II SA/Bd 785/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 listopada 2021 r. sprawy ze skargi (...) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) 2021 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzania nieważności decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolniczej oddala skargę. I. Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy swoją decyzję z [...] stycznia 2021 r., którą to decyzją stwierdziło nieważność decyzji Starosty [...] z [...] sierpnia 2018 r. [...] zezwalającej na wyłączenie z produkcji rolnej gruntów działki nr [...] w obrębie ewidencyjnym B. B. , gmina B. B.. II. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy: Decyzją z [...] lipca 2021 r. nr [...] Wójt Gminy B. B., po rozpatrzeniu wniosku K. i J. P., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na "budowie gospodarstwa (siedliska) składającego się z budynku mieszkalnego jednorodzinnego, gospodarczego z magazynem i budynkiem stajni o łącznej obsadzie do 40 DJP wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi oraz pozostałą niezbędną infrastrukturą techniczną na działce o numerze ewidencyjnym [...], obręb ewidencyjny B. B., gmina B. B.." Działka nr [...] posiadała powierzchnię 11,2695 ha. W oparciu o ww. decyzję o warunkach zabudowy, na podstawie zgłoszenia K. i J. P. z [...] sierpnia 2015 r., na działce nr [...] została rozpoczęta inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W czerwcu 2017 r. w ewidencji gruntów i budynków ujawniony został podział działki nr [...] na 29 działek, w tym działkę nr [...] o powierzchni 0,3630 ha. Na podstawie umowy darowizny z [...] lipca 2017 r. działkę nr [...] nabył Skarżący T. P.. Decyzją z [...] marca 2018 r. Wójt Gminy B. B. zatwierdził podział działki [...] na działki nr [...] (pow. 0,1815 ha) i nr [...] (pow. 1815 ha). Decyzją z [...] czerwca 2018 r. nr [...] Starosta [...] przeniósł prawa i obowiązki wynikające ze zgłoszenia budowy (z roku 2015 r.) na Skarżącego T. P.. Skarżący T. P. zwrócił się o zaliczenie gruntu działki nr [...] do użytku Bp, jednakże Starosta [...] decyzją z [...] września 2018 r. [...] odmówił dokonania takiej aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. W wyniku rozpatrzenia następnego wniosku Starosta [...] ponownie decyzją z [...] października 2018 r. [...] odmówił ww. aktualizacji. Decyzję tą utrzymał w mocy K. – P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z [...] lutego 2019 r. [...]. III. Starosta [...] decyzją z [...] sierpnia 2018 r. nr [...], na podstawie m.in. art. 4 pkt 11 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, zezwolił na wyłączenie z produkcji rolnej, z przeznaczeniem pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, gruntów rolnych, będących własnością T. P. (tj. Skarżącego) o łącznej powierzchni 0,1815 ha, stanowiących działkę nr [...], położonych w obrębie ewidencyjnym B. B., gmina B. B., sklasyfikowanych jako łąki trwałe Ł V, Ł VI, Br- Ł V i Br-Ł VI o łącznej powierzchni 0,1815 ha, pochodzenia organicznego, oznaczonych symbolem – 2z Emt. Starosta poinformował jednocześnie Skarżącego o należnościach i opłatach, które będą naliczane z chwilą faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej. IV. P. z [...] grudnia 2020 r. K. – P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (zwany dalej w skrócie "WINGK") zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o rozważenie możliwości wszczęcia z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności: - decyzji Starosty [...] z [...] sierpnia 2018 r. nr [...] zezwalającej na wyłączenie z produkcji rolniczej, z przeznaczeniem pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, gruntów rolnych stanowiących działkę nr [...] w gminie B. B., - decyzji Starosty [...] z [...] marca 2020 r. nr [...] ustalającej opłatę roczną z tytułu wyłączenia z produkcji rolniczej, z przeznaczeniem pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, gruntów rolnych stanowiących działkę nr [...] w gminie B. B.. WINGK wskazując na okoliczności (opisane w pkt II niniejszego uzasadnienia) podniósł, że Skarżący przejął niezmienione prawa i obowiązki wynikające ze zgłoszenia budowy budynku jednorodzinnego dokonanego przez poprzednich inwestorów. Tym samym następuje kontynuacja rozpoczętej inwestycji, której warunki zabudowy określa decyzja Wójta Gminy B. B. z [...] lipca 2011 r. – a więc budynek mieszkalny jest realizowany w ramach zabudowy zagrodowej. V. