II SA/Bd 793/10

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2010-08-26

Skład orzekający: Grzegorz Saniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał dostępnych środków zaskarżenia, takich jak zażalenie do organu II instancji. W takim przypadku sąd administracyjny odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Stan faktyczny
A. S. złożył skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z kwietnia 2010 r., które nałożyło na niego grzywnę w celu przymuszenia za niewykonanie obowiązku rozbiórki garażu blaszanego. Skarżący został pouczony o prawie do wniesienia zażalenia do organu II instancji, jednak z tego prawa nie skorzystał przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę złożoną przez A. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia kwietnia 2010 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę między innymi na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia[...] kwietnia 2010 r., nr [...] , w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Skarżonym postanowieniem organ nadzoru budowlanego I instancji wszczął postępowanie egzekucyjne w administracji w stosunku do A. S. z racji niewykonania przez niego, pomimo upomnienia, obowiązku rozbiórki garażu blaszanego zlokalizowanego na działce nr 213 przy ul. [...] w [...] , orzeczonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nakładając jednocześnie na skarżącego jednorazową grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł. Pomimo stosownego pouczenia znajdującego się w objętym skargą postanowieniu, skarżący nie wniósł przed złożeniem skargi zażalenia na to orzeczenie do organu nadzoru budowlanego II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie zaś do przepisu § 2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skarga wniesiona pomimo wcześniejszego niewyczerpania dostępnych środków zaskarżenia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu w drodze postanowienia sądu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] , czyli przez organ nadzoru budowlanego I instancji. Od tego postanowienia skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] , jako organu nadzoru budowlanego II instancji, o czym został odpowiednio pouczony. Z prawa do wniesienia zażalenia skarżący jednak nie skorzystał, nie wyczerpując tym samym przysługujących mu środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji i pozbawiając się możliwości skutecznego wniesienia skargi do sadu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło