II SA/Bd 792/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. S. na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego samowolnie wykonanych robót budowlanych postanawia oddalić wniosek. Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę między innymi na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...] , w przedmiocie wszczęcia postępowania dotyczącego samowolnie wykonanych robót budowlanych. Do skargi skarżący dołączył wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu oraz wniosek o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, co należało potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W doktrynie i orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, iż prawo pomocy nie przysługuje stronie także w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, a zatem w sytuacji, gdy sąd odrzuca skargę jako niedopuszczalną. Tymczasem postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę A. S. jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wskazując, iż została ona wniesiona na czynność procesową, która nie należy do kategorii aktów i czynności podlegających kognicji sądu administracyjnego, wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a., w związku z czym nie może być objęta skargą do sądu administracyjnego. Powyższa okoliczność powoduje, że mamy do czynienia z oczywistą bezzasadnością skargi w rozumieniu art. 247 p.p.s.a., w związku z czym Sąd, nie wzywając skarżącego do wypełnienia właściwego urzędowego formularza, odmówił mu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym przez oddalenie zgłoszonego wniosku.