II SA/Bd 759/09

4 listopada 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie WSA: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 listopada 2009r. sprawy ze skargi A.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki oddala skargę Prezydent [...] decyzją z 10.06.2009 r., na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 55 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz.U. Nr 69 poz. 415 z późn. zm.), art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późno zm.)., odmówił skarżącemu stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki. W uzasadnieniu decyzji, organ stwierdził, że z przedstawionych dokumentów wynika, że strona nie spełnia kryteriów umożliwiających przyznanie stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki, o których mowa wart. 55 cyt. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, albowiem uczy się w formie studiów stacjonarnych. W odwołaniu od powyższej decyzji, skarżący wyjaśnił, że podjął naukę na studiach dziennych a nie niestacjonarnych z tej przyczyny, iż na Uniwersytecie [...] na niestacjonarnym wydziale [...] nie ma obecnie ani roku II-go ani III-go, dlatego od jesieni 2009 r. nie będzie też roku IV-go, na który chciał zostać przyjęty; z tych więc przyczyn pragnąc napisać pracę magisterką i uzyskać tytuł magistra, musiał podjąć naukę na studiach stacjonarnych. Skarżący zwrócił uwagę na okoliczność, że przyjęcie go na IV-rok studiów stacjonarnych byłoby niemożliwe, gdyby w 2006 roku nie był na IV-tym roku studiów niestacjonarnych na [...], którego kierunku wówczas nie ukończył, albowiem przerwał naukę m. in. z powodu odmowy pomocy przez PUP, a w szczególności z braku pieniędzy. W ocenie strony decyzję Dziekana Wydziału [...] w [...] o przyjęciu jej na IV-rok studiów stacjonarnych 2009/2010 należy traktować łącznie z decyzją z 2006 roku o przyjęciu na IV-ty rok studiów niestacjonarnych. W przekonaniu skarżącego decyzja organu I instancji jest tendencyjna i niezgodna i interesem społecznym, albowiem organ działał bez zaangażowania w pomoc bezrobotnemu w zdobyciu wyższych kwalifikacji zawodowych. Wojewoda [...] decyzją z [...] lipca 2009 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe rozstrzygnięcie organ odwoławczy oparł o następujące ustalenia i rozważania: Skarżący zarejestrował się jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] dnia [...] października 2008 r. Dnia [...] maja 2009 r. strona złożyła wniosek o przyznanie stypendium z tytułu podjęcia nauki w szkole wyższej. Zainteresowanego można zaliczyć do katalogu osób bez kwalifikacji zawodowych, gdyż nie posiada dyplomu, świadectwa lub zaświadczenia potwierdzającego kwalifikacje do wykonywania zawodu. Nauka na Uniwersytecie [...] w [...] na kierunku [...] odbywa się na studiach dziennych (tryb stacjonarny), a zatem strona nie spełnia koniecznego warunku, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku, a który jest konieczny do uzyskania prawa do stypendium. Należy wskazać, że statusu osoby bezrobotnej nie można łączyć ze studiami dziennymi, co wynika z art. 2 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, z którego wynika, że bezrobotnym jest osoba niezatrudnioną, niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej. Tymczasem skarżący nie będzie osobą zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy bowiem nauka w trybie stacjonarnym wymaga obecności na zajęciach i wykładach w dni powszednie. W skardze złożonej do Sądu, skarżący podtrzymał argumentację zawartą w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - zwanej dalej: ustawą ppsa.). Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję, należało stwierdzić, że nie narusza ona prawa, co w konsekwencji przesądza o niezasadności skargi. Materialnoprawną przesłankę odmowy przyznania skarżącemu stypendium stanowi powołany przez organy przepis art. 55 § 1 w/w ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który stanowi, że bezrobotnemu bez kwalifikacji zawodowych, który w okresie 12 miesięcy od dnia zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy podjął dalszą naukę w szkole ponadgimnazjalnej dla dorosłych, będącej szkołą publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej, albo w szkole wyższej, gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, starosta, na wniosek bezrobotnego, może przyznać stypendium w wysokości 100 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, wypłacane przez okres 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia nauki. Przyczyną nieprzyznania stronie dochodzonego przez nią stypendium był fakt, że podjęła ona naukę w formie studiów stacjonarnych, a więc w formie, która nie daje uprawnień do stypendium z uwagi na to, że wskazany wyżej przepis wymaga formy studiów niestacjonarnych do przyznania świadczenia. Jakkolwiek skarżący nie zakwestionował ustaleń faktycznych organów, jak i prawidłowości zastosowania w/w przepisu, to jednak w jego ocenie – poza faktem podjęcia studiów w formie stacjonarnej - istnieją dwie dodatkowe okoliczności przemawiające za przyznaniem świadczenia; po pierwsze, że przyjęcie go na IV-rok studiów stacjonarnych byłoby niemożliwe, gdyby w 2006 roku nie był na IV-tym roku studiów niestacjonarnych na [...], i dlatego też decyzję o przyjęciu jej na IV-rok studiów stacjonarnych 2009/2010, należy traktować łącznie z decyzją z 2006 roku o przyjęciu na IV-ty rok studiów niestacjonarnych, po wtóre, że za przyznaniem mu stypendium przemawia interes społeczny, albowiem pożądanym społecznie faktem jest zdobywanie przez bezrobotnych jak najwyższych kwalifikacji zawodowych, które w zestawieniu z ukończeniem krótkotrwałych kursów, są bardziej społecznie pożyteczne. Odnosząc się do przedstawionej argumentacji strony, należało uznać ją za niezasadną. W prawidłowo zastosowanym przez organy przepisie art. 55 § 1 w/w ustawy, ustawodawca przewidział możliwość przyznania stypendium w sytuacji "studiowania w formie studiów niestacjonarnych", który to warunek umiejscowił w czasie poprzez zawarcie wymogu, by podjęcie tej nauki nastąpiło: "w okresie 12 miesięcy od dnia zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy". Dokonując interpretacji przytoczonego powyżej wymogu, w ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, że chodzi o ocenę faktu aktualnie odbywanej nauki, a więc nauki, którą strona odbywa w momencie złożenia podania o świadczenie. W momencie tym skarżący odbywał naukę w formie studiów stacjonarnych, co wynika z załączonej przez niego decyzji Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w [...] z [...].04.2009 r. (dowód: k. 18 akt administracyjnych). Jakkolwiek strona spełniła warunek podjęcia tej formy nauki w okresie 12 miesięcy od dnia zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy, co nastąpiło w przypadku strony w dniu [...] października 2008 r. (dowód: decyzja z [...].10.2008 r. k. 12 w/w akt), to jednak ta okoliczność nie mogła przesądzić o przyznaniu świadczenia, skoro forma nauki jest stacjonarna. O przyznaniu świadczenia nie mogła przesądzić też okoliczność, wcześniejszego studiowania w warunkach niestacjonarnych, choćby z tej przyczyny, że badaniem podjętej formy studiów objęty może być okres jedynie od [...] października 2008 r., kiedy to skarżący został zarejestrowany jako bezrobotny. Tymczasem formę studiów stacjonarnych skarżący zakończył w 2006 r. Co się tyczy pozostałej argumentacji strony, nawiązującej do pożądanej sytuacji udzielania bezrobotnym pomocy w zdobyciu wykształcenia odpowiadającego ich możliwościom, w tym wykształcenia wyższego, to należy zauważyć, że dochodzone przez stronę świadczenie jest ściśle reglamentowany, albowiem o jego przyznaniu decyduje spełnienie wszystkich przesłanek wymienionych w art. 55 § 1 w/w ustawy. Świadczenie to nie jest przyznawane uznaniowo. Mając na uwadze, że zaskarżona decyzja nie naruszyła obowiązującego prawa, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz.1270).