II SA/Bd 795/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję [..]. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w B. z dnia [...] 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 7 grudnia 2005 r. M. J., zwany dalej skarżącym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W., skargę na opisaną w sentencji postanowienia decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w B. Pismem z dnia 20 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do sprecyzowania czy pismo z dnia 7 grudnia 2005r. stanowi skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] 2005 r., nr [...], czy skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w B. z dnia [...] 2005 r., nr [...] w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem uznania, iż skarga dotyczy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w B. W związku z brakiem odpowiedzi skarżącego na pismo sądu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż sprawa dotyczy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w B. i postanowieniem z dnia [...] 2006 r. postanowił przekazać sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.)- zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie należy uznać, iż przedmiotem skargi jest decyzje organu I Instancji. Świadczy o tym wskazanie przez skarżącego w skardze decyzji organu I instancji oraz brak jego odpowiedzi na pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2006 r.. Wprawdzie skarżący złożył odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w B. to zaskarżenie do Sądu decyzji organu I instancji zamiast rozstrzygnięcia wydanego przez organ II instancji stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi ( art. 52 § 1 p.p.s.a.). Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.