II SA/Bd 787/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi B. D., B. D., L. A., E. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych na rzecz skarżących E. A. i L. A. oraz solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych na rzecz skarżących B. D. i B. D. tytułem zwrotu uiszczonych wpisów, 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz wszystkich wyżej wymienionych skarżących solidarnie kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu pozostałych kosztów postępowania. Na podstawie art. 1, art. 4 ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z zm.) i art. 104 Kpa decyzją Nr [...] z [...] marca 2012 r. Wójt Gminy R. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania dla inwestycji pn. budowa dwóch elektrowni wiatrowych typu YESTAS Y47 660 kW lub innego typu o podobnych parametrach wraz z elementami infrastruktury technicznej niezbędnymi do prawidłowego funkcjonowania przedsięwzięcia w ramach rozbudowy farmy wiatrowej Z. i w gminie R., przewidzianego do realizacji na działce [...] położonej w Z., gmina R.. Od tej decyzji odwołanie złożyli: J. i L. A., E. i .L. A, J. K., M. W., B. i B. D., T. i H. K., A. Ł. wnosząc o uchylenie decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez odmowę ustalenia warunków zabudowy, ewentualnie o uchylenie w całości tej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, zarzucając naruszenie prawa materialnego tj.: przepisów ww. ustawy z 27 marca 2003 r. oraz przepisów postępowania z art. 7, 9, 10 § 1 i 106 § 5 Kpa. SKO w W. decyzją z [...] czerwca 2012 r. ([...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa umorzyło postępowanie wywodząc, że nieruchomości skarżących nie znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie terenu inwestycji i brak możliwości oddziaływania planowanej inwestycji na grunty skarżących, i brak związanego z tym interesu prawnego. Składając skargę na powyższą decyzję B. i B. D. oraz E. i L. A. zarzucili naruszenie: art. 77 § 1 Kpa poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, przy ustalaniu czy są stronami postępowania, przerzucenie na nich obowiązku wykazywania interesu prawnego i obciążenie ich obowiązkiem dostarczania dowodów z dokumentów, art. 28 Kpa poprzez nieuznanie ich za strony, pomimo iż postępowanie dotyczyło ich interesu prawnego wynikającego z przepisów oraz art. 138 § 1 pkt 3 Kpa poprzez niezasadne umorzenie postępowania gdy odwołanie pochodziło od skarżących będących stronami postępowania, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i wstrzymanie jej wykonania oraz zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych. Skarżący wskazali na położenie swoich nieruchomości w sąsiedztwie planowanej inwestycji, wywodząc, że postępowanie dotyczy ich interesów prawnych. Pojęcie interesu prawnego wiąże się z faktycznym bądź możliwym naruszeniem określonej sfery uprawnień przysługujących danej osobie. Osoba zagrożona takim naruszeniem posiada interes prawny w podejmowaniu działań zmierzających do ochrony swoich praw podmiotowych. Sytuacja taka występuje w niniejszej sprawie. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Po myśli przepisu art. 133 § 1 i 134 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt niniejszej sprawy natomiast wynika, że zasadniczym powodem wydania zaskarżonej decyzji było to, że "... nieruchomości skarżących nie znajdują się bezpośrednim sąsiedztwie terenu inwestycji." W związku z powyższym wypada przede wszystkim zauważyć i podkreślić, że nie budzi żadnej wątpliwości, iż w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy zasadnicze znaczenie dla określenia statusu strony ma "obszar oddziaływania inwestycji". W myśl art. 52 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 64 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 ze zm.) wniosek o ustalenie warunków zabudowy powinien zawierać m.in. określenia obszaru, na który inwestycja ma oddziaływać i że obszar ten winien być wskazany przez inwestora we wniosku. Organ nie jest jednakże tym wskazaniem związany i ma obowiązek okoliczności te sprawdzić. Samo zaś pojęcie "oddziaływania" należy rozumieć bardzo szeroko zarówno jako wpływ na środowisko przyrodnicze, jak i również na nieruchomości sąsiednie i to w szerokim rozumieniu znaczenia sąsiedztwa. Należy podkreślić, że granice obszaru oddziaływania wyznacza oddziaływanie faktyczne, polegające w szczególności na emisji zanieczyszczeń, powodowaniu nadmiernego hałasu, a nawet utrudnianiu nasłonecznienia. W pojęciu oddziaływania mieści się więc faktyczny, tj. rzeczywisty wpływ zamierzonej inwestycji zarówno na korzystanie z innych nieruchomości i to niekoniecznie graniczących bezpośrednio z obszarem przeznaczonym pod inwestycję, jak i na wartości prawnie chronione jak np. prawo do korzystania z nieruchomości w sposób określony przepisami wszystkich gałęzi prawa, w tym także - co należy podkreślić- przepisami prawa cywilnego. Zgodnie z wyrażoną w art. 7 Kpa zasadą prawdy obiektywnej organy administracji publicznej mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W szczególności organy są obowiązane dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy Kpa. W myśl art. 77 § 1 Kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego jest ściśle związany z przyjętą w procedurze administracyjnej zasadą swobodnej oceny dowodów, (art. 80 Kpa). Rozstrzygnięcie organu administracji zawsze musi się opierać na ocenie dowodów, wprawdzie swobodnej, lecz nie dowolnej. Wynika z tego obowiązek prawidłowego uzasadnienia przez organ swego stanowiska zajętego w sprawie (art. 107 § 3 Kpa). Stosownie zaś do zasady wyrażonej w art. 8 Kpa organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Z akt sprawy w tym m.in. także z samego Raportu oddziaływania na środowisko przedłożonego przez inwestora wynika, że nieruchomości skarżących znajdują się w obszarze oddziaływania zamierzonej inwestycji. Wskazują na to zawarte w Raporcie wykresy oddziaływania hałasu. I dotyczy to zarówno działek o nr [...] i [...] będących własnością skarżących B. i B. D., jaki i działki nr [...] będącej własnością skarżących E. A. i .L. A. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze naruszenie w zaskarżonej decyzji w stopniu wskazanym w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisów postępowania - należało w oparciu o ten przepis uchylić zaskarżoną decyzję. Prowadząc ponownie postępowanie organ odwoławczy rozpoznana merytorycznie odwołanie skarżących od decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] marca 2012 r. - Nr [...] znak [...]. Niniejszy wyrok nie przesądza oczywiście merytorycznej treści decyzji organu odwoławczego, wydanej w wyniku rozpoznania odwołania skarżących od decyzji Wójta Gminy R. z [...] marca 2012 r. Nr [...] o warunkach zabudowy. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku oparto na przepisie art. 152 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r., natomiast zawarte w pkt 3 i 4 na przepisach art. 200 i 205 § 2 tej ustawy oraz przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych... (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.)