II SA/Bd 789/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Ewa Kruppik - Świetlicka (spr.) Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu19 października 2006r. sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] 2006r. Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Starosta T. decyzją z dnia [...]2006 r. [...], wydaną na podstawie przepisu art. 9 ust. I pkt 14 lit. "b" i art. 150 "a" ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Z 2004 r. Nr 99, poz. 1001, ze zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, zwanego dalej Kpa ( Dz. U. z roku 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm. ) orzekł o odmowie przyznania J. J. prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 01.01.2002 r. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wskazał, iż skarżący w dniu 30.01.2006 r. zwrócił się z - wnioskiem o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Na podstawie ustaleń faktycznych stwierdzono, że strona posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący na dzień 19.12.2001 r. - 29 lat, 10 miesięcy i 20 dni, w tym wykonywania prac uznanych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w ilości 13 lat, 7 miesięcy i 3 dni. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 150"a" wyżej cytowanej ustawy prawo do zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym 31.12.2001 r. przysługuje osobie, która do 12 stycznia 2002 r. spełniała warunki do jego nabycia a także osobie, która w dniu 31.12.2001 r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych i w wyniku zaliczenia okresu pobierania tego zasiłku do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego, spełnia warunek posiadania okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego. W myśl art. 37 litera "j" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli: * posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub * posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zdaniem organu skarżący nie spełnia powyższych dyspozycji, ponieważ nie udokumentował 35 lat pracy lub 30 lat pracy i w tym 15 lat pracy wykonywanej w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze. Skarżącemu do okresu uprawniającego do zasiłku można zaliczyć okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, bowiem w dniu 31 grudnia 2001 r. skarżący był uprawniony do jego pobierania. Organ stwierdził, iż zaliczenie okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie spowoduje spełnienie warunków do uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego. W pouczeniu decyzji organ wskazał, iż stronie w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji przysługuje prawo do wniesienia odwołania za pośrednictwem Starosty T. do Wojewody [...] (na podstawie art. 127 § 2 i art. 129 § I i 2 Kpa). W dniu 1 czerwca 2006r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu na wniesienie odwołania od decyzji Starosty T. z dnia [...]2006 r. nr [...] w którym wskazał, iż w dniu 10 lutego 2006 r. wystąpił do Sądu Rejonowego w B. z pozwem o uznanie okresu pracy od dnia 01.07.1980r. do dnia 28.02.1983 r. w "B." za okres pracy w warunkach szkodliwych. Sąd wyrokiem z dnia oddalił powództwo. W uzasadnieniu wniosku skarżący załączył świadectwo pracy osoby, która podobnie jak skarżący w tym samym okresie pracowała w tym samym zakładzie na podobnym stanowisku, w którym to świadectwie zawarto informację o warunkach szkodliwych. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] 2006r. [...], na podstawie art. 58 § I i 2 oraz 59 § I Kodeksu postępowania administracyjnego postanowił odmówić przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Wojewoda ponownie przywołał stan faktyczny sprawy wskazując, iż J. J. nie odwołał się od decyzji Starosty T. z dnia [...]2006 r. [...], w którym Starosta T. orzekł o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego pomimo, iż w decyzji zawarte było pouczenie o przysługującym stronie prawie. Ponadto organ wskazał, iż J. J. pomimo stwierdzenia, że chciałby wnieść odwołanie od decyzji Starosty T. - takiego odwołania nie złożył. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący dołączył świadectwo pracy kolegi z pracy G. P., który również pracował w "B." . Organ wskazał, iż przywrócenie terminu jest możliwe , jeżeli wnioskodawca w razie uchybienia terminowi, zgodnie z art. 5 8 § 1 i 2 Kpa uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Organ wskazał, iż J. J. wniósł prośbę o przywrócenie terminu do wniesiona odwołania od decyzji Starosty T. z dnia [...]2006 r. ,ale jak wykazano wyżej, nie wniósł odwołania od tej decyzji. Zatem nie spełnił przesłanek cyt. art. 58 § 2 Kpa, który mówi, że jednocześnie z prośbą o przywrócenie terminu należy dopełnić czynności dla której określony był termin. Zdaniem organu skarżący, w złożonym wniosku z dnia 01.06.2006 r. nie wyjaśnił przyczyny uchybienia terminu i nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W skardze do Sądu skarżący wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] z dnia z dnia [...] 2006r. [...] odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty T. z dnia [...]2006 r. [...], w którym Starosta T. orzekł o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego, oraz 2. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania oraz o uwzględnienie lat pracy w warunkach szczególnych, skutkujących przyznaniem prawa do zasiłku przedemerytalnego, na podstawie dowodów pośrednich, które załączone zostały do odwołania. W uzasadnieniu skargi przyznał, iż nie dopełnił czynności dla której określony był termin wskutek niewiedzy, sądząc iż wystarczy odpis pozwu skierowanego do Sądu Rejonowego Sądu Pracy w B. o zaliczenie okresu pracy w firmie "B.". 3 W kwestii uprawdopodobnienia faktu, że uchybienie terminowi powstało bez jego winy przedłożył zaświadczenie lekarskie stwierdzające, że w okresie od dnia 06.02.2006r.do dnia 06.03.2006r. stan jego zdrowia można określić jako "obłożnie chory". Dodatkowo wskazał, iż problemy ze zdrowiem są konsekwencją lat pracy w warunkach szkodliwych. Jednocześnie zaznaczył, iż negatywne rozpatrzenie wniosku i odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania spowoduje brak możliwości dochodzenia swoich praw i pozbawi go środków do życia. Do skargi skarżący załączył wniosek o przywrócenie terminu oraz odwołanie od decyzji z dnia [...]2006r. o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działania organów administracji publicznej pod względem legalności. Do sądu należy ocena, czy dane rozstrzygnięcie lub działanie jest zgodne z prawem. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie Wojewody zostało wydane zgodnie z prawem a rozstrzygnięciu nie można zarzucić naruszenia prawa materialnego ani procedury w stopniu, który miał by wpływ na wynik sprawy. Instytucja przywrócenia terminu zgodnie z przepisem art. 58 cytowanego powyżej Kpa stwarza możliwość skutecznego dokonania czynności procesowej przez stronę w sytuacji, gdy upłynął już termin do jej podjęcia. Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych, wynikłych w następstwie uchybienia terminu procesowego" (wyr. NSA z dnia 24 listopada 1994 r., SA/Ka 1230/94, niepubl.). W świetle wskazanego art. 58 Kpa przesłanki przywrócenia przez organ terminu są następujące: a) uprawdopodobnienie przez wnoszącego prośbę, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, co oznacza, że wnoszący podanie musi uprawdopodobnić istnienie okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w przewidzianym terminie. W prośbie tej winien wykazać, że mimo całej staranności nie udało się mu zachować terminu. Wiąże się to z takimi sytuacjami, kiedy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (wyr. NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., I SA/Gd 794/99, niepubl.). Nie chodzi tutaj jednak o nadzwyczajny wysiłek, który stanowiłby zagrożenie dla zdrowia czy życia zainteresowanego (wyr. NSA z dnia 18 lipca 2001 r, SA 431/100, niepubl.). Przeszkody powodujące uchybienie terminu powinny mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego oraz trwać przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (wyr. NSA z dnia 13 października 1999 r., IV SA 1656/97, niepubl.). b) wniesienie prośby o przywrócenie terminu. c) jednocześnie z wniesieniem prośby należy dokonać czynności, dla której przewidziany był uchybiony termin. d) wniesienie prośby o przywrócenie terminu i dokonanie czynności, dla której przewidziany był uchybiony termin, w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Ten 7-dniowy termin jest nieprzywracalny (art. 58 § 3 k.p.a.) Jak wynika z akt sprawy skarżący nie spełnił żadnej z wyżej wymienionych przesłanek bowiem nie uprawdopodobnił, iż uchybienie było spowodowane przyczynami niezależnymi od niego oraz nie dopełnił czynności dla której przewidziany był stosowny termin. W tej sytuacji należy stwierdzić, Iż organy administracji publicznej obu instancji prawidłowo orzekły o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. 5