II SA/Bd 792/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. K. na orzeczenie Komisji do Spraw Służby Zastępczej w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skierowania do służby zastępczej postanawia 1. stwierdzić niewłaściwość miejscową, 2. sprawę przekazać do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. II SA/Bd 792/04 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi M. K. jest orzeczenie Komisji do Spraw Służby Zastępczej, która mieści się w W. Komisje wojewódzkie i komisje do spraw służby zastępczej działają na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o służbie zastępczej (Dz. U. Nr 223, poz. 2217), która obowiązuje od 1 stycznia 2004 r. Ustawa przewiduje, że w pierwszej instancji orzekają wojewódzkie komisje do spraw służby zastępczej, a w drugiej instancji komisja do spraw służby zastępczej. Tę ostatnią komisję powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw pracy. Do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się przepisy Kpa, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 6 ust. 2 cyt. ustawy, od wydanych decyzji przysługuje skarga do sądu administracyjnego na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w art. 13 § 2 przewiduje, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Komisja do spraw służby zastępczej ma siedzibę w W. Treść rozporządzenia Prezydenta RP w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) prowadzi to do jednoznacznego wniosku, że sądem właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. Uzasadnia to przekazanie sprawy wg właściwości. Sąd nie podziela poglądu, że właściwym w tej sprawie jest, zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. Pouczenie o treści jak w zaskarżonej decyzji, zawarte jest w załączniku nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z 24.02.2004 r. w sprawie komisji wojewódzkich do spraw służby zastępczej i komisji do spraw służby zastępczej (Dz. U. Nr 35, poz. 307). Należy jednakże mieć na uwadze, że ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o służbie zastępczej (Dz. U. Nr 223, poz. 2217) w art. 6 ust. 2 odsyła jednoznacznie do prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i to ta ustawa, a nie akt prawny niższego rzędu, jakim jest rozporządzenie, zawiera przepisy o właściwości sądów administracyjnych. Należy się zatem kierować przepisami rangi ustawowej. Organem właściwym do rozpoznawania skargi na orzeczenie komisji do spraw służby zastępczej jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. Odstępstwo od przyjętych zasad określających właściwość sądów administracyjnych jest zarezerwowana dla Prezydenta RP, który w drodze rozporządzenia może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Prezydent w tym zakresie wydał tylko jedno rozporządzenie – w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 653). Brak jest natomiast takich uregulowań co do rozpoznawania skarg na orzeczenia Komisji do spraw służby zastępczej. Uzasadnia to, na podstawie art. 13 § 2, 59 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta RP w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. Nr 72, poz. 652) postąpienie jak w sentencji.