II SA/Bd 759/19

WyrokWSA w Bydgoszczy2019-11-20

Skład orzekający: Grzegorz Saniewski, Jarosław Wichrowski, Renata Owczarzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego prawidłowo nakazał rozbiórkę płyty do składowania obornika z powodu niespełnienia przez inwestora obowiązków legalizacyjnych, mimo odmowy wydania przez wójta zaświadczenia o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego?
Ratio decidendi
Organ nadzoru budowlanego prawidłowo nakazał rozbiórkę płyty do składowania obornika, ponieważ inwestor nie przedłożył wymaganych dokumentów do legalizacji obiektu, mimo wezwania. Odmowa wydania przez wójta zaświadczenia o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego nie zwalniała inwestora z obowiązku przedłożenia pozostałych dokumentów niezbędnych do legalizacji, a ich niedostarczenie skutkowało zastosowaniem sankcji rozbiórki.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji nakazującej rozbiórkę płyty do składowania obornika. Organ I instancji ustalił, że płyta została wybudowana w 1999 r., a ściany w 2010 r., co wymagało zgłoszenia budowy. Po odmowie wydania przez wójta zaświadczenia o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego, organ wezwał inwestora do przedłożenia innych dokumentów legalizacyjnych, czego inwestor nie uczynił. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję w mocy. Skarżąca zarzucała naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 9 K.p.a., twierdząc, że została wprowadzona w błąd co do konieczności uzyskania zaświadczenia wójta.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant starszy sekretarz sądowy Krystyna Witt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2019 r. sprawy ze skargi E. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora [...] [...] w B. z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki oddala skargę. Decyzją znak [...] dnia 23 kwietnia 2019 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej określany jako PINB) na podstawie art. 49b ust. 1 w zw. z art. 49b ust. 3, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, dalej powoływana jako P.b.) oraz art. 104 § 1 i 2 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej powoływana jako K.p.a.) nakazał E. Z. (dalej określana jako skarżąca) rozbiórkę płyty do składowania obornika o wym. w rzucie 5,15m x 5m obudowanej z trzech stron ścianami z bloczków betonowych o wysokości 1,3 m, zlokalizowanej na działce o nr geod. [...] w m. Z. gm. L. W uzasadnieniu organ wskazał, że wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4.10.2017 r., II OSK 2348/16, uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 5.04.2016r., II SA/Bd 1225/15, wraz z decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].08.2015r., nr [...], oraz poprzedzającą ją decyzją PINB z dnia [...].05.2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ww. płyty do składowania obornika. Materia prawna, co do której wiążąco wypowiedział się NSA, dotyczyła uznania, że w badanej sprawie nie zachodzi niezgodność kwestionowanej płyty do składowania obornika z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi Z. i części wsi G. uchwalonego uchwałą Rady Gminy nr [...] z dnia [...].11.2008 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]). W wyniku przeprowadzonych kontroli w dniach [...].06.2014 r. i [...].04.2018 r. ustalono, że na wskazanej nieruchomości znajduje się płyta do składowania obornika o wym. w rzucie 5,15 m x 5 m obudowana z trzech stron ścianami z bloczków betonowych do wysokości 1,3 m. Płyta obornika usytuowana w odległości 10,60 m od ściany zewnętrznej (szczytowej) budynku chlewni, posiada posadzkę betonową i odpływ z rury PCV. Ustalając datę budowy przedmiotowej płyty do składowania obornika organ oparł się w szczególności na wyjaśnieniach skarżącej oraz dowodzie z przesłuchania świadka A. D. Skarżąca do protokołu z oględzin z [...].06.2014 r. oświadczyła, że posadzka betonowa płyty do składowania obornika powstała około 15 lat temu, tj. w 1999 r., natomiast ściany wymurowano około 2010 r. Przed 1999 r. obornik był składowany bezpośrednio na gruncie. W piśmie z [...].08.2014 r. zmieniła swoje wcześniejsze wyjaśnienia i powołując się na posiadaną dokumentację i rozmowy z rodziną i znajomymi stwierdziła, że kwestionowana inwestycja zrealizowana została ponad 20 lat wcześniej, tj. przed 1995 r. W trakcie przesłuchania [...].09.2014 r. skarżąca oświadczyła, że posadzka betonowa płyty obornikowej istniała już przed rokiem 1995 r., w którym zmarł jej ojczym - inwestor przedmiotowej