II SA/Bd 778/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Tyliński (spr.) Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant st. asyst. sędziego Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 listopada 2013 r. sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Wojewody K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Prezydent Miasta B. postanowieniem z dnia [...] r., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej powoływanej w skrócie jako ,,kpa", zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych dla J. D. (skarżącego). W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, że w dniu 12 grudnia 2012r. skarżący zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. - Filia w S. K.. W dniu [...]r. została wydana decyzja orzekająca o uznaniu skarżącego z dniem 12 grudnia 2012r. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych. W dniu 31 grudnia 2012r. skarżący wniósł odwołanie od niniejszej decyzji do Wojewody [...]. W dniu 28 stycznia 2013 r. Wojewoda [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Od niniejszej decyzji skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Mając na uwadze powyższe, Prezydent Miasta B. postępowanie administracyjne w sprawie przyznania skarżącemu prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych zawiesił do czasu rozstrzygnięcia jego sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Skarżący na to postanowienie złożył zażalenie. W uzasadnieniu zażalenia stwierdził, że postanowienie Prezydenta Miasta B. wydane zostało bez podstawy prawnej. W jego ocenie fakt zaskarżenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. jest odrębną sprawą. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 101 § 3 w zw. z art. 141 § 2 i art. 144 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu Prezydenta Miasta B., prawo wniesienia zażalenia służy w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie przesłane zostało pocztą na adres zamieszkania skarżącego i skutecznie doręczone 08 maja 2013r. Natomiast zażalenie od ww. postanowienia skarżący doręczył 21 maja 2013r. (dowód: pieczątka z datą wpływu do PUP). Zdaniem organu II instancji bezspornym jest, że skarżący przekroczył ustawowy termin przewidziany do wniesienia zażalenia, o którym stanowi art. 141 § 2 kpa. W skardze na to rozstrzygnięcie skarżący podniósł, że skarga z dnia 21 maja 2013 r. na postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. obejmowała wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia zaś Wojewoda [...] w postanowieniu z dnia [...] r. w ogóle nie odniósł się do tej kwestii wobec czego w jego ocenie to postanowienie jest dotknięte kwalifikowaną wadą nieważności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenia, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269; ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż w ramach dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać rozstrzygnięcie zapadłe w danym postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z obowiązującymi w dacie jego wydania przepisami prawa materialnego, oraz z przepisami prawa procesowego, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Nie może natomiast rozpoznać sprawy kierując się kryteriami słuszności czy sprawiedliwości społecznej. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności. W takiej sytuacji sąd administracyjny wydaje orzeczenie o charakterze kasacyjnym, nie posiadając kompetencji do rozstrzygnięcia bezpośrednio o prawach i obowiązkach stron postępowania, innymi słowy sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku. Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie jako ,,p.p.s.a.", sąd orzeka na podstawie akt sprawy, oraz stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w ramach tak zakreślonej kognicji, Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ono prawa. Przede wszystkim wskazać należy, że z przedłożonych sądowi akt sprawy bezspornie wynika, że postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych zostało doręczone skarżącemu w dniu 08 maja 2013r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia k-19 akt organu I instancji). Postanowienie to zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości jego zaskarżenia do Wojewody [...] za pośrednictwem Prezydenta Miasta B., w terminie 7 dni licząc od dnia jego doręczenia. Termin ten wynika z art. 141 § 2 kpa. W stosunku do skarżącego termin złożenia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., stosownie do treści tego przepisu minął z dniem 15 maja 2013r. Zażalenie na to postanowienie zostało natomiast złożone dopiero w dniu 21 maja 2013r. (vide: data prezentaty w aktach organu II instancji), a więc z ewidentnym przekroczeniem terminu ustawowego. W tej sytuacji, gdy uchybienie terminu do złożenia zażalenia było niewątpliwe, Wojewoda prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami stwierdził ten fakt postanowieniem z dnia [...] r. Podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia, jak wskazał to organ, stanowi art. 101 § 3 w zw. z art. 141 § 2 kpa. Zgodnie bowiem z treścią tych przepisów na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie (art. 101 § 3 kpa), stosownie zaś do treści art. 141 § 2 kpa zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Na marginesie należy wskazać, że trudno zgodzić się ze skarżącym jakoby w piśmie z dnia 20 maja 2013 r. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, skoro skarżący nie przedstawił żadnych argumentów w tym zakresie. Tym samym organ nie potraktował tego pisma jako oddzielnego wniosku lecz rozpoznał je jako jeden z elementów zażalenia. Ponadto należy podkreślić i co jest najistotniejsze, że postępowanie zostało zawieszone przez organ z uwagi na toczące się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy postępowanie ze skargi J. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 16 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 258/13 uchylił zaskarżoną decyzję w części odmawiającej przyznania prawa do zasiłku oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] w części odmawiającej przyznania prawa do zasiłku. Tak więc zapadło dla skarżącego korzystne dla niego rozstrzygnięcie. Mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności faktyczne i prawne, uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa w sposób skutkujący jego uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności, orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a., o oddaleniu skargi