5, 7, 8, 9 + kopia decyzji o pozwoleniu na budowę). Kopie tych i innych dokumentów zostały udostępnione na wyraźne polecenie Wojewody [...] zawarte w postanowieniu znak [...] z dnia 25 czerwca 2009r. doręczonym przy piśmie z dnia [...] czerwca 2009r. wydanym bez uprzedniej konsultacji z organem wydającym pozwolenie na budowę. Organ I instancji dodał, że również we wniosku o wznowienie postępowania wnioskodawcy wskazali, iż w dniu [...] lipca 2009r. zostały udostępnione im akta dotyczące budowy dwóch zjazdów. W przedmiotowych aktach znajdowały się decyzje znak [...] i [...] z dnia [...] czerwca 2009r., tym samym organ uznał, że wnioskodawcy w tym dniu, tj. [...] lipca 2009r. dowiedzieli się o tych decyzjach. Organ powołując się na okoliczność, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny zawartej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji i wynosi on jeden miesiąc, uznał na podstawie powyższego stanu faktycznego, iż termin do złożenia wniosku przez wnioskodawców o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. upłynął w dniu [...] sierpnia 2009r. W ocenie organu, wniosek skarżących o wznowienie postępowania z dnia [...] sierpnia 2009r. (data wpływu [...] sierpnia 2009r.) został złożony przez ww. po terminie przewidzianym w art. 148 k.p.a., dlatego należało odmówić wznowienia postępowania. Skarżący odwołali się od decyzji organu I instancji o odmowie wznowienia postępowania w podaniu z dnia 6 października 2009r., w którego treści ponieśli merytoryczne zarzuty przeciwko inwestycji zatwierdzonej w pozwoleniu na budowę z dnia 19 czerwca 2009r. W tym samym dniu tj. 6 października 2009r. skarżący skierowali do Starosty Inowrocławskiego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie wydania decyzji z dnia 19 czerwca 2009r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Wojewoda [....] nie uwzględnił odwołania i działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późno zm.), utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. W piśmie przekazującym odwołanie do organu odwoławczego Starosta I. nie poinformował Wojewody o okoliczności złożenia przez skarżących wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Organ odwoławczy, powołując się na art. 148 § 2 kpa, stwierdził, że zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. bieg terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji, a nie jej doręczenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda podniósł, że organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie tego terminu. Zachowanie terminu miesięcznego co do zasady musi udowodnić strona. Organ natomiast ocenia dowody. Wojewoda zgodził się z ustaleniami stanu faktycznego organu I instancji, że skarżący o wydanej przez Starostę I. decyzji wiedzieli już w dniu [...] lipca 2009 r. W tym bowiem dniu wnioskodawca zapoznał się w siedzibie organu pierwszej instancji z kompletem akt przedmiotowej sprawy oraz otrzymał kserokopie projektu budowlanego dla tego zjazdu wraz z kopią decyzji o pozwoleniu na jego budowę. Fakt ten został własnoręcznie potwierdzony przez J. N. na odwołaniu z dnia [...] czerwca 2009 r. od decyzji Starosty I. z dnia [...] czerwca 2009r. Wynika to również wprost z wniesionego wniosku z dnia [...] sierpnia 2009r. o wznowienie postępowania w tej sprawie, w którym to wnioskodawcy potwierdzają, że w tym dniu uzyskali wgląd w całość akt administracyjnych dotyczących budowy dwóch zjazdów publicznych na działkę nr [...] przy ul. W. w I. Wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie został złożony przez skarżących dopiero w dniu [...] sierpnia 2009 r. W tej sytuacji Wojewoda uznał, że wniosek ten nie spełnia wymogów art. 148 § 2 Kpa, a niedotrzymanie terminu powoduje wyłącznie wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 148 § 3 k.p.a.). W skardze do sądu administracyjnego skarżący wnieśli o uchylenie decyzji organu II instancji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przewidzianych prawem. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów prawa procesowego zawartego w art. 148 § 2 k.p.a., poprzez uznanie, że strona postępowania nie zachowała terminu jednego miesiąca przewidzianego do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną. W ocenie skarżących organy dopuściły się naruszenia przepisów procedury, a mianowicie art. 8 i 11 k.p.a. poprzez nieustosunkowanie się do twierdzeń uważanych przez skarżących za istotne dla sposobu załatwienia sprawy. Organy naruszyły również przepisy procedury zawarte w art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i zaniechanie ustalenia czy projektująca zjazdy osoba posiada stosowne uprawnienia budowlane w specjalności drogowej. W treści skargi skarżący nie zaprzeczają, że dowiedzieli się o decyzji z dnia [...] czerwca 2009r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę w dniu [...] lipca 2009r. oraz, że wniosek o wznowienie postępowania złożyli w dniu [...] sierpnia 2009r. Podkreślili jednak, że wraz z odwołaniem złożyli w Starostwie Powiatowym w I. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wojewoda [...] wydając zaskarżoną decyzję o fakcie tym nie wiedział. Starostwo Powiatowe w I. postanowieniem z dnia [...] października 2009r. odmówiło skarżącym przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Skarżący wskazali na okoliczności, które doprowadziły do złożenia spóźnionego wniosku o przywrócenie terminu (ważne sprawy rodzinne, wyjazd, zły stan zdrowia skarżącej). W dalszej części skargi skarżący podnieśli zarzut, że nie podzielają dotychczasowego stanowiska organów administracji, kwestionującego ich udział w postępowaniu jako strony. W ocenie skarżących ich udział w postępowaniu administracyjnym organy winny oceniać przez pryzmat art. 28 k.p.a., a więc stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W ocenie skarżących został naruszony ich bezpośredni interes prawny, gdyż przedmiotowa inwestycja na nieruchomości sąsiedniej jest niezgodna z obowiązującymi przepisami. Brak zaś możliwości uczestniczenia odwołujących się w sprawie, w której zapadła ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, z przyczyn od strony niezależnych, skutkować winno skorzystaniem z instytucji, o której mowa w art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a. Skarżący podnieśli zarzuty przeciwko zatwierdzonej w pozwoleniu decyzji powołując się na ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przepisy ustawy o drogach publicznych oraz to, że projekt zjazdów na działkę nr [...] został wykonany przez osobę nie spełniającą wymagań, jakie nakłada rozporządzenie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie z dnia 18 maja 2005r. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wraz z argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ dodał, że w złożonym w dniu [...] października 2009r. wniosku o przywrócenie terminu zainteresowani nie uprawdopodobnili, że przekroczenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nastąpiło bez ich winy. Organ ocenił treść wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie. Jego zdaniem ważne powody uzasadniające uchybienie terminu nastąpiły już po terminie do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, a więc nie mogły mieć one wpływu na zachowanie tego ustawowego terminu przez M. M. – N.. Nie można bowiem przywrócić terminu z ważnych powodów, które nastąpiły po upływie terminu ustawowego (zawitego) . W dniu rozprawy do protokołu skarżący oświadczył, że odmowa przywrócenia terminu w przedmiotowej skardze została zaskarżona do WSA w Bydgoszczy. Sąd przeprowadził dowód z akt sprawy II SA/Bd 163/10 w sprawie skargi skarżących w przedmiocie przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, oceniając czy w toku postępowania organ nie naruszył przepisów postępowania i czy zastosował właściwe przepisy prawa materialnego. Skarga jest zasadna z tego względu, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ II instancji w istotny sposób naruszył przepisy postępowania i to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Otóż, organ odwoławczy pominął, lub w ogóle nie wiedział o fakcie, że wraz z odwołaniem od decyzji organu I instancji skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu miało zatem pierwszeństwo rozpoznania i rozstrzygnięcia postanowieniem ostatecznym przed decyzją orzekającą w zakresie odwołania od decyzji o odmowie wznowienia postępowania z przyczyn nie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienia postępowania w związku z art. 148 k.p.a. W ocenie Sądu jest to istotne uchybienie. Organ II instancji orzekając w trybie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. wydaje rozstrzygnięcie merytoryczne co do istoty sprawy, ale przede wszystkim ma obowiązek dokładnie ustalić stan faktyczny i