II SA/Bd 794/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 r. sprawy ze skargi spółki A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. W dniu [...] września 2010 r. A. T. wystąpił do Prezydenta Miasta [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektu handlowo-usługowego wraz z parkingiem dla pojazdów osobowych i infrastrukturą na działkach o numerach: [...] i [...] (po podziale działki nr [...]) oraz [...],[...] przy ul. [...] w [...]. Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4 oraz art. 82, art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) § 3 ust. 1 pkt 52 lit. b i 53 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, ze zm.), w zw. z art. 104, art. 106 § 1 oraz art. 107 i art. 109 Kpa określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektu handlowo-usługowego wraz z parkingiem dla pojazdów osobowych i infrastrukturą na działkach o numerach: [...] i [...] (po podziale działki nr [...]) oraz [...],[...] przy ul. [...] w [...]. Organ określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych oraz wymogi w zakresie ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko. Odwołanie wniosła Spółka A z o.o. z siedzibą w [...] domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania lub uchylenie decyzji i orzeczenie, co do istoty sprawy poprzez wydanie decyzji odmawiającej ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji, zarzucając: a) brak w uzasadnieniu decyzji informacji, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione ustalenia zawarte w sporządzonym Raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, b) niepodjęcie niezbędnych czynności, aby dokładnie wyjaśnić stan faktyczny i załatwić sprawę zgodnie z interesem społecznym chronionym przez ww. ustawę, c) wydanie decyzji mimo, że brak było formalnych i merytorycznych podstaw dla jej wydania w sytuacji, kiedy: wydanie decyzji bez wymaganych obligatoryjnych uzgodnień Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], a także opinii Powiatowego Inspektora Ochrony Środowiska w [...], bowiem wszystkie wydane w postępowaniu orzeczenia były skierowane do nieistniejącego podmiotu, tj. Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A; pełnomocnik A. T. prowadzącego działalność pod nazwą A T. G. nie był skutecznie umocowany do złożenia wniosku o wydanie zaskarżonej decyzji - do akt sprawy została złożona kserokopia pełnomocnictwa, co stanowi naruszenie art. 98 kodeksu cywilnego i art. 33 § 3 Kpa, d) nieuwzględnienie w decyzji wszystkich obligatoryjnych zaleceń Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz brak w uzasadnieniu decyzji informacji, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę zalecenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska to jest naruszenie art. 80 ust. 1 w zw. z art. 82 ust. 1 ustawy z 3 października 2008 r. w zw. z art. 77 Kpa a także naruszenie art. 107 § 2 i 3 Kpa w zw. z art. 85 ust. 2 ustawy z 3 października 2008 r., a także art. 98 kc i art. 33 § 3 kpa, a także art. 7 Kpa w zw. z art. 28 Kpa. SKO w [...] po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...]na podstawie art. 1, art. 2 i art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 1, art. 71, art. 73 ust. 1 i art. 80 ust. 2 ww. ustawy z dnia 3 października 2008 r. i § 3 ust. 1 pkt 52 lit. b oraz pkt 53 ww. rozporządzenia z dnia 9 listopada 2004 r. w zw. z § 4 ww. rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko z dnia 9 listopada 2010 r. (Dz.U. Nr 213, poz. 1397) - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając, że dokonując analizy dokumentów nie stwierdziło naruszenia prawa oraz obowiązujących procedur i uznało, że przedmiotowa decyzja została wydana zgodnie z przepisami. Wg SKO organ pierwszej instancji poprawnie przeprowadził postępowanie biorąc pod uwagę wyniki wymaganych prawem uzgodnień i opinii oraz ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, przeprowadził ocenę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, a także zapewnił w prawidłowy sposób udział społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu i uwzględnił w możliwym zakresie uwagi i wnioski zgłaszane przez zainteresowane osoby. Kolegium wskazało także, że w rozpatrywanej sprawie istotna jest funkcja i znaczenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która stwarza jedynie i określa niezbędne warunki, jakie powinny być spełnione, aby inwestycja mogła być zrealizowana. Strony mają prawo aktywnie korzystać z ustawowo zakreślonych uprawnień strony także w procesie inwestycyjnym i porealizacyjnym. Oznacza to, że w każdym przypadku naruszenia warunków określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach istnieje możliwość interwencji i podjęcia działań ochronnych przewidzianych przez właściwe przepisy prawa. W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik ww. Spółki A. wniósł o jej uchylenie w całości jak i uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji formułując zarzuty podniesione już w odwołaniu w szczególności w zakresie prawidłowości pełnomocnictwa udzielonego T. G. przez A. T., wykonanych analiz zanieczyszczenia powietrza i analizy akustycznej oraz posługiwania się w decyzji nieokreślonymi zwrotami, które pozostawiają pole do uznaniowości oraz nieuwzględnienia zaleceń organu współdziałającego. W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie, powołując się na uzasadnienie swojego stanowiska zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należało więc przede zbadać zgodność zaskarżonej decyzji z prawem obowiązującym w chwili jej wydania przede wszystkim z przepisami wskazanymi w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji. Po myśli przepisu art. 134 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak - związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast zgodnie z art. 133 § 1 ww. ustawy Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że T. G. jako pełnomocnik A. T. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe A do Prezydenta Miasta [...] z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektu handlowo-usługowego wraz z parkingiem dla pojazdów osobowych i infrastrukturą na działkach o numerach: [...] i [...] (popodziale działki nr [...]);oraz [...];[...] przy ulicy [...][...]. Do wniosku załączono kartę informacyjną przedsięwzięcia, wypis uproszczony rejestru gruntów. Uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej [...] z dnia [...] września 2009 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", pełnomocnictwo, informację od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] ([...]) dotyczącą obszarów NATURA 2000, komplet map lokalizujących inwestycję, potwierdzenie dokonanej opłaty oraz wersję elektroniczną wniosku. Następnie w dniu [...] października 2010 r. zwrócono się do wnioskodawcy o uzupełnienie wniosku o dodatkowe informacje dotyczące m.in. zakwalifikowania przedsięwzięcia zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, ze zm.), proponowanych rozwiązań chroniących środowisko, proponowanych rozwiązań jakie będą zastosowane w związku z kolidującym rowem melioracji szczegółowej i siecią przesyłową solanki technologicznej. W dniu [...] października 2010 r. wniosek o dodatkowe informacje został uzupełniony. Stosownie do art. 71 ust. 2 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Z akt sprawy wynika, że zamierzona inwestycja obejmować będzie budowę obiektu handlowo-usługowego wraz z parkingiem podziemnym na 740 miejsc postojowych dla pojazdów osobowych i infrastrukturą na działkach o numerach ewidencyjnych: [...],[...] (po podziale działki nr [...]),[...],[...] przy ulicy [...] w [...]. W obiekcie będzie znajdować się duży obiekt handlowy spożywczo-gospodarczy, kino na [...] sale kinowe, [...] duże salony oraz około [...] mniejszych pomieszczeń handlowych, [...] pomieszczeń gastronomicznych oraz [...] zespoły toalet. Część handlowa będzie parterowa, natomiast kino będzie dwukondygnacyjne. Przewiduje się od strony ulicy [...] wjazd na parking podziemny, natomiast w północnej części działki planuje się rampy dostaw wraz z placami manewrowymi dla samochodów ciężarowych. Tego rodzaju przedsięwzięcie zaliczane jest do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, co wynika z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. b i pkt 53 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) i określone jako "zespoły zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha, centra handlowe i usługowe o powierzchni nie mniejszej niż 1 ha lub o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 1 ha, wraz z towarzyszącą infrastrukturą" oraz "garaże lub parkingi samochodowe, lub zespoły parkingów, dla nie mniej niż 100 samochodów ciężarowych lub 300 samochodów osobowych". Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko może być poprzedzone obowiązkiem przeprowadzenia oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. Stosownie do przepisu art. 63 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko obowiązek przeprowadzania przedmiotowej oceny lub jego brak stwierdza, w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając wskazane treścią tego przepisu uwarunkowania, po zasięgnięciu opinii dwóch organów, o których mowa w art. 64 ust. 1 ww. ustawy, tj. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Z akt sprawy wynika, że w toku postępowania organ I instancji wystąpił o ww. opinie a po ich otrzymaniu wydał postanowienie z dnia [...] grudnia 2010 r., znak: [...], którym nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływa na środowisko zamierzonego przedsięwzięcia oraz ustalił zakresu raportu o oddziaływaniu tego przedsięwzięcia na środowisko, stosownie do treści przepisu art. 66 ust. 1 pkt 1-9, 11-20 oraz ust. 5-6 ww. ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Celem raportu była analiza oddziaływania inwestycji w przyjętych rozwiązaniach technologicznych na stan powietrza i klimat akustyczny oraz analiza możliwych konfliktów społecznych związanych planowanym przedsięwzięciem. Miały znaczenie także informacje na temat warunków geologicznych i hydrologicznych terenu, w tym warstw wodonośnych i ich izolacji oraz lokalizacji studni i miejsc poboru wody podziemnej oraz omówienie planowanych zabezpieczeń przed przedstawieniem się substancji zanieczyszczających do gruntu i wód podziemnych; rodzajów i szacowanej ilości oraz sposobów postępowania z odpadami na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, a ponadto: szczegółowy opis rozwiązań jakie zostaną zastosowane dla drogi dojazdowej, którą dowożone będzie zaopatrzenie. Miał także znaczenie opis zamieszczonego rozwiązania, w związku z kolidującym rowem melioracji szczegółowej. W raporcie należało także zamieścić opis rozwiązania jakie zostanie zastosowane w związku z kolidującą siecią przesyłową solanki technologicznej. Powyższe wskazuje, że wydając to postanowienie Prezydent Miasta [...] uwzględnił opinie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...] oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...]. Z akt sprawy wynika również, że zakres przedłożonego raportu był kilkukrotnie pismami z dnia [...] maja, [...] czerwca, [...] sierpnia, [...] sierpnia oraz [...] września 2011 r. uzupełniany na żądanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] oraz Prezydenta Miasta [...]