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "SKO") decyzją z [...] stycznia 2021 r. nr [...] stwierdziło nieważność decyzji Starosty [...] z [...] sierpnia 2018 r. nr [...] zezwalającej na wyłączenie z produkcji rolnej gruntów działki nr [...]. SKO podniosło, że Skarżący przejął niezmienione prawa i obowiązki wynikające ze zgłoszenia budowy budynku jednorodzinnego dokonanego przez poprzednich inwestorów. Tym samym następuje kontynuacja rozpoczętej inwestycji, polegająca na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego jako I etapu inwestycji, której warunki zabudowy określa decyzja Wójta Gminy B. B. z [...] lipca 2011 r. Nie doszło do zmiany rodzaju inwestycji, która jest realizowana w ramach zabudowy zagrodowej. Tym samym występują przesłanki stwierdzenia nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie "k.p.a."). VI. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Skarżący podniósł, że zamierzenie inwestycyjne w ramach zabudowy zagrodowej, która nie przyczyniła się do rozpoczęcia innego niż rolnicze lub leśne użytkowania gruntów, realizowane było przez poprzedników prawnych Skarżącego. Z tego właśnie względu nie byli oni zobowiązani do uzyskania zezwolenia na wyłączenie gruntu z produkcji rolniczej. Jednakże w wyniku podziału działki rolnej nr [...] powstała m.in. działka nr [...], która uległa podziałowi na działki nr [...], co skutkowało zmianą przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Ta okoliczność z kolei powodowała, że przed uzyskaniem pozwolenia na budowę Skarżący, na którego przeszły prawa i obowiązki poprzedników, byłby zobowiązany uzyskać decyzję zezwalającą na wyłączenie gruntu z produkcji rolniczej, gdyż nie był rolnikiem indywidualnym ani nie posiadał/nie prowadził gospodarstwa rolnego. Na skutek przeniesienia na osobę niebędącą rolnikiem rozpoczętej już budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego nastąpiło faktyczne wyłączenie gruntu z produkcji rolniczej. Brak było zatem podstaw stwierdzenia nieważności decyzji Starosty. VII. Wskazaną na wstępie decyzją z [...] marca 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy swoją decyzję z [...] stycznia 2021 r., którą to decyzją stwierdziło nieważność decyzji Starosty [...] z [...] sierpnia 2018 r. zezwalającej na wyłączenie z produkcji rolnej gruntów działki nr [...]. SKO uznało, że decyzją Starosty z [...] sierpnia 2018 r. została podjęta z rażącym naruszeniem prawa. SKO wskazało, że podstawą materialnoprawną decyzji Starosty [...] z [...] sierpnia 2018 r. był m.in. art. 4 pkt 11 ustawy z dnia [...] lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Zgodnie z tym przepisem (mającym charakter de?nicyjny) ilekroć w ustawie jest mowa o wyłączeniu gruntów z produkcji - rozumie się przez to rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów; nie uważa się za wyłączenie z produkcji gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3, jeżeli przerwa w rolniczym użytkowaniu tych obiektów jest spowodowana zmianą kierunków produkcji rolniczej i trwa nie dłużej niż 5 lat. W ocenie SKO słusznie WINGK zwrócił uwagę, że Skarżący przejął niezmienione prawa i obowiązki wynikające ze zgłoszenia dokonanego przez poprzednich inwestorów i tym samym następuje kontynuacja rozpoczętej inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego jako I etapu inwestycji, której warunki zabudowy określa decyzja Wójta Gminy B. B. z [...] lipca 2011 r. nr [...] (w ramach zabudowy zagrodowej). Zatem decyzja Starosty [...] z [...] czerwca 2018 r., znak: [...] przenosząca zgłoszenie budowy budynku mieszkalnego na nowego właściciela nie spowodowała zmiany rodzaju inwestycji realizowanej w ramach zabudowy zagrodowej, określonej w ww. decyzji o warunkach zabudowy. Zdaniem SKO w tych okolicznościach sprawy nie nastąpiła zmiana przeznaczenia gruntów. SKO podniosło, że utworzenie siedliska nie powoduje wyłączenia gruntów z produkcji, przez co należy rozumieć rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów. Zmiana sposobu zagospodarowania terenu może nastąpić wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy. Taka sytuacja nie nastąpiła w okolicznościach sprawy. Zatem decyzja Starosty z [...] sierpnia 2018 r. została wydana wbrew stosunkom określonym w art. 4 pkt 11 i w konsekwencji w dalszych zastosowanych przez Starostę przepisach ustawy z dnia [...] lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, co nie powinno mieć miejsca. Naruszenie to jest oczywiste i treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu poprzez proste ich zestawienie ze sobą. Nie jest przy tym możliwe zaakceptowanie decyzji jako aktu wydanego przez organ praworządnego państwa, skoro jej skutkiem miałoby być bezpodstawne wyłączenie gruntów z produkcji. SKO podkreślił, że na powyższą ocenę nie ma wpływu podział działki rolnej nr [...] w wyniku którego powstała m.in. działka nr [...], która ulegała następnie podziałowi na działki nr [...] Dokonanie tego podziału nie powoduje zmiany przeznaczenia gruntów. SKO stwierdziło ponadto (wskazując na decyzję Starosty [...] z [...] września 2020 r., znak: [...]), że Skarżący figuruje w ewidencji gruntów i budynków jako właściciel oraz współwłaściciel gruntów rolnych o powierzchni 6,5019 ha. Z kolei w decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z [...] lipca 2011 r. Wójt Gminy B. B. wskazał, że średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w gminie B. B. to 5,92 ha. VIII. W skardze do sądu T. P. wniósł o uchylenie decyzji SKO z [...] marca 2021 r. oraz poprzedzającej ją decyzji SKO. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji: 1) obrazę przepisów postępowania administracyjnego: a. art. 11 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie jakie "proste zestawienie ze sobą", w jakim zakresie i w jakiej części, treści decyzji Starosty [...] z [...] sierpnia 2018 r. i art. 4 pkt 11 ustawy z dnia [...] lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych skutkuje oczywistością naruszenia ww. przepisu przedmiotową decyzją, b. art. 16 § 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i naruszenie powszechnie obowiązującej zasady trwałości decyzji administracyjnych, c. art. 156 § 1 pkt 2) k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że wydając decyzję będącą przedmiotem sprawy, organ dopuścił się naruszenia prawa w stopniu rażącym, wydając tę decyzję pomimo braku zmiany rodzaju inwestycji realizowanej w ramach zabudowy zagrodowej, określonej w decyzji Wójta Gminy B. B. z [...] lipca 2011 r., 2) obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 4 pkt 11 ustawy z dnia [...] lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych poprzez uznanie, że decyzja Starosty [...] z [...] sierpnia 2018 r. pozostaje w sprzeczności z treścią ww. przepisu poprzez ich proste zestawienie ze sobą i uznanie, że nie nastąpiła zmiana sposobu zagospodarowania terenu, że zmiana ta może nastąpić wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy. IX. W uzasadnieniu Skarżący podkreślił, że jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w powoływanym w decyzji SKO wyroku z [...] października 2009 r. - traktowanie naruszenia prawa jako rażące może mieć miejsce tylko wyjątkowo - gdy jego waga jest znacznie większa niż stabilność ostatecznej decyzji, gdy zachodzi bezprawie, którego nie można tolerować ani usprawiedliwiać. Za rażące naruszenie prawa uznaje się co do zasady kwali?kowane naruszenie przepisów prawa materialnego, które powoduje, że w wyniku decyzji powstaje albo stosunek prawny nieprawidłowo ukształtowany albo w ogóle się on nie nawiązuje. Wady wówczas tkwią w samej decyzji i dotyczącą podmiotu lub przedmiotu stosunku prawnego albo też jego prawnej podstawy. Tymczasem żadnej z tych okoliczności w niniejszej sprawie nie sposób się dopatrzeć. Skarżący podtrzymał swoje stanowisko prezentowane w odwołaniu, że jego poprzednicy prawni realizowali zamierzenie inwestycyjne w ramach zabudowy zagrodowej, co nie skutkowało rozpoczęciem innego niż rolnicze lub leśne użytkowania gruntów. Nie byli zatem zobowiązani do uzyskania zezwolenia na wyłączenie gruntu z produkcji rolniczej. Jednakże w wyniku podziału działki rolnej nr [...] powstała m.in. działka nr [...], która decyzją Wójta Gminy B. B. z [...] marca 2018 r. uległa podziałowi na działki nr [...], co skutkowało zmianą przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Ta okoliczność z kolei powodowała, że przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, Skarżący, na którego przeszły wszystkie prawa i obowiązki poprzedników prawnych, byłby zobowiązany uzyskać decyzję zezwalającą na wyłączenie gruntu z produkcji rolniczej, gdyż nie był rolnikiem indywidualnym ani nie posiadał/nie prowadził gospodarstwa rolnego. Skarżący podniósł, że na