II SA/Bd 756/12

Dnia 29 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: asystent sędziego Magdalena Gadecka-Kauczor po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 29 stycznia 2014 roku sprawy ze skargi Z.K., J. K. na postanowienie Wojewody K.-P. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta T. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Postanowieniem z dnia [...]2012 r., nr [...] Prezydent [...], po rozpoznaniu wniosku Z. K. i innych mieszkańców budynku przy ul. [...] w [...], złożonego w dniu [...].2012 r., wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją Prezydenta [...] z dnia [...]2011, nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w [...] przy ul. [...] pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego obejmującego budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną przy ul. [...] w [...], na terenie dz. nr [...] z obrębu [...]. Następnie decyzją z dnia [...]2012 r., nr [...] Prezydent [...] odmówił uchylenia decyzji z dnia [...]2011 r., wskazując, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzją z dnia [...]2012 r., nr [...] Wojewoda [...] uchylił wskazaną wyżej decyzję Prezydent [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W motywach rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, że organ I instancji nie zbadał czy został dochowany termin przewidziany w art. 148 § 1 k.p.a. Zdaniem Wojewody wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie, który należało liczyć od dnia [...].2011, kiedy to mieszkańcy budynku przy ul. [...] powzięli wiadomość o decyzji Rady Nadzorczej [...] z dnia [...].2011 r. W związku z powyższym Wojewoda, stwierdził, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ I instancji powinien wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Postanowieniem z dnia [...]2012 r., nr [...] Prezydent [...] odmówił wznowienia postępowania administracyjnego i wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...].2011 r., nr [...] o pozwoleniu na budowę dla zamierzenia budowlanego obejmującego budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną przy ul. [...] w [...] na terenie dz. nr [...] z obrębu [...], przytaczając w uzasadnieniu decyzji argumentację zawartą w decyzji Wojewody z dnia [...]2012 r., nr [...]. W zażaleniu na powyższe postanowienie mieszkańcy budynku przy ul. [...] w [...], zarzucili, że postanowienie to wydano z rażącym naruszenie prawa i interesów stron. Wskazali, że organ nie ustalił w sposób należyty stanu faktycznego sprawy. Wywiedli również, że nie zachowanie przez stronę terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, nie przesądza o możliwości wznowieni postępowania, w sytuacji gdy istniały przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania z urzędu. Postanowieniem z dnia [...]2012 r., nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że Prezydent [...] prawidłowo ustalił, że wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony z uchybieniem miesięcznego terminu. Mieszkańcy budynku przy ul. [...] powzięli wiadomość o decyzji Rady Nadzorczej [...] z dnia [...]2011 r., stanowiącej "nową okoliczność faktyczną lub nowy dowód" w dniu [...]2011 r., zaś wniosek o wznowienie złożyli w dniu [...]2012 r. W tej sytuacji przedwczesne byłoby badanie legalności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...]2011 r. o pozwoleniu na budowę. W skardze do Sądu na powyższe postanowienie Z. K. i J. K., dalej zwani, jako: "skarżący", podnieśli, że zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa, jak i zasad współżycia społecznego i sprawiedliwości społecznej. Skarżący zwrócili uwagę, że organy nie ustosunkowały się w ogóle do ich zarzutów dotyczący decyzji Prezydenta [...] z dnia [...]2011 r., ograniczając się jedynie do zbadania terminowości wniosku o wznowienie postępowania. Wskazali również, że organ odwoławczy nie wziął pod uwagę, że właściwa interpretacja art. 148 k.p.a. daje możliwość wznowienia postępowania mimo niezachowania terminu, jeżeli tylko prowadzący postępowanie organ stwierdzi istnienie przyczyn uzasadniających wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż podniesione w jej treści. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w rozpoznawanej sprawie stanowiło postanowienie Wojewody [...] kiego utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...]2012 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...]2011 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Przyczyną odmowy wznowienia postępowania było stwierdzenie przez organ, że wniosek o wznowienie został wniesiony przez skarżących z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 k.p.a. Jak wskazał bowiem Wojewoda, wnioskodawcy o decyzji Rady Nadzorczej [...] z dnia [...]2011 r., mającej stanowić nową okoliczność faktyczną lub nowy dowód, o którym mowa w art. 145 § 5 k.p.a., dowiedzieli się w dniu [...]2011 r., a wniosek o wznowienie złożyli [...].2012 r. - czyli po upływie ustawowego terminu. Odnosząc się do powyższego zwrócić uwagę należy, że z treści wniosku skarżących i innych mieszkańców budynku [...] w [...] z dnia [...]2012 r., wbrew twierdzeniom Wojewody, nie wynika w sposób jednoznaczny, że to decyzja Rady Nadzorczej [...] z dnia [...]2011 r. stanowi, ich zdaniem, nową okoliczność faktyczną lub nowy dowód uzasadniający wznowienie postępowania. Wnioskodawcy w swoim piśmie podnoszą liczne zarzuty dotyczące decyzji Prezydenta Miasta Torunia o pozwoleniu na budowę, a także działań inwestora – Młodzieżowej Spółdzielni Mieszkaniowej. Pojawia się między innymi zarzut zbyt późnego powiadomienia mieszkańców o decyzji Rady Nadzorczej MSM z [...].2011 r.. Jednakże żadnego z tych uchybień mieszkańcy wskazanego wyżej budynku nie wskazali, w sposób wyraźny, jako okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania. Nie powołali się również na żaden dokument, jako nowy dowód w sprawie. W tej sytuacji, organ nie był uprawniony do samodzielnej interpretacji wniosku skarżących, a jego zadaniem było zwrócenie się do strony, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. o sprecyzowania wniosku o wznowienie postępowania przez jednoznaczne wskazanie, ujawnienie jakich nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi, stanowi, w ocenie strony, podstawę do wznowienia postępowania. Dodać należy, że uzupełnienie wniosku o wznowienie postępowania, w tym zakresie jest niezbędne, gdyż w sytuacji, gdy z wniosku o wznowienie nie wynika, co stanowi okoliczność uzasadniająca wznowienie postępowania, to wniosek ten nie spełnia wymogów formalnych i nie zasługuje tym samym na uwzględnienie. Brak podjęcia przez organ działań w kierunku wyjaśnienia wątpliwości, co do treści wniosku o wznowienie postępowania stanowi w ocenie Sądu naruszenie przepisy postępowania (art. 7, 77 § 1 i 80 kpa) w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynika sprawy. Podnieść trzeba także, że nawet w sytuacji, gdyby organ administracji w sposób jednoznaczny ustalił, że wniosek strony o wznowienie postępowania nie spełnia wymogów formalnych (tj. został wniesiony po upływie ustawowego terminu lub nie został oparty na ustawowej przesłance wznowienia), to i tak w niniejszej sprawie nie mógł wydać postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania. Należy bowiem zauważyć, że postanowieniem z dnia [...]2012 r. Prezydent [...] wznowił postępowanie w niniejszej sprawie i rozstrzygnięcie to nie zostało uchylone przez Wojewodę. Organ administracji, uznając zatem, że nie było podstaw do wznowienia postępowania, powinien był umorzyć postępowanie. W tym stanie rzeczy, Sąd z powołaniem się na przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tj. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. Rozpatrując ponownie sprawę organ II instancji winien jest uwzględnić powyższą ocenę prawną i wskazania, co do sposobu prowadzenia postępowania, a także co do prawidłowego rozstrzygnięcia.