płyty, natomiast 3 ściany z bloczka betonowego płyty obornikowej wykonano w 2010 r. Świadek A. D. w trakcie przesłuchania w dniu [...].03.2015 r. oświadczy, że około roku 2009 r. wymurował trzy ściany płyty obornikowej, nie był jednak w stanie określić, kiedy powstała sama płyta obornikowa. Zdaniem organu wyjaśnienia skarżącej, że przedmiotowy obiekt powstał przed 1995 r. są niewiarygodne. W piśmie z [...].08.2014 r. jako przyczynę wycofania się ze swoich wcześniejszych twierdzeń o wybudowaniu płyty w 1999 r. podała takie fakty jak: zbadanie posiadanej dokumentacji oraz rozmowę z rodziną i znajomymi. Tymczasem pomimo wskazania przesłanek, w oparciu o które zmieniła swe stanowisko, nie wskazała dowodów, które wynikałyby z powyższych przesłanek. Ze wskazanych dowodów w postaci: aktu zgonu ojczyma, protokołu oględzin z [...].05.2014 r. oraz przesłuchania świadka A. D. nie wynika wiedza co do daty budowy płyty obornikowej. Powyższe czyni niewiarygodnymi twierdzenia skarżącej, że powzięła wiedzę o innej dacie budowy płyty niż data podana przez nią pierwotnie, w dniu [...].06.2014 r. Jak wskazał NSA w cyt. wyroku z dnia z 4.10.2017r., II OSK 2348/16, skarżąca nie przedstawiła na poparcie swych twierdzeń żadnych weryfikowalnych obiektywnie dowodów, które podważałyby ustaloną przez organ datę budowy obiektu budowlanego, a to z kolei sprowadzało jej twierdzenia do nieuprawnionej polemiki. Analizując wyjaśnienia skarżącej co do daty jej budowy należy mieć na uwadze treść przepisu § 29 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r. poz. 81, dalej powoływane jako rozporządzenie z 7.10.1997 r.), zgodnie z którym, płyty do składowania obornika powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne. Ustalając datę budowy przedmiotowego obiektu trzeba uwzględniać zatem nie tylko datę budowy posadzki - płyty (1999 r.), ale także jej ścian (około 2010 r.). Konstatując, należało przyjąć, że w sprawie budowy płyty do składowania obornika zastosowanie znajdą przepisy aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Realizacja kwestionowanej budowli rolniczej rozpoczęła się od wykonania w 1999 r. płyty, a zakończyła wykonaniem około 2010 r. jej obudowy w postaci ścian z bloczków betonowych. Zgodnie z informacjami pozyskanymi z archiwum zakładowego Starostwa Powiatowego, brak jest zezwolenia budowlanego na wykonane spornej płyty obornikowej. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. P.b., pozwolenia na budowę nie wymaga budowa płyt do składowania obornika. W świetle natomiast art. 30 ust. 1 pkt 1 P.b., budowa płyty do składowania obornika wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Brak takiego zgłoszenia budowy oznacza konieczność przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego w trybie art. 49b P.b. W myśl art. 49b ust. 1 P.b., organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu, jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem - gdy budowa nie została zakończona - prowadzenie robót budowlanych oraz nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie: 1) dokumentów, o których mowa w art. 30 ust. 2 albo art. 30 ust. 2 i 3, albo art. 30 ust. 2 i 4; 2) projektu zagospodarowania działki lub terenu; 3) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze treść tego przepisu, PINB wydał postanowienie z [...].09.2018 r., nr [...], nakładające na skarżącą obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia następujących dokumentów: 1) zaświadczenia Wójta Gminy o zgodności budowy płyty do składowania obornika na działce nr [...] w m. Z. z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) projektu zagospodarowania działki nr [...] w m. Z.; 3) szkiców i rysunków przedstawiających wykonaną płytę do składowania obornika wraz ze stanowiącą jej integralną część obudową wykonaną z bloczków betonowych z niezbędnym opisem potwierdzającym spełnienie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie; 4) oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponieważ skarżąca nie spełniła obowiązków nałożonych na nią ww. postanowieniem zaistniały przesłanki do orzeczenia na podstawie art. 49b ust. 1 w zw. z art. 49b ust. 3 P.b. rozbiórki płyty do składowania obornika. Niedotrzymanie terminu przedstawienia dokumentów wymienionych w art. 49b ust. 2 P.b. stanowi przesłankę do wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego zgodnie z art. 49b ust. 3 P.b. Podkreślić należy, skarżąca przestawiła organowi postanowienie Wójta Gminy z [...].11.2018 r., nr [...], odmawiające wydania ww. zaświadczenia