II SA/Bd 79/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na czynność Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 grudnia 2010r. Gmina [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę, doprecyzowaną następnie w piśmie z dnia 10 lutego 2011r., jako skarga na czynność Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2010r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. Stosownie do art. 22 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427) w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W przypadku tym wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym, co wynika z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. (a zatem inne, niż decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadkach określonych w 52 § 3 i 4 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, co wynika z art. 53 § 2 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie zaskarżeniu podlega czynność Marszałka Województwa [...] z dnia [...] listopada 2010r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. Czynność powyższa, wyrażona pismem opatrzonym znakiem [...], doręczona została stronie skarżącej w dniu 12 listopada 2010r. Pismem z dnia 15 listopada 2010r. Wójt Gminy [...] złożył na powyższą czynność zażalenie, potraktowane przez Marszałka Województwa [...] jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 18 listopada 2010r. organ negatywnie rozpatrzył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Pismo w tej sprawie doręczone zostało stronie skarżącej w dniu 22 listopada 2010r. Z powyższego zestawienia dat wynika, iż termin do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie upływał z dniem 22 grudnia 2010r. Tymczasem jak wynika z daty stempla pocztowego na kopercie, w której przesłana została skarga, przesyłkę nadano w dniu 23 grudnia 2010r., zatem z przekroczeniem terminu określonego w ustawie. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.