. Raport jest w ocenie Sądu zgodny z wymogami zawartymi w art. 66 i art. 67. ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Z akt wynika, ze powołując się na treść raportu Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w opinii z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] zgłosił swoje warunki do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...], postanowieniem z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił stosowne warunki. Analiza decyzji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją w ocenie Sądu prowadzi do wniosku, że Prezydent Miasta [...] zawarł w decyzji wszystkie warunki określone przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...]y. Dotyczy to przede wszystkim działań jakie winny zostać wykonane na etapie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia oraz wymagania dotyczące ochrony środowiska, które powinny być uwzględnione w dokumentacji niezbędnej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz wskazał na działanie jakie należy zrealizować celem zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wskazał też, że przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie należy przeprowadzić oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a w przypadku wykonywania działalności pogarszającej stan środowiska, zostaną podjęte odpowiednie decyzje nakazujące wstrzymania takiej działalności do czasu zainstalowania urządzeń lub wykonywania innych czynności zabezpieczających środowisko. W decyzji tej uwzględnione zostały również warunki zgłoszone przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. Spełnione zostały w ten sposób wymogi uzasadnienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określone w art. 85 ust. 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko oraz ocenach oddziaływania na środowisko, stanowiące uzupełnienie wymogów określonych treścią warunków wynikających z art. 107 § 3 Kpa. Chybione tym samym są więc w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzuty skarżącego o braku informacji w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione ustalenia w sporządzonym Raporcie oddziaływana przedsięwzięcia na środowisko oraz zarzuty dotyczące braku uwzględnienia w decyzji wszystkich obligatoryjnych zaleceń Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz braku uzasadnieniu decyzji w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę zalecenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Analizując uzasadnienie zaskarżonej decyzji należy stanowczo stwierdzić, że organ ustosunkował się w niej w ocenie Sądu w sposób prawidłowy i wyczerpujący do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu w tym także do kwestii dopuszczalnych poziomów hałasów, ustosunkował się również do zarzutu zaniżenia przez inwestora zanieczyszczeń powietrza czy też kwestii przeniesienia rowu melioracyjnego. Brak więc jakichkolwiek podstaw do podzielenia zarzutu skarżącego o naruszeniu w zaskarżonej decyzji wskazanych w skardze przepisów kpa. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji odniósł się także do zarzutu dotyczącego prawidłowości udzielnego przez A. T. pełnomocnictwa dla T. G.. Z akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wezwało dnia [...] maja 2012 r. inwestora A. T., aby uzupełnił brak formalny i przedłożył uwierzytelniony przez notariusza odpis pełnomocnictwa udzielonego przed notariuszem w dniu [...] stycznia 2007 r., co oznacza że w momencie składania wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach T. G. był umocowany do działania w imieniu A. T. prowadzącego działalność gospodarczą pn. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe A, co w ocenie Sądu prowadzi do wniosku, że wszelkie czynności podejmowane przez T. G. w imieniu A. T. są prawnie skutecznie. Chybione także są zarzuty skarżącego, iż T. G. nie był skutecznie umocowany do reprezentowania A. T., gdyż udzielone mu pełnomocnictwo jest pełnomocnictwem ogólnym, a nie rodzajowym. Zauważyć bowiem wypada, że po myśli art. 98 K.c. pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. W pełnomocnictwie udzielonym T. G., wśród czynności do których dokonywania jest on umocowany w związku z prowadzoną przez A. T. działalnością gospodarczą pn. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe A. T. wymieniono m.in. reprezentowanie przed organami władzy samorządowej, w tym uzyskiwanie wymaganych, bądź niezbędnych decyzji, zezwoleń lub pozwoleń. Występowanie z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla określonego przedsięwzięcia wchodzi w ocenie Sądu w zakres tego umocowania i wystąpienie z takim wnioskiem nie stanowi czynności przekraczającej zwykły zarząd. Nie wiąże się bowiem w jakikolwiek sposób z dysponowaniem nieruchomością. Nie rodzi także praw do terenu ani nie narusza prawa własności czy też uprawnień osób trzecich. Decyzja taka nie prowadzi do zmian w sferze prawa rzeczowego i nie ma ona charakteru rozstrzygającego i nie ogranicza czyjegokolwiek prawa do nieruchomości; ustawa zaś nie przewiduje, aby przy składaniu wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach konieczne było złożenie dokumentu potwierdzającego prawo własności inwestora do działki, na której planuje inwestycję. W tym stanie rzeczy nie dopatrując się zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wskazanych treścią przywołanego wyżej art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270) w oparciu o art. 151 tej ustawy orzeczono jak w sentencji wyroku.