o zgodności kwestionowanej płyty obornikowej z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Powodem wydania niniejszego nakazu rozbiórki nie jest treść tego postanowienia. Jak bowiem wiążąco wypowiedział się NSA w cyt. wyroku z 4.10.2017r., II OSK 2348/16, na podstawie obowiązującego m.p.z.p. nie można przesądzić, że przedmiotowa płyta obornikowa jest niezgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a więc i o konieczności zastosowania w sprawie automatycznie sankcji rozbiórki z art. 49b ust. 1 P.b. Działka, na której znajduje się sporna płyta, była wykorzystywana na potrzeby gospodarstwa rolnego jeszcze przed wejściem w życie m.p.z.p. Odnosząc się do podniesionej w wyroku NSA z 4.10.2017 r., II OSK 2348/16, sprawy zapewnienia w funkcjonującym gospodarstwie rolnym spełnienia wymogów z § 6 ust. 1 rozporządzenia z 7.10.1997 r. w zakresie usuwania i przechowywania odchodów zwierzęcych, wskazać należy, że bezpośrednio po wykonaniu obowiązku rozbiórki orzeczonej niniejszą decyzją, właściciel działki obowiązany będzie do zastosowania w to miejsce budowli rolniczej odpowiedniej do systemów utrzymywania zwierząt, wykonanej legalnie i spełniającej wymogi cyt. rozporządzenia. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła E. Z. zarzucając jej naruszenie: 1. art. 49b ust. 2 P.b. poprzez jego niezastosowanie; 2. art. 49b ust. 3 P.b. poprzez błędne przyjęcie, że nie spełniła obowiązku określonego w ust. 2, podczas gdy niedostarczenie wymaganych prawem dokumentów nastąpiło bez jej winy; 3. art. 9 K.p.a. poprzez niepoinformowanie strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie wobec niej obowiązku rozbiórki płyty obornikowej, w szczególności poprzez niepoinstruowanie strony o tym, w jaki sposób powinna postąpić wobec odmowy przez Wójta Gminy wydania zaświadczenia o zgodności kwestionowanej płyty obornikowej z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ I instancji, rozpatrując sprawę ponownie, postanowieniem z [...].09.2018 r., nr [...], nałożył na skarżącą obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni m.in. zaświadczenia Wójta Gminy o zgodności budowy płyty do składowania obornika z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponieważ Wójt Gminy postanowieniem z [...].11.2018 r., nr [...], odmówił wydania wnioskowanego zaświadczenia o zgodności budowy z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, skarżąca, nie chcąc ponosić negatywnych konsekwencji tej odmowy, niezwłocznie przedstawiła powyższy dokument organowi I instancji. Nie została jednak poinformowana, że, jak wskazano w decyzji "w sprawie spornej płyty obornikowej nie mamy do czynienia z niezgodnością z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, mimo braku pozytywnego zaświadczenia o zgodności inwestycji z m.p.z.p.". Wręcz przeciwnie, z treści wskazanego powyżej postanowienia oraz z rozmów z urzędnikami prowadzącymi sprawę, wyraźnie wynikało, że zaświadczenie Wójta jest niezbędne. W efekcie, skarżąca doszła do wniosku, że niezłożenie wymaganego w postanowieniu dokumentu całkowicie blokuje postępowanie. Innymi słowy, wywnioskowała, że bezcelowe jest zdobywanie innych żądanych dokumentów, skoro nie uzyskała tego, który został w postanowieniu wymieniony jako pierwszy. Przedkładając organowi I instancji odmowę Wójta oczekiwała ze strony organu jakichś działań umożliwiających jej legalizację spornej płyty. Zgodnie z art. 9 K.p.a. "Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek". Tymczasem w niniejszej sprawie organ nie tylko nie udzielił jej niezbędnych wyjaśnień, ale wręcz wprowadził ją w błąd żądając dokumentu, który, jak wynika z zaskarżonej decyzji, wcale nie musiał być w tej sprawie wymagany. W orzecznictwie podkreśla się, że obowiązek informowania i wyjaśniania stronom przez organ prowadzący postępowanie całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych toczącej się sprawy powinien być rozumiany tak szeroko, jak to jest tylko możliwe. Tym bardziej więc niedopuszczalne wydaje się wprowadzanie strony w błąd poprzez żądanie dokumentów, które nie są niezbędne i utrzymywanie strony w przekonaniu, że jest to jeden z kluczowych dokumentów. Ponadto, zdaniem skarżącej, organ niesłusznie uznał za niewiarygodne jej zeznania w kwestii daty powstania płyty obornikowej. Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r., znak [...],Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 104 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 49b ust. 1 i ust. 3 oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 2 P.b. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że z ustaleń PINB wynika bezspornie, iż płya obornikowa została zrealizowana po 1995 r., a nie, jak twierdzi skarżąca, przed 1995 r. Ustalając datę budowy organ uwzględnił nie tylko datę budowy posadzki - płyty (1999 r.), ale także jej ścian (około 2010 r.), jak wskazała sama skarżąca podczas kontroli obiektu budowlanego w dniu [...].06.2014 r. Ponadto świadek A. D. który oświadczył, że ok. 2009 r. wymurował trzy ściany płyty obornikowej o wym. 5,15m x 5m, osobiście nie wykonywał płyty obornikowej. Za słuszne należy uznać, że twierdzenia skarżącej są niewiarygodne, przy czym, co potwierdził NSA w wyroku z 4.10.2017 r., sygn. akt: II OSK 2348/16, skarżąca nie przedstawiła żadnych weryfikowalnych obiektywnie dowodów, które podważałyby ustaloną przez organ datę budowy obiektu budowlanego. Organ wyjaśnił, że art. 49b ust. 2 P.b. odnosi się tylko do tych obiektów budowlanych, które zostały objęte regulacją art. 29 ust. 1 w zw. z art. 30 ust. 1 P.b. i wymagają zgłoszenia, a więc PINB dokonał prawidłowej kwalifikacji podstawy prawnej. Zatem organ nadzoru budowlanego I instancji przeprowadził postępowanie w trybie określonym w art. 49b ww. ustawy ustalając, że budowa jest zgodna w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (ust. 1). Następnie przystąpił do dalszych czynności legalizacyjnych, tj. do wydania postanowienia nakładającego obowiązek przedłożenia określonych dokumentów. Taka kolejność poszczególnych kroków procedury legalizacyjnej wynika wprost z treści tego przepisu, albowiem jeśli budowa jest niezgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to nie ma potrzeby wydawania ww. postanowienia. Natomiast w przypadku niespełnienia ww. obowiązku, o którym mowa w ust. 2, stosuje się przepis ust. 1 ww. ustawy, czyli nakazuje [...] w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego. Zebrana dokumentacja wskazuje bez wątpliwości, że doszło do samowolnej realizacji obiektu, a skarżąca nie wykonała obowiązków nałożonych postanowieniem z [...].09.2018 r. Brak ich wykonania oznacza, że niemożliwym staje się kontynuowanie procedury legalizacyjnej przedmiotowej płyty i wydaniem zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie PINB poinformował zobowiązaną pismem z [...].03.2019 r., znak: [...], a więc na miesiąc przed wydaniem zaskarżonej decyzji, że oczekuje przedstawienia: - projektu zagospodarowania działki nr [...] w m. Z., gm. L.; - szkiców i rysunków przedstawiających wykonaną płytę do składowania obornika [...]; - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jednakże skarżąca nie udzieliła odpowiedzi. Skargę na powyższą decyzję złożyła E. Z. zarzucając jej naruszenie: 1. art. 49b ust. 2 P.b. poprzez jego niezastosowanie; 2. art. 49b ust. 3 P.b. poprzez błędne przyjęcie, że spełniła obowiązku określonego w ust. 2, podczas gdy niedostarczenie wymaganych prawem dokumentów nastąpiło bez jej winy; 3. art. 9 K.p.a. poprzez niepoinformowanie jej o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie wobec niej obowiązku rozbiórki płyty obornikowej, w szczególności poprzez niepoinstruowanie o tym, w jaki sposób powinna postąpić wobec odmowy przez Wójta Gminy wydania zaświadczenia o zgodności kwestionowanej płyty obornikowej z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skarżąca w całości podtrzymała argumentację zawartą w uzasadnieniu odwołanie wskazując, że na skutek nieprawidłowego działania PINB doszła do wniosku, iż niezłożenie wymaganego w postanowieniu zaświadczenia Wójta całkowicie blokuje postępowanie. Innymi słowy, wywnioskowała, że bezcelowe jest zdobywanie innych żądanych dokumentów, skoro nie uzyskała tego, który został w postanowieniu wymieniony jako pierwszy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga była niezasadna. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W związku z powyższym Sąd był związany oceną prawną o wskazaniami zawartymi w wyroku NSA z 4.10.2017 r., II OSK 2348/16, z treści którego wynikają dwie podstawowe kwestie. Po pierwsze, nie jest w sprawie, z powodów w nim wymienionych, istotna kwestia ewentualnej zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Po drugie, NSA stwierdził wprost (vide s. 6, akapit 3 uzasadnienia), że "jako niezasadny należało ocenić zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania, tj. art. 151 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 8, art. 80, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zakresie, w którym skarżąca kwestionowała ustaloną przez organy datę wybudowania przedmiotowej płyty na składowanie obornika. Wskazywanie przez stronę skarżącą, że zmiana jej wyjaśnień odnośnie daty powstania przedmiotowego obiektu wynikała z namysłu pozostaje bez znaczenia dla niniejszej sprawy, gdyż samo w sobie nie pozwalało to jeszcze na podważenie ustalonego stanu faktycznego. Skarżąca nie przedstawiła na poparcie swoich twierdzeń żadnych weryfikowalnych obiektywnie dowodów, które podważałyby ustaloną przez organ datę budowy obiektu budowlanego, a to z kolei sprowadzało jej twierdzenia do nieuprawnionej polemiki." Mając na uwadze powyższe należało podzielić w pełni argumentację organów, że w sprawie winny mieć zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane z 7.07.1994 r. Skarżąca do protokołu oględzin obiektu budowlanego z [...].06.2014 r. oświadczyła bowiem, że posadzka betonowa płyty do składowania obornika powstała około 15 lat temu, tj. w 1999 r., natomiast ściany wymurowano około 2010 r., czyli fakty te miały miejsce w czasie obowiązywania cyt. ustawy. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. b P.b. (którego treść była taka sama również w dacie budowy płyty do składowania obornika) budowa płyty do składowania obornika nie wymaga pozwolenia na budowę. W świetle natomiast art. 30 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, budowa płyty do składowania obornika wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Brak takiego zgłoszenia budowy może w świetle treści art. 49b P.b. skutkować rozbiórką obiektu. W związku z tym PINB podjął działania na podstawie art. 49b ust. 2 P.b., stosownie do którego "Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem - gdy budowa nie została zakończona - prowadzenie robót budowlanych oraz nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie: 1) dokumentów, o których mowa w art. 30 ust. 2 albo art. 30 ust. 2 i 3, albo art. 30 ust. 2 i 4; 2) projektu zagospodarowania działki lub terenu; 3) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego." Mając na uwadze treść tego przepisu, PINB wydał postanowienie z [...].09.2018 r., nr [...], nakładające na skarżącą obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia następujących dokumentów: 1) zaświadczenia Wójta Gminy o zgodności budowy płyty do składowania obornika na działce nr [...] w m. Z. z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) projektu zagospodarowania działki nr [...] w m. Z.; 3) szkiców i rysunków przedstawiających wykonaną płytę do składowania obornika wraz ze stanowiącą jej integralną część obudową wykonaną z bloczków betonowych z niezbędnym opisem potwierdzającym spełnienie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie; 4) oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W sprawie bezsporne było, że Wójt Gminy odmówił wydania skarżącej zaświadczenia, o którym mowa w pkt 1 cyt. postanowienia. W związku z tym PINB pismem z [...].03.2019 r. (k. 138 akt adm.) wezwał skarżącą do przedstawienia pozostałych dokumentów, tj. wymienionych w pkt 2-4 cyt. postanowienia, do [...].04.2019 r. Skarżąca odebrała ww. pismo [...].03.2019 r. i do dnia wydania decyzji przez PINB nakazującej rozbiórkę płyty, tj. [...].04.2019 r., nie dostarczyła żądanych dokumentów. W świetle powyższych ustaleń nie można zarzucić organowi, że wprowadził skarżącą w błąd. Chociaż bowiem faktycznie początkowo nieprawidłowo wzywał skarżącą do przedłożenia zaświadczenia wójta, to w toku dalszego postępowania wyjaśnił, że oczekuje jedynie na przedłożenie pozostałych dokumentów. Pomimo tego skarżąca nie przedłożyła żadnego z żądanych przez organ dokumentów, przy czym należy podkreślić, że nie uczyniła tego również w toku postępowania odwoławczego, ani przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Stosownie do art. 49b ust. 3 P.b., w przypadku niespełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 2, stosuje się przepis ust. 1. Mając na uwadze powyższe organ prawidłowo zastosował art. 49b ust. 1 P.b., zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia (...). W związku z tym nie były zasadne zarzuty skargi naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 49b ust. 2 i 3 P.b., jak również przepisów postępowania, tj. art. 9 K.p.a. Organ bowiem wskazał skarżącej w cyt. wyżej piśmie z [...].03.2019 r., że wystarczy przedłożenie przez nią wskazanych tam dokumentów, z czego wprost wynikało, iż nie jest wymagane przedłożenie zaświadczenia wójta. Mając powyższe na uwadze, w oparciu art. 151 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło