II SA/Bd 792/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 października 2013 r. sprawy ze skargi R. R., R. R. na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. uchyla postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. 3. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB) w B. postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., znak [...] na podstawie art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), dalej zwana k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku R. R. i R. R. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) Powiatu G. z dnia [...] listopada 2012 r., znak [...] postanowił odmówić przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym: Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. PINB Powiatu G. nakazał R. R. i R. R. rozbiórkę obiektu budowlanego - gołębnika zlokalizowanego w miejscowości R., gm. G. na działce nr [...]. Decyzja ta została doręczona R. R. w dniu 9.11.2012 r. (odebrał ją R. R.), natomiast przesyłka adresowana do R. R. została doręczona w dniu 8.11.2012 r. na wskazany przez niego adres, pod którym prowadzi on działalność gospodarczą, w dniu 8.11.2012 r., przy czym została ona odebrana przez T. Z. (pracownika). Decyzja nie została natomiast doręczona ustanowionemu w dniu [...].07.2012 r. pełnomocnikowi R. R., P. M. Dnia 27.11.2012 r. R. R. i R. R. złożyli odwołanie od w/w decyzji z dnia [...].11.2012 r. Postanowieniem z dnia [...].12.2012 r., [...] K.-P. WINB w B. stwierdził uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to zostało doręczone R. R. i R. R., nie zostało natomiast wysłane pełnomocnikowi R. R. – P. M. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy R. R. i R. R. zwrócili się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB Powiatu G. z dnia [...].11.2012 r. W jego uzasadnieniu stwierdzili, że decyzja ta w rzeczywistości została im doręczona dnia 13.11.2012 r., a nie 9.11.2012 r. Organ potraktował w/w pismo jako skargę i przekazał je w związku z tym WSA w Bydgoszczy, który pismem z dnia [...].02.2013 r. zwrócił pismo organowi zobowiązując go do wezwania stron do sprecyzowania, jak należy to pismo traktować, tj. czy jako skargę na postanowienie, czy też jako wniosek o przywrócenie terminu. Odpowiadając organowi na tak zadane pytanie R. R. i R. R. stwierdzili, że ich pismo z dnia [...].01.2013 r. należy traktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania na decyzję PINB z dnia [...].11.2012 r. K.-P. WINB w B. wskazanym wyżej postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że wobec twierdzenia skarżących, iż odebrali decyzję w dniu 13.11.2012 r., organ odwoławczy po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego stwierdził, że uchybienie terminu nastąpiło z winy zainteresowanych. Organ pismem z dnia [...].03.2013 r. skierował do Urzędu Pocztowego Nr [...] w G. zapytanie, przez kogo i w jakim dniu została odebrana przesyłka adresowana do R. R. Pismem z dnia [...].04.2013 r. ww. urząd pocztowy wyjaśnił, że przesyłka została doręczona R. R. w dniu 9.11.2012 r., załączając jednocześnie kartę doręczeń. Dalej organ wywodził że o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia stanowi art. 58 § 1 i 2 k.p.a., zgodnie z którym w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, którą należy wnieść w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, jednocześnie dopełni czynności, dla której określony był termin. O uchybieniu terminu można mówić wówczas, gdy termin rozpoczął swój bieg na skutek prawidłowego doręczenia pisma adresatowi zgodnie z przepisami k.p.a. Wobec powyższego organ stwierdził, że zainteresowani uchybili przepisowi art. 58 k.p.a., gdyż termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania upłynął stronom z dniem 3.01.2013 r. Biorąc pod uwagę powyższe postanowiono jak w sentencji. Skargę na powyższe postanowienie złożyli R. R. i R. R. Jako uzasadnienie wskazali, że organ nie doręczał pism ich pełnomocnikowi, co doprowadziło do obrazy prawa materialnego i procesowego. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego, czyli jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżona decyzja (postanowienie) może być uchylona tylko wówczas, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że aby organ mógł przywrócić termin do dokonania określonej czynności, musi najpierw stwierdzić, że w ogóle doszło do tego, że strona nie dochowała terminu. W tym zakresie organ nie dokonał prawidłowej analizy akt, ponieważ wynika z nich, że postanowienie z dnia [...] listopada 2012 r. nie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu. Zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jak wynika z akt sprawy, skarżący przed wydaniem w/w postanowienia ustanowił pełnomocnika w osobie P. M. Organ wysłał przedmiotową decyzję zarówno skarżącemu, jak i jego pełnomocnikowi, jednakże zostały ona odebrane pod wskazanym przez skarżącego adresem, stanowiącym miejsce prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, przez (jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki) współpracownika T. Z. Zgodnie z art. 42 § 1 k.p.a., pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, jednakże, jak wynika z ugruntowanego poglądu wyrażanego w orzecznictwie sądowym, doręczenie przesyłki do siedziby miejsca pracy powinno nastąpić, jeżeli nie do rąk adresata, to do rąk osoby przez niego upoważnionej (tak np. postanowienie NSA z dnia 29.11.2011 r., II GSK 2218/11, LEX nr 1070249). Tymczasem organ zupełnie pominął tę kwestię i nie zbadał, czy T. Z. był osobą upoważnioną do odbioru przesyłek dla skarżącego i jego pełnomocnika. Tym samym stwierdzić należy, że skarżącemu, a dokładnie jego pełnomocnikowi, ponieważ to jemu, zgodnie z cyt. wyżej art. 40 § 2 k.p.a., powinna zostać doręczona decyzja, nie została ona doręczona. Z tego samego powodu nie można uznać, że skoro skarżący odebrał decyzję przeznaczoną dla małżonki, w takiej sytuacji takie doręczenie można uznać za skuteczne. Skoro skarżący wyznaczył pełnomocnika, wówczas doręczenie mogło być dokonane skutecznie tylko do jego rąk. Ponieważ, jak wyżej wskazano, pełnomocnikowi skarżącego nie doręczono decyzji z dnia [...] listopada 2012 r., również postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji zostało wydane z naruszeniem prawa. Skoro skarżącemu nie doręczono decyzji, nie zaczął w ogóle biegu termin do wniesienia odwołania od niej. Nie mają natomiast racji skarżący twierdząc, że przesyłka skierowana do R. R. została jej doręczona w innym terminie niż wynikający z potwierdzenia jej odbioru. Wynika z niego wprost i niezbicie, że przesyłka została odebrana przez R. R. dnia 9.11.2012 r. Fakt ten znajduje również potwierdzenie w karcie doręczeń przesyłek poleconych, z której wynika, że R. R. odebrał przedmiotową przesyłkę dnia 9.11.2012 r. Na karcie tej wśród innych przesyłek doręczonych tego dnia widnieje podpis skarżącego. Ponieważ jednak z konstrukcji postanowień z dnia [...] grudnia 2012 r. i [...] maja 2013 r. wynika, że odnoszą się one niepodzielnie do obydwojga skarżących, należało uchylić je w całości, chociaż bezspornie R. R. uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. Decyzja została jej bowiem doręczona dnia 9 listopada 2012 r., natomiast odwołanie złożyła ona dnia 27 listopada 2012 r., tj. po upływie 14-dniowego terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Reasumując, skoro skarżącemu nie została skutecznie doręczona decyzja, organ nie mógł stwierdzić, że uchybił on terminowi do wniesienia odwołania od niej (postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r.), a następnie nie mógł odmówić przywrócenia terminu do wniesienia tego odwołania (postanowienie z dnia [...] maja 2013 r.), ponieważ termin ten nie rozpoczął w ogóle swojego biegu. Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę, gdyż stwierdził, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r. naruszają przepisy postępowania administracyjnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. stanowi podstawę do ich uchylenia. Ponowne rozpoznanie sprawy winno nastąpić z uwzględnieniem poczynionych przez Sąd uwag. W szczególności organ winien doręczyć w prawidłowy sposób pełnomocnikowi skarżącego decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. Na podstawie art. 152 cyt. ustawy Sąd określił, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.