II SA/Bd 797/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M. F. na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie samowoli budowlanej 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...], 2. zasądza od [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz M. F. kwotę 337 (trzysta trzydzieści siedem 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że M. F. pismem z dnia [...] 2014 r. zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] (dalej PINB) o dokonaniu samowoli budowlanej polegającej na przebudowie łazienki w mieszkaniu przy ulicy [...] sąsiadującym z jego mieszkaniem. Wskazał, że w wyniku prac wykonywanych bez decyzji o pozwoleniu na przebudowę oraz bez zgody administratora budynku zostały zmienione parametry techniczne przegrody (ściany) miedzy sąsiadującymi lokalami mieszkalnymi, co pogorszyło w znacznym stopniu parametry izolacji akustycznej. Wniósł jednocześnie o przeprowadzenie kontroli oraz nakazanie w trybie art. 48 Prawa budowlanego rozbiórki i przywrócenia stanu poprzedniego. Pismem z dnia [...] 2014 r. (znak [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla M. B. poinformował M. F., że w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, iż właściciel lokalu mieszkalnego przy ulicy [...] w 2013 roku przeprowadził remont bieżący mieszkania w tym łazienki. Prace w łazience polegały na wymianie zużytych instalacji wod.-kan. i elektrycznej oraz na położeniu nowych płytek ściennych i podłogowych, a także zmiany wanny na kabinę prysznicową. Podkreślił, że nie wykonano prac ingerujących w elementy konstrukcyjne budynku. Wskazał również, że według oświadczenia właściciela tego lokalu, przed założeniem płytek ściennych, ściany łazienki zostały wyrównane płytami gipsowo-kartonowymi. W związku z powyższym organ uznał, że nie podstaw do prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie bowiem wykonane prace nie wymagają zgodnie z ustawą Prawo budowlane uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. W zażaleniu z dnia [...] 2014 r. na powyższe "pismo – postanowienie" w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie samowoli budowlanej M. F. i M. F. zarzucili błędne ustalenie przez PINB stanu faktycznego sprawy, podkreślając, że w wyniku robót budowlanych (przebudowy) dokonanych w sąsiednim lokalu mieszkalnym doszło do zmian parametrów technicznych – zmiana izolacji akustycznej oraz do likwidacji ściany a zatem zmian parametrów użytkowych, co wymaga wszczęcia i przeprowadzenia stosownego postępowania w trybie przepisów ustawy Prawo budowlane. Zarzucili nadto, że zaskarżony akt nie spełnia wymogów postanowienia określonego w art. 61a § 1 K.p.a. Jako dowód dołączyli notatkę techniczną dotyczącą zakresu przedmiotowych robót budowlanych z dnia [...] 2013r. sporządzoną przez osobę z uprawnieniami budowlanymi. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] 2014 r., (znak [...]), skierowanym do M. F., w odpowiedzi na "skargę z dnia [...].2014r." na działania PINB dla Miasta [...] uznał skargę za bezzasadną. Organ przedstawiając ustalenia w sprawie podzielił stanowisko PINB, zgodnie z którym nie ma podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie. Poinformował jednocześnie, że prace wskazane w dołączonej do zażalenia notatce służbowej dotyczą zgodnie z art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane urządzeń budowlanych, na które nie jest wymagane pozwolenie na rozbiórkę lub budowę. Zgodnie z rat. 3 pkt 9 urządzeniem budowlanym są urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwości użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem jak przyłącza i urządzenia instalacyjne. Pismem z dnia [...] 2014 r. M. F. i M. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na "decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2014 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie zawiadomienia o samowoli budowlanej", zarzucając naruszenie prawa procesowego tj. art. 61a § 1, art. 138 w zw. z art. 144 i art. 7 K.p.a. oraz naruszenie prawa materialnego tj. art. 28 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżący jako właściciel lokalu mieszkalnego nr [...] w [...] przy ul [...] złożył zawiadomienie o dokonaniu samowoli budowlanej polegającej na przebudowie łazienki w lokalu mieszkalnym nr [...], a pomieszczenie to sąsiaduje z pokojem jego lokalu. W odpowiedzi skarżący otrzymał wyłącznie pisma organów nadzoru budowlanego o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie, które nie spełniają wymogów art. 61a § 1 K.p.a.. Organ nie wydał ani decyli w sprawie, ani postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania , w rozumieniu art. 61a K.p.a. Podkreślono, że organ nie dokonywał żadnych ustaleń w lokalu mieszkalnym skarżącego, co stanowi naruszenia zasady określonej w art. 7 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2015r. sygn. akt II SA/Bd 1413/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę M. F. i M. F. na czynność Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2014r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd stwierdził, że przedmiot skargi stanowi zawiadomienie, o którym mowa w art. 237 § 3 k.p.a. w ramach postępowania skargowego regulowanego działem VII k.p.a., a to skutkowało uznaniem braku kompetencji sadu administracyjnego do rozpoznania skargi na ww. pismo. Uwzględniając skargę kasacyjną skarżących, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 maja 2015r. sygn. akt II OSK 1306/15, uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania. NSA wskazał, że przesądzenie poza postępowaniem administracyjnym, w formie zawiadomienia o załatwieniu skargi, pozbawia jednostkę wszelkich praw procesowych, a zwłaszcza prawa do zaskarżenia w toku instancji a następnie zaskarżenia na drodze sądowej. Ten kierunek wykładni potwierdza brzmienie art. 61a § 1 K.p.a. NSA wskazał, że nie może budzić wątpliwości, iż skarżący pismem z dnia [...] 2014 r. w istocie żądał od organów nadzoru budowlanego wszczęcia postępowania i nakazanie rozbiórki w oparciu o art. 48 ustawy – Prawo budowlane wskazując, że inwestor wykonał szereg robót w lokalu sąsiednim bez pozwolenia na budowę. Tego rodzaju wniosek, obligował organ do wydania rozstrzygnięcia w prawnie przepisanej formie: postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a. (ewentualnie umorzenia wszczętego postępowania), albo wydania rozstrzygnięcia w oparciu o art. 48 – 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013r., poz. 267). Tymczasem organy nadzoru budowlanego obydwu instancji wskazały, w pismach, że "nie widza podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie". Obowiązkiem Sądu było rozważenie czy pisma te nie stanowią formalnego rozstrzygnięcia – postanowień o odmowie wszczęcia postępowania w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a., taka ocena nie została przeprowadzona przez Sąd pierwszej instancji, co wskazuje na to, że co najmniej przedwcześnie odrzucono skargę na "pismo" z dnia [...] 2014r. NSA wskazał, że rozpoznając ponownie sprawę Sąd pierwszej instancji zobligowany będzie w pierwszej kolejności rozważyć czy będące przedmiotem zaskarżenia pismo posiada cechy wymienione w art. 124 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 61a § 1 k.p.a., które pozwoliłoby uznać je za postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Po uprzednim wezwaniu M. F. do wykazania jej interesu prawnego w sprawie, postanowieniem z dnia 6 października 2015r. sygn. akt II SA/Bd 797/15 Wojewódzki Sad Administracyjny w B. odrzucił skargę M. F., uznając ja za niedopuszczalną z uwagi na fakt, że nie była ona adresatem skarżonego aktu ani też uczestnikiem postępowania organu prowadzonego na skutek wniosku wyłącznie M. F.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Skarga M. F. podlegała uwzględnieniu, aczkolwiek jedynie częściowo z powodów w niej wskazanych. Na wstępie podkreślenia wymaga, że przy ponownym już rozpoznaniu niniejszej sprawy zgodnie z dyspozycją art. 190 P.p.s.a., sąd związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia [...] maja 2015r. sygn. akt II OSK 1306/15. Zgodnie z powyższym orzeczeniem konieczne było zatem w pierwszej kolejności rozważenie charakteru zaskarżonego rozstrzygnięcia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2014r., w szczególności czy posiada ono cechy wymienione w art. 124 § 1 i 2 w zw. z art. 61a § 1 K.p.a., które pozwoliłyby uznać je za postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Jak zasadnie podkreślił NSA, to nie forma ale merytoryczna treść decyduje o tym, z jakim rodzajem aktu administracyjnego mamy do czynienia w konkretnej sprawie. Zgodnie z art. 61a § 1 K.p.a. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 (czyli żądanie wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis ten ustanawia dwie podstawy do odmowy wszczęcia postępowania: 1) gdy żądanie wniesione zostało przez osobę niebędącą stroną, 2) jeżeli z "jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte". Unormowanie to wskazuje na przyczyny podmiotowe i przedmiotowe, które uniemożliwiają w ogóle procedowanie w sprawie i załatwienie wniosku w procesowej formie decyzji administracyjnej. Użyte przez ustawodawcę kategoryczne sformułowanie: "nie może być wszczęte" wskazuje, że określone w art. 61a § 1 k.p.a. przyczyny muszą być znane organowi w chwili złożenia wniosku, czyli być oczywiste. Na tym etapie postępowania organ bada jedynie kwestie formalnoprawne, analizując, czy istnieją podstawy do wszczęcia postępowania w przedmiocie zgłoszonego wniosku. Nie zajmuje się natomiast analizą zasadności wniosku. Datą wszczęcia postępowania na wniosek jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 k.p.a.) tylko wówczas, gdy podanie pochodzi od podmiotu uprawnionego. Kwestia ta podlega zaś ocenie organu, który w świetle art. 61a § 1 k.p.a., nie może dopuścić do wszczęcia procedury zmierzającej do załatwienia wniosku, jeżeli w sprawie nie budzi wątpliwości, że żądanie zgłosił podmiot, który nie ma interesu prawnego w wydaniu rozstrzygnięcia. Jak wynika z powyższego o odmowie wszczęcia postępowania organ administracji publicznej orzec winien w procesowej formie postanowienia, na które zgodnie z art. 61a § 2 K.p.a., przysługuje zażalenie. W myśl art. 124 § 1 K.p.a., postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania (...). Nadto postanowienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie (§ 2). Przy czym, zgodnie z odesłaniem w art. 126 K.p.a., treść uzasadnienia faktycznego i prawnego postanowienia musi być zgodna z art. 107 § 3 K.p.a. Nadto podkreślenia wymaga, że w judykaturze i doktrynie ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym aby danemu rozstrzygnięciu organu administracji publicznej przypisać cechy odpowiednio decyzji/ postanowienia, musi ono co najmniej zawierać: oznaczenie organu, oznaczenie strony, rozstrzygnięcie co do istoty sprawy (lub zagadnienia procesowego) oraz podpis osoby upoważnionej do działania w imieniu tego organu. W ocenie Sądu, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, zarówno stanowiące odpowiedź na wniosek M. F. z dnia [...] 2014r. pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z dnia [...] 2014r., jak również pismo Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z [...] 2014r. - stanowiące odpowiedź na zażalenie skarżącego – z uwagi na ich treść oraz właściwość posiadają niezbędne cechy, aby uznać je odpowiednio za wydane w trybie art. 61a K.p.a. postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego. Zarówno PINB, jako właściwy w sprawie kontroli i oceny prowadzenia zgodnie z przepisami robót budowlanych organ administracji publicznej, jak również WINB jako organ odwoławczy, zawarli w swych pismach rozstrzygnięcia, iż "nie ma podstaw do prowadzenia w sprawie postępowania", czyli w istocie organy odmówiły wszczęcia wnioskowanego przez skarżącego postępowania administracyjnego. Odrębnej oceny wymaga natomiast, czy tego rodzaju rozstrzygnięcia organów administracji publicznej odpowiadają zarówno normom prawa materialnego, jak również procesowego, które winny mieć w sprawie zastosowanie. Naczelny Sąd Administracyjny w ww. postanowieniu z dnia [...] 2015r. przesądził, że skarżący pismem z dnia [...] 