skutek przeniesienia na osobę niebędąca rolnikiem rozpoczętej już budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie wolnostojącej nastąpiło faktyczne wyłączenie gruntu z produkcji rolniczej. Decyzja Starosty zatem jest w tym zakresie słuszna - niejako potwierdza istniejący stan faktyczny. Nie narusza żadnego przepisu, w szczególności w sposób rażący. Skarżący podniósł, że musiał uzyskać zezwolenie na wyłączenie z produkcji rolniczej gruntów, na których planował budowę budynku mieszkalnego. Nie mógł przy tym wyłączyć tego gruntu - jak to przyjęło SKO - w oparciu o plan miejscowy czy decyzję o warunkach zabudowy. Plan bowiem dla tej nieruchomości nie obowiązuje, a warunki zabudowy zostały wydane dla poprzedników prawnych Skarżącego. X. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Dodatkowo SKO w odpowiedzi na stanowisko Skarżącego podniosło, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy na grunty rolne nie zawsze powoduje wyłączenie z produkcji rolnej. Decyzja wydana na grunty rolne w celu utworzenia siedliska nie powoduje zmiany sposobu użytkowania gruntu rolnego na budowlany. Nadal jest to grunt rolny. Natomiast decyzja o warunkach zabudowy wydana na zabudowę mieszkaniową niezwiązaną z gospodarstwem rolnym, powoduje zmianę przeznaczenia gruntu rolnego na nierolny. Takowa sytuacja w przedmiotowej sprawie nie nastąpiła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. XI. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; zwanej w skrócie "p.p.s.a.") sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z powyższego wynika, że nie każde naruszenie przepisów prawa skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia organu administracji, ale jedynie takie które miało (w przypadku naruszeń prawa materialnego) lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy (w przypadku naruszeń przepisów postępowania), ewentualnie naruszenie miało charakter kwalifikowany (dający podstawę do wznowienia postępowania, ewentualnie stwierdzenia nieważności – art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że wprawdzie SKO dopuściło się uchybienia w zakresie dotyczącym uzasadnienia zaskarżonej decyzji, to jednak nie miało ono wpływu na wynik sprawy. XII. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie prawa zachodzi wtedy, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że ta decyzja nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa, przy czym nie chodzi tu o błędy w wykładni prawa, ale o niedopuszczalne - a dodatkowo w sposób jasny i niedwuznaczny - przekroczenie prawa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2021 r., sygn. I OSK 3376/18, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) dostępnej poprzez stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl). XIII. Podstawą analizowanej przez SKO decyzji Starosty [...] z [...] sierpnia 2018 r. były przepisy ustawy z dnia [...] lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1161, zwanej w skrócie "u.o.g.r.l."). Na mocy art. 11 ust. 1 u.o.g.r.l. ustawodawca postanowił wyraźnie, że wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb, oraz użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, przeznaczonych na cele nierolnicze może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. Wyłącznie z produkcji rolnej zostało zdefiniowane w art. 4 pkt 11 u.o.g.r.l. Zgodnie z tym przepisem przez "wyłączenie gruntów z produkcji" rozumie się rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów; nie uważa się za wyłączenie z produkcji gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3, jeżeli przerwa w rolniczym użytkowaniu tych obiektów jest spowodowana zmianą kierunków produkcji rolniczej i trwa nie dłużej niż 5 lat." Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.o.g.r.l. gruntami rolnymi w rozumieniu ustawy są grunty pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu. W art. 2 ust. 1 pkt 3 u.o.g.r.l. ustawodawca przyjął zatem fikcję braku zmiany przeznaczenia gruntu rolnego pod budynkiem mieszkalnym lub innym budynkiem (urządzeniem) służącym wyłącznie produkcji rolniczej, jednak tylko wtedy, gdy wchodzą one w skład gospodarstwa rolnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2009 r. sygn. I OSK 141/08). Innym słowy z zestawienia art. 4 pkt 11 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 u.o.g.r.l. jasno wynika, że budowa na gruncie rolnym budynku mieszkalnego związanego z gospodarstwem rolnym nie powoduje wyłączenia gruntu pod takim budynkiem z produkcji rolnej. W konsekwencji w sposób oczywisty brak jest przesłanki do orzekania o wyłączeniu z produkcji rolnej gruntu znajdującego się pod budynkiem mieszkalnym wchodzącym w skład gospodarstwa rolnego. Orzeczenie w takiej sytuacji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej jest zatem rażącym naruszeniem prawa tj. art. 11 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 11 i art. 2 ust. 1 pkt 3 u.o.g.r.l. (a nie tylko art. 4 pkt 11 u.o.g.r.l. – jak przyjęło SKO). XIV. W przedmiotowej sprawie zasadnie SKO oceniło, że wydanie decyzji Starosty [...] z [...] sierpnia 2018 r. nastąpiło z wyżej opisanym rażącym naruszeniem prawa – skoro na gruncie działki nr [...], klasyfikowanej jako grunt rolny, trwa budowa budynku mieszkalnego przeznaczonego do użytkowania jako budynek siedliska w ramach gospodarstwa rolnego. Nie jest kwestionowane w sprawie, że budowa budynku mieszkalnego (wznoszonego na gruncie opisywanym w momencie rozpoczęcia budowy jako działka nr [...], a obecnie jako działka nr [...]) jest prowadzona w oparciu o warunki zabudowy wydane dla inwestycji polegającej na "budowie gospodarstwa (siedliska) składającego się z budynku mieszkalnego jednorodzinnego" (decyzja Wójta Gminy B. B. z [...] lipca 2021 r. nr [...], zgłoszenie budowy z [...] sierpnia 2015 r. wraz z towarzyszącymi mu dokumentami k. 197 - 226 akt Starosty). Nie jest także kwestionowane w sprawie, że nie doszło do zmiany przeznaczenia budowanego budynku – nadal przeznaczeniem budynku jest zapewnienie mieszkania w ramach gospodarstwa rolnego (siedlisko). Z przesłanych SKO akt Starosty wynika, że Skarżący jest zarejestrowany w ewidencji producentów rolnych od [...] marca 2012 r. (k. 143 akt Starosty) oraz jest właścicielem/współwłaścicielem gruntów rolnych o powierzchni 6,5019 ha (k. 160 akt Starosty), z których cześć przekraczająca 1 ha stanowią działki powstałe po podziale działki nr [...] (por. informacja z ewidencji gruntów k. 159, k. 158 akt Starosty; § 1 pkt 8 i § 4 ust. aktu darowizny z [...] marca 2019 r. dot. działek o powierzchni 4,6195 ha – k. 153, k. 151 akt Starosty). W tej sytuacji zasadnie SKO uznało, że w tych okolicznościach sprawy nie nastąpiła zmiana przeznaczenia gruntów działki nr [...]. Skarżący realizuje inwestycję – budynek mieszkalny, który jest przeznaczony do użytkowania jako budynek w ramach gospodarstwa rolnego (część siedliska). Skarżący posiada grunty, których rodzaj i powierzchnia pozwalają na prowadzenie gospodarstwa rolnego, jest też zarejestrowany jako producent rolny. Związek realizowanego budynku z gospodarstwem rolnym należy uznać za zachowany, zważywszy że Skarżący stał się właścicielem znacznej części (ponad 4 ha) tych samych gruntów, które w momencie zgłoszenia budowy stanowiły gospodarstwo rolne dla którego wznoszony budynek miał stać się częścią siedliska (wówczas grunty te stanowiły działkę nr [...]). XV. Zasadnie podnosi SKO, że podział działki ewidencyjnej, w świetle art. 4 pkt 11 u.o.r.g.l., sam w sobie nie powoduje wyłączenia wyodrębnionej działki z produkcji rolnej. Nie mają znaczenia dla sprawy zarzuty dotyczące wypowiedzi SKO odnośnie możliwości "zmiany sposobu zagospodarowania terenu" w oparciu o miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego czy decyzji o warunkach zabudowy w powiązaniu z wyłączeniem gruntów z produkcji rolnej. Istnieją przypadki (dotyczące gruntów rolnych klas I – III), kiedy wyłączenie z produkcji rolnej wymaga wcześniejszego przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (art. 7 ust. 1 u.o.g.r.l.). Możliwe jest również, że rozstrzygnięcie planistyczne tj. decyzja o warunkach zabudowy nie wpłynie na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze (jak w przypadku wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla budynków wchodzących w skład gospodarstwa rolnego). Jednakże w przedmiotowej sprawie rozważania jest wyłącznie kwestia czy budowa na gruncie rolnym budynku przeznaczonego do użytkowania jako budynek mieszkalny w ramach siedliska powoduje konieczność orzekania o wyłączeniu gruntu pod takim budynkiem z produkcji rolnej. Rozważanie powyższego powiązania nie ma zatem znaczenia dla sprawy. XVI. Ze względu na powyższe, uznając że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy – Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.