II SA/Bd 794/05

WyrokWSA w Bydgoszczy2005-11-30

Skład orzekający: Elżbieta Piechowiak, Małgorzata Włodarska, Anna Klotz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo uchylił decyzję przyznającą emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego w związku z wejściem w życie nowego rozporządzenia, które zniosło takie świadczenie dla tej grupy osób?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organ II instancji nie zbadał prawidłowo kwestii terminowości wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Brak było pewności, czy decyzja organu I instancji nie stała się ostateczna z powodu wniesienia odwołania po terminie, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd podkreślił, że rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami skargi, i może badać sprawę z urzędu.
Stan faktyczny
Emerytowany funkcjonariusz Policji, Gabriel P., zaskarżył decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B., która utrzymała w mocy decyzję o uchyleniu przyznanego mu wcześniej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Uchylenie świadczenia nastąpiło w związku z wejściem w życie nowego rozporządzenia, które zniosło to świadczenie dla emerytów policyjnych. Skarżący podniósł zarzut naruszenia zasady ochrony praw nabytych. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję z innych przyczyn niż podniesione przez skarżącego, wskazując na naruszenie przepisów postępowania przez organ.
Rozstrzygnięcie
1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. na rzecz skarżącego kwotę 226,20 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Gabriela P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. na rzecz skarżącego kwotę 226,20 ( dwieście dwadzieścia sześć zł. i 20 gr.) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Gabriel P., emerytowany funkcjonariusz policji wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] 2005r., nr [...]. Organ II instancji działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późno zmianami), art. 97 ust. 5 i art. 92 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 z późno zmianami), w związku z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18.02.1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji ( tekst jednolity: Dz.U. z 2004r. Nr 8, poz. 67 z późno zmianami) oraz § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 2005r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 70, poz. 633), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od decyzji nr [...] z dnia [...] 2005r. Komendanta Miejskiego Policji w T. uchylającej własną decyzję nr [...] o przyznaniu zainteresowanemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] 2005r. Komendanta Miejskiego Policji w T. Z akt sprawy wynika, że skarżący, emerytowany funkcjonariusz Policji, zamieszkuje wraz z żoną w G., gmina C. w domu, stanowiącym własność siostry Grażyny P. Decyzją nr [...] z dnia [...] 2000r. Komendanta Miejskiego Policji w T., od dnia [...] 1999r. zainteresowanemu został przyznany równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego w wysokości przewidzianej dla policjanta (emeryta) posiadającego członków rodziny. W związku z wejściem w życie, w dniu 12.05.2005r. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 2005r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 70, poz. 633), Komendant Miejski Policji w T. decyzją nr [...] z dnia [...] 2005r. uchylił własną decyzję nr [...] o przyznaniu zainteresowanemu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Od decyzji organu I instancji skarżący wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B., argumentując je trudną sytuacją lokalową i materialną. Komendant Wojewódzki Policji w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach uzasadnienia stwierdził, że zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. W oparciu o delegację zawartą wart. 92 ust. 2 w/w ustawy, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu 28 czerwca 2002r. wydał rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego(Dz.U. Nr 100 poz. 918). W świetle § 1 ust. 1 rozporządzenia "równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają: 1) lokalu mieszkalnego przydzielonego na podstawie decyzji administracyjnej, 2) spółdzielczego lokalu mieszkalnego, w tym lokatorskiego lub własnościowego, oraz spółdzielczego lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, 3) lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy lub innych jednostek samorządu terytorialnego, lokalu stanowiącego własność Skarbu Państwa lub państwowych osób prawnych albo pozostającego w zasobach towarzystw budownictwa społecznego, 4) lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu inny niż wymieniony w pkt 3, dla którego stawka czynszu za 1m2 powierzchni użytkowej lokalu nie jest wyższa od stawki ustalonej przez gminę - dotyczy to również mieszkań o powierzchni użytkowej przekraczającej 80 m2, 5) domu jednorodzinnego, domu mieszkalno - pensjonatowego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, będącego przedmiotem własności lub współwłasności policjanta lub członków jego rodziny, o których mowa w art. 89 cyt. wyżej ustawy. Zgodnie z § 8 cytowanego rozporządzenia jego przepisy stosowało się także do emeryta i rencisty policyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 18.02.1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (tekst jednolity: Dz.U. z 2004r. Nr 8, poz. 67 z późniejszymi zmianami). W dniu 6 kwietnia 2005r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 70, poz. 633), które weszło w życie 12 maja 2005r. Na podstawie § 1 ust. 2 tego rozporządzenia został uchylony § 8 zmienionego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 100 poz. 918). Tym samym z chwilą wejścia w życie rozporządzenia emeryci i renciści policyjni utracili prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W skardze do Sądu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Skarżący w motywach uzasadniających wniesienie skargi powołał się na konstytucyjną zasadę ochrony praw nabytych. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U Nr 153 , poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Katalog spraw przewidzianych do kontroli sądowej zawarty został w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 z późn. zm.)- dalej P.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że kontrolą sądów administracyjnych objęte są decyzje administracyjne. Skarga jest zasadna, lecz z innych względów niż zostały podniesione w jej treści. Powód dla którego należało uchylić zaskarżaną decyzję podyktowany jest naruszeniem przepisów postępowania i to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ popełnił błąd, którego Sąd dopatrzył się z urzędu przy kontroli zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stwierdził, że decyzja wydana w I instancji w dniu [...] 2005r. została doręczona skarżącemu w dniu 23 maja 2005r., dowodem tego jest zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy. Odwołanie skarżącego opatrzone datą 4 czerwca 2005r. ma prezentatę z datą wpływu w dniu 8 czerwca 2005r. Ostatni dzień terminu na wniesienie odwołania upływał w dniu 6 czerwca w poniedziałek. Stosownie do art. 133 § 1P.p.s.a Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Z akt administracyjnych przesłanych do Sądu przez organ wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że brak jest koperty z datą nadania odwołania w urzędzie pocztowym . Skarżący w dniu rozprawy do protokołu oświadczył , że odwołanie nadawał listem poleconym. Z powyższych względów nie ma pewności czy decyzja wydana przez organ II instancji w trybie art. 138 Kpa nie naruszyła przepisów prawa, gdyż organ nie badał tego czy decyzja organu I instancji nie stała się ostateczna na skutek wniesienia odwołania po terminie. Okoliczności powyższej nie wyjaśnia również pismo Komendy Miejskiej Policji w T. z dnia [...] 2005r. przekazujące odwołanie skarżącego do organu II instancji. W świetle powyższego orzeczono jak w sentencji rozstrzygnięcia. O kosztach orzeczono na podst. art. 200 P.p.s.a. i na podst. art. 152 P.p.s.a. stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło