II SA/Bd 763/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi FPHU "W." Sp. z o.o. w T. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] 2004 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu II SA/Bd 763/04 UZASADNIENIE W dniu [...] 2004 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. wydał postanowienie nr [...] uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych dla przedsięwzięcia polegającego na budowie Wytwórni Mas Bitumicznych z drogą dojazdową Firmy N. Sp. z o.o. w T. przy ul [...]. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła F.P.H.U. "W." s.c., wnosząc o jego uchylenie z powodu naruszenia przepisów prawa przy jego wydaniu. Postanowieniem z dnia [...] 2004 r., nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu stwierdzono, że przedmiot rozstrzygnięcia organu I instancji mieści się w granicach jego kompetencji wyznaczonych przepisem art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 14.03.1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity, Dz. U. Nr 90 z 1998 r., poz. 575; z późn. zm.) i że w tym kontekście zarzut podniesiony przez skarżących w zażaleniu, o dokonaniu uzgodnień tylko w aspekcie wymagań higieniczno-zdrowotnych jest całkowicie nie trafiony. Wskazano również, że organem właściwym do przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, jest zgodne z przepisem art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627; z późn. zm.), organ administracji właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W dniu [...] 2004 r. F.P.H.U. "W." s.c. zaskarżyła postanowienie organu drugiej instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o jego uchylenie w całości i stwierdzenie niezgodności z prawem. W uzasadnieniu skargi wskazano między innymi, że organ I instancji zaniechał zapewnienia skarżącej czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz w postępowaniu dotyczącym uzgodnienia przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy. Podniesiono również okoliczność braku rozstrzygnięcia w decyzji PPIS w T. z dnia [...] 03 r. i PWIS w B. z dnia [...] 2003 r. co do tego kto winien przygotować raport o oddziaływaniu na środowisko i jaką formę powinna mieć opinia sanitarna dotycząca potrzeby i zakresu opracowania tego raportu. Wskazano ponadto, że w postępowaniu organu I instancji z dnia [...] 04 r. powołano podstawę prawną nie dotyczącą treści rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, ale z innych przyczyn niż wskazane przez skarżącą. Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25. 07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Przy czym Sąd zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.02 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a., podejmuje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, ale nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Bierze więc pod uwagę z urzędu wszelkie naruszenia prawa. Podstawą zaś wyrokowania przez Sąd są, zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a akta sprawy. W rozpoznawanej sprawie organ przedstawił Sądowi niekompletne akta. Zawierają one wyłącznie kserokopię: postanowienia organu I instancji, zażalenie i postanowienie organu II instancji wraz z potwierdzeniem nadania przesyłki poleconej do F.P.H.U. "W." s.c. Sytuacja taka uniemożliwia Sądowi dokonanie właściwej kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem jego zgodności z prawem. Przede wszystkim zaś niemożliwym jest ustalenie czy słusznie organ II instancji rozpoznawał zażalenie na postanowienie pierwszoinstancyjne. Brak jest bowiem w aktach dowodu doręczenia skarżącej tego postanowienia. Nie wiadomo zatem, czy zażalenie zostało wniesione w ustawowym 7-dniowym terminie. Ma to istotne znaczenie, jeśli się zważy, że niedochowanie tego terminu przez skarżącą powoduje uprawomocnienie się postanowienia pierwszoinstancyjnego. Postanowienie bowiem jako akt administracyjny władczo i jednostronnie integrujący w sferę prawną uczestnika postępowania na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących (k.p.a. lub przepisów prawa materialnego) musi cechować się trwałością, od której wyjątki wynikają z przepisów k.p.a. (tak Adamiak/Borowski, KPA, Komentarz, 5 wyd. W-wa 2003, art. 126 N 63). Wydanie zaskarżonego postanowienia w takiej sytuacji należałoby uznać za rażące naruszenie prawa skutkujące nieważnością tego postanowienia (art. 156 §1 pkt 2 k.p.a.). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 p.p.s.a.