prawny rozpoznawanej sprawy oraz uwzględnić zmiany stanu faktycznego i prawnego, które nastąpiły również w trakcie postępowania odwoławczego. Tym bardziej, że decyzja organu II instancji o utrzymaniu w mocy decyzji o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją administracyjną z przyczyny nie zachowania terminu powinna uwzględniać, czy strona postępowania nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Organ odwoławczy nie poczynił żadnych ustaleń w tym zakresie i pominął tą istotną zdaniem Sądu okoliczność. Stanowisko organu odwoławczego zawarte w odpowiedzi na skargę co do braku podstaw uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania nie może być przedmiotem oceny Sądu w tej rozpoznawanej sprawie, ponieważ jest to postępowanie odrębne. Postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zostało zakończone postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] o utrzymaniu w mocy postanowienia Starosty I. z dnia [...] października 2009r. o odmowie przywrócenia terminu i będzie przedmiotem kontroli sądowej w związku ze skargą skarżących w tej sprawie wniesioną do WSA w Bydgoszczy, zarejestrowaną pod sygn. akt II SA/Bd 163/10. Zarzuty podniesione zatem w skardze przeciwko braku podstaw do przywrócenia terminu zostaną ocenione przez Sąd w odrębnym postępowaniu. Organ administracji może orzec o odmowie wznowienia postępowania w oparciu o art. 148 § 1 kpa, lecz dopiero po rozstrzygnięciu złożonego wniosku o przywrócenie terminu. Dopiero po wyczerpaniu przysługujących skarżącym środków odwoławczych lub odstąpienia od ich wykorzystania organ mógł skutecznie dalej orzekać w przedmiocie wznowienia postępowania (podobny pogląd wyrok NSA z dnia 16 czerwca 1999 r., sygn. akt V SA 573/98 - LEX nr 50186). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w chwili wydawania orzeczenia przez organ odwoławczy ([...] listopada 2009r.) nie było rozpoznane zażalenie od postanowienia Starosty I. z dnia [...] października 2009r. o odmowie przywrócenia terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie zwracano uwagę, że decyzję o odmowie wznowienia postępowania organ może wydać w tych wypadkach, gdy strona wniosła żądanie po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 k.p.a., a wniosek o jego przywrócenie nie został złożony (wyroki NSA: z dnia 26 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA 890/97- LEX nr 44527; z dnia 17 czerwca 1999 r., sygn. akt IV SA 957/97- LEX nr 47861; z dnia 9 stycznia 2002 r., sygn. akt V SA 1460/01- ONSA 2003/2/61, LEX- 78478). Podobne stanowisko zajmuje doktryna. "Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko w razie, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 lub art. 145a § 2, a nie ma podstaw do jego przywrócenia." (B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, Wydanie 7, s. 668). W rozpoznawanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu był złożony. Organ II instancji powinien zostać poinformowany przez Starostę I. o prowadzonym postępowaniu administracyjnym w tym zakresie i do czasu jego zakończenia w toku instancji powinno zostać zawieszone postępowanie odwoławcze. Rozstrzygnięcie organu I instancji dotyczy odmowy wznowienia postępowania z przyczyny uchybienia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie. Organ wskazał, bowiem wyraźnie podstawę rozstrzygnięcia wynikającą z art. 148 k.p.a. W tym orzeczeniu organ wypowiedział się kto może być stroną postępowania o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, jednak odmowa wznowienia postępowania nie nastąpiła z tego powodu, że skarżący nie są stroną postępowania (brak wyraźnego stanowiska organu w tym zakresie), lecz zadecydowało to, że wniosek o wznowienie okazał się spóźniony. Okoliczność ta nie jest kwestionowana przez samych skarżących. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero na etapie postępowania odwoławczego, dlatego orzeczenie organu I instancji nie narusza przepisów prawa i sąd ograniczył się jedynie do uchylenie decyzji organu odwoławczego z powodów jakie wskazał powyżej w uzasadnieniu wyroku. Pozostałe zarzuty podniesione przez skarżących przeciwko już samej decyzji ostatecznej o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę nie mieszczą się w granicach rozpoznawanej sprawy. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c", art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło