II SA/Bd 786/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 1 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], odmawiającą E. W. przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 czerwca 2010 r. wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy koperty, w dniu 12 lipca 2010 r. skarżący nadał w placówce pocztowej pismo zawierające skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W dniu 10 sierpnia 2010 r. wpłynęła do tutejszego Sądu odpowiedź organu na skargę wraz ze skargą oraz aktami administracyjnymi. Organ wniósł o odrzucenie skargi E. W. z uwagi na wniesienie jej po upływie przepisanego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu przewidzianego w przepisach do jej wniesienia, czyniąc to w drodze stosownego postanowienia, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 7 czerwca 2010 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). W związku z tym ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 7 lipca 2010 r. Tymczasem skarżący nadał w placówce pocztowej pismo zawierające skargę dopiero w dniu 12 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie), w związku z czym przy wnoszeniu skargi nastąpiło przekroczenie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę odrzucił.