II SA/Bd 765/12

Dnia 6 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2013 roku sprawy ze skargi [...] Przedsiębiorstwa "[...]" spółka z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Wójt Gminy C. na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1, art. 82, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i art. 156 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.) w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych warunków związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) oraz art. 104 Kpa - po rozpatrzeniu wniosku Spółki A w G. z dnia [...] września 2009 r., po uzgodnieniu środowiskowych uwarunkowań planowanego przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w B. oraz po zaopiniowaniu środowiskowych uwarunkowań planowanego przedsięwzięcia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. wydał w dniu [...] lutego 2012 r. decyzję nr [...], w której określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej o mocy do 3 MW zlokalizowanej w miejscowości Z. na terenie działki nr [...] wywodząc w uzasadnieniu, że uwzględniając usytuowanie i rozmiar inwestycji nie stwierdzono, że wpłynie ona negatywnie na środowisko. Odwołanie od tej decyzji złożyła Spółka B w W. zaskarżając ją w całości, wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odwołaniu zarzucono: 1) naruszenie art. 80 ust. 2 ww. ustawy 3 października 2008 r. poprzez przedwczesne wydanie decyzji środowiskowej - w sytuacji kiedy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest w fazie opracowania równocześnie z prowadzoną procedurą OOŚ, 2) bezzasadną próbę wyłączenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C. z procedury OOŚ- z zamiarem udowodnienia przez organ, iż ten dokument planistyczny może być pominięty w toku tej procedury, pomimo istotnej rangi i znaczenia tego dokumentu wynikającego z zapisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako: p.z.p.), 3) naruszenie art. 144. ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska (dalej jako: p.o.ś.) poprzez usankcjonowanie w decyzji ponadnormatywnych skumulowanych uciążliwości akustycznych emitowanych przez elektrownie wiatrowe: nadmierne oddziaływania akustyczne nie mieszczą się w granicach terenu inwestycji i są przenoszone na teren działki należącej do Spółki B, co jest równoznaczne z naruszeniem interesu prawnego Spółki B, 4) naruszenie interesu prawnego Spółki B wynikającego z art. 6 ustawy p.z.p. poprzez ograniczenie praw do dysponowania swoją nieruchomością, 5) naruszenie interesu prawnego Spółki B poprzez dopuszczenie usytuowania elektrowni wiatrowej w bliskim sąsiedztwie terenu należącego do Spółki, co spowoduje zakłócenia ponad przeciętną miarę w korzystaniu z tego terenu, tj. naruszenia zasad korzystania z nieruchomości sąsiedniej wynikających z przepisów art. 144 k.c. (k.c.) 6) naruszenie art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji poprzez pozbawienie Spółki B równej dla wszystkich ochrony prawnej własności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z [...] czerwca 2012 r. (Nr [...]) na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 82 i art. 85 ust. 1 ww. ustawy z dnia 3 października 2008 r., § 3 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r., § 4 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wg organu prawidłowo przeprowadzono postępowanie nie uchybiając przepisom proceduralnym oraz prawa materialnego, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnienia oraz opinię o których mowa w art. 77 ust. 1 ww. ustawy z 3 października 2008 r. oraz ustalenia zawarte w Raporcie oddziaływania na środowisko. Wg organu brak było możliwości uwzględniania nieuzgodnionego jeszcze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jak i zapisów Studium uwarunkowania. Teren działki [...] ma funkcję rolną i nie jest chroniony akustycznie podkreślając, że na inwestora nałożono obowiązek analizy porealizacyjnej w zakresie ochrony terenów zabudowy mieszkaniowej. Treść decyzji odzwierciedla wynik postępowania administracyjnego oraz dokonanych uzgodnień. Składając skargę na tę decyzję ww. Spółka B wnosząc o uchylenie obu decyzji i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych zarzuciła: - naruszenie art. 80 ust. 2 ww. ustawy z 3 października 2008 r. poprzez przedwczesne wydanie decyzji środowiskowej - w sytuacji kiedy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego /dalej jako m.p.z.p./ jest w fazie opracowania równocześnie z prowadzoną procedurą OOŚ; - bezpodstawną próbę wyłączenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C. z procedury OOŚ - z zamiarem udowodnienia przez organ, iż ten dokument planistyczny może być pominięty w toku procedury, pomimo istotnej rangi i znaczenia tego dokumentu wynikającego z zapisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; - naruszenie art. 144 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez usankcjonowanie w decyzjach ponadnormatywnych uciążliwości akustycznych emitowanych przez elektrownie wiatrowe: nadmierne oddziaływania akustyczne nie mieszczą się w granicach terenu inwestycji i są przenoszone na teren działki Skarżącej, co jest równoczesne z naruszeniem interesu prawnego Skarżącej, - naruszenie art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji poprzez pozbawienie jej równej dla wszystkich ochrony prawnej własności skarżącej, - naruszenie art. 7, 8 oraz 10 Kpa w zw. z art. 107 oraz 3 Kpa, poprzez niedokładne wyjaśnienie okoliczności faktycznych wynikających z niezrozumienia dokumentacji sprawy, załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu strony, nierozpoznanie sprawy na rozprawie. Odpowiadając na skargę organ odwołując się do uzasadnienia swej decyzji wniósł o oddalenie skargi wskazując, że podniesione zarzuty były już podnoszone i do nich ustosunkowano się. O oddalenie decyzji wniósł także inwestor Spółka A wskazując na ogólnikowy charakter zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego obowiązującego w chwili jej wydania. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że w dniu [...] września 2009 r. uczestnik postępowania Spółka A z siedzibą w G. złożyła wniosek w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia dotyczącego budowy elektrowni wiatrowej na działce nr [...] w rejonie miejscowości Z. w Gminie C. Z akt wynika także, że zamierzone przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Było to zgodne z przepisem art. 71 ust. 2 pkt 2 przywoływanej wyżej ustawy z 3 października 2008 r. Z akt wynika także, że dnia [...] października 2009 r. organ pierwszej instancji, tj. Wójt Gminy C. zwrócił się do Starosty T. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T., o wyrażenie opinii w przedmiocie konieczności opracowania raportu o oddziaływaniu na środowisko zamierzonej inwestycji. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. w postanowieniu z [...] października 2009 r. znak [...], stwierdził, że nie ma konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. - któremu Starosta przekazał wniosek - w dniu [...] grudnia 2009 r., znak [...] wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, ustalając szczegółowy zakres raportu. Następnie Wójt Gminy C. postanowieniem [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko- stosownie do art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 63 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 65 ust. 2 i 3 ww. ustawy. Dnia [...] kwietnia 2011 r. inwestor przedłożył raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Realizując treść art. 77 ust. 1 przywoływanej ustawy z [...] października 2008 r. organ pierwszej instancji w dniu 9 maja 2011 r. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z wnioskiem o uzgodnienie środowiskowych uwarunkowań realizacji planowanego przedsięwzięcia i do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. o zaopiniowanie uwarunkowań. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. zaopiniował warunki realizacji przedsięwzięcia w opinii z [...] maja 2011 r. wskazując w niej, że po zakończeniu realizacji inwestycji należy przeprowadzić kontrolne pomiary emisji hałasu w czasie pracy rotorów dla pory dziennej i nocnej od strony najbliższej zabudowy mieszkalnej, a w przypadku uzyskania ponadnormatywnych wyników pomiarów należy podjąć działania zmierzające do uzyskania właściwych parametrów środowiska a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. wezwawszy inwestora o dodatkowe złożenie wyjaśnień do raportu postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. uzgodnił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Stanowisko obu ww. organów zostały w całości uwzględnione w decyzji organu pierwszej instancji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję. Oznacza to w ocenie Sądu, że wydając powyższą decyzję nie naruszono przepisów ww. ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji ... oraz przepisów wskazanych rozporządzeń wykonawczych. Odnosząc się jeszcze do zarzutów strony skarżącej należy stwierdzić, iż organ nie był zobligowany obowiązującym prawem do uwzględnienia w prowadzonym postępowaniu nieuchwalonego jeszcze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego działkę nr [...] w miejscowości Z. i działkę nr [...] w miejscowości Z.. Zarzut naruszenia przepisu art. 80 ust. 2 ustawy z 23 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku należy uznać za zupełnie bezzasadny. Nie był też zobowiązany do zawieszenia postępowania w oczekiwaniu na uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Obowiązek taki nie wynika ani z przepisów przywoływanej ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji..., ani z przepisów ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ani też z przepisów Kpa. Brak także podstaw prawnych, aby w toku postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko rozstrzygać, co do zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 80 ust. 2 ww. ustawy z 23 października 2008 r. organ prowadzący postępowanie powinien stwierdzić jedynie zgodność planowanego zamierzenia z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a dla przedmiotowego obszaru zamierzonej inwestycji oraz gruntów z nim sąsiadujących nie było przyjętego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 144 ust. 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska. Z akt wynika bowiem, że teren działki nr [...] będącej we władaniu strony skarżącej ma funkcję rolną i jest wolny od zabudowy. A zatem działka ta nie jest terenem chronionym akustycznie, na którym obowiązują normy emisji hałasu. Tak więc emisja hałasu związana z eksploatacją zamierzonej instalacji nie spowoduje przekroczenia standardów środowiska na terenie należącym do skarżącej Spółki B. Należy także zauważyć, że w zaskarżonej decyzji nałożono na inwestora obowiązek przeprowadzenia analizy porealizacyjnej między innymi w zakresie ochrony terenów zabudowy mieszkaniowej przed hałasem w porze dnia i nocy po upływie miesiąca od dnia oddania obiektu do użytkowania i zobowiązano do niezwłocznego przedstawienia wyników Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w B. oraz Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w B.. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko służy ocenie potencjalnych zagrożeń dla środowiska oraz podjęciu próby wypracowania rozwiązań eliminujących lub zmniejszających negatywne oddziaływanie na środowisko zamierzonej inwestycji a wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach potwierdza, że przedsięwzięcie nie spowoduje negatywnych następstw w środowisku naturalnym i -stanowi jedynie kolejny etap planowanej inwestycji. Chybione więc są wszystkie zarzuty naruszenia obowiązującego prawa. W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek wskazanych treścią przywołanych przepisów art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czy też przesłanek z art. 145 § 1 ust. 2 ww. ustawy w zw. z art. 156 Kpa - należało stosownie do art. 151 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. skargę oddalić.