II SA/Bd 784/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania psów i przekazania ich do schroniska dla zwierząt postanawia odrzucić skargę. II SA/Bd 784/14 Uzasadnienie Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. Z. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania psów i przekazania ich do schroniska dla zwierząt. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 lipca 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 24 września 2014 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 października 2014 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wniosła o przedłużenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek skarżącej o przedłużenie terminu wskazując, że termin do uiszczenia wpisu sądowego jest terminem ustawowym wskazanym wprost w art. 220 § 1 p.p.s.a., zatem nie może być on skracany ani przedłużany. Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 grudnia 2014 r. skarżąca została wezwana do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 października 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres skarżącej wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 22 stycznia 2015r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 30 stycznia 2015 r. Z uwagi na to, że strona skarżąca przesyłki nie odebrała, zwrócono ją Sądowi. W związku z powyższym wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 5 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn.zm.) – dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu siedmiodniowego do opłacenia wpisu sądowego od skargi jest doręczenie wezwania do jego uiszczenia adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 5 lutego 2015 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, ani za pośrednictwem osoby uprawnionej. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). O wykonaniu powyższych czynności w sprawie niniejszej świadczą adnotacje operatora publicznego umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki skierowanej do strony skarżącej. Zgodnie z nimi, jak już wspomniano, wskutek niezastania adresata przesyłkę tę awizowano: po raz pierwszy – w dniu 22 stycznia 2015 r., powtórnie – w dniu 30 stycznia 2015 r. Oznacza to, że czternastodniowy termin, o którym mowa w powołanym wyżej art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 5 lutego 2015 r. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie, że strona skarżąca powinna uiścić wpis najpóźniej w dniu 12 lutego 2015 r. Jak wynika z akt sprawy, zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie, albowiem skarżąca do dnia dzisiejszego wpisu nie uiściła. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.