II SA/Bd 791/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę między innymi na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...], w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Skarżonym postanowieniem organ nadzoru budowlanego I instancji nakazał skarżącemu między innymi wstrzymanie robót budowlanych prowadzonych na działce nr [...], znajdującej się przy ul. [...]16 w [...]. Pomimo stosownego pouczenia znajdującego się w objętym skargą postanowieniu, skarżący nie wniósł przed złożeniem skargi zażalenia na to orzeczenie do organu nadzoru budowlanego II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie zaś do przepisu § 2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skarga wniesiona pomimo wcześniejszego niewyczerpania dostępnych środków zaskarżenia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu w drodze postanowienia sądu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], czyli przez organ nadzoru budowlanego I instancji. Od tego postanowienia skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], jako organu nadzoru budowlanego II instancji, o czym został odpowiednio pouczony. Z prawa do wniesienia zażalenia skarżący jednak nie skorzystał, nie wyczerpując tym samym przysługujących mu środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji i pozbawiając się możliwości skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę odrzucił.