2014 r. w istocie żądał od organów nadzoru budowlanego wszczęcia postępowania i nakazanie rozbiórki w oparciu o art. 48 ustawy – Prawo budowlane wskazując, że inwestor wykonał szereg robót w lokalu sąsiednim bez pozwolenia na budowę. Tego rodzaju wniosek, obligował organ do wydania rozstrzygnięcia w prawnie przepisanej formie: postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a. (ewentualnie umorzenia wszczętego postępowania), albo wydania rozstrzygnięcia w oparciu o art. 48 – 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Jak już wskazano podstawę orzeczenie formalnego o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, w tym wnioskowanego postępowania w sprawie legalności robót budowlanych, zgodnie z art. 61a § 1 K.p.a. mogą stanowić wyłącznie dwie przesłanki tj. 1) gdy żądanie wniesione zostało przez osobę niebędącą stroną, 2) jeżeli z "jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte". Analiza treści postanowień organów nadzoru budowlanego zarówno pierwszej jak i drugiej instancji, nie umożliwia stwierdzenia, iżby organy w istocie podstawa odmowy wszczęcia postępowania na wniosek skarżącego którąkolwiek z tych przesłanek. Po pierwsze, żaden z organów nie wypowiedział się wprost co do tego czy M. F. przysługuje, w rozumieniu art. 28 K.p.a., przymiot strony w sprawie dotyczącej legalności robót budowlanych wykonanych w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym w B. przy ul. [...]. W szczególności, w świetle właściwych przepisów prawa materialnego (także w zakresie stosunków własnościowych do całej nieruchomości) oceny wymaga, czy z uwagi na charakter i zakres spornych robót budowlanych przysługuje skarżącemu indywidualna legitymacja czynna wywodzona z tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego nr [...] w tym budynku. Oceny takiej organy administracji nie dokonały. Zgromadzony dotąd materiał dowodowy i treść wniosku, w ocenie Sądu, nie pozwalają na jednoznaczną ocenę w tym zakresie. Nadto "granice sprawy" w rozumieniu art. 134 K.p.a. wyznacza jej przedmiot wynikający z treści zaskarżonego działania organu administracji publicznej (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego: z [...] lutego 2016 r., sygn. akt II OSK 1622/14, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie przesądzając zatem, czy M. F. ma oparty na stosownej normie prawa materialnego indywidualny, aktualny interes prawny w sprawie robót budowlanych wykonanych w lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w B., objętych jego wnioskiem z [...] 2014r. o wszczęcie postępowania przez organ nadzoru budowlanego, na podstawie analizy akt administracyjnych sprawy nie sposób zaakceptować ogólnikowego stwierdzenia organów nadzoru budowlanego, iż "nie ma podstaw do prowadzenia postępowania w tej sprawie". W ocenie Sądu, nie sposób stwierdzić, że zachodzi w tej sprawie podstawa przedmiotowa do odmowy wszczęcia przez organ nadzoru budowlanego postępowania co do legalności wykonanych robót budowlanych, w rozumieniu art. 61a § 1 K.p.a. Organy nie przywołały wszakże żadnych innych uzasadnionych przyczyn, dla których postępowanie administracyjne nie może być wszczęte. Odróżnić bowiem należy brak podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego, w rozumieniu art. 61a § 1 K.p.a., od sytuacji, w której aby ocenić zasadność wniosku i istnienie podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty (orzeczenia o prawach lub obowiązkach danego podmiotu) konieczne jest wszczęcie i przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego niezbędnego dla ustalenia stanu faktycznego i dokonania oceny prawnej. W okolicznościach niniejszej sprawy analiza treści zaskarżonych rozstrzygnięć organu nadzoru budowlanego pozwala stwierdzić, że organy te w istocie, uchylając się od rozstrzygnięcia żądania skarżącego wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, w trybie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, z naruszeniem zasad ogólnych (art. 6 - art. 9 K.p.a.) oraz innych przepisów postępowania (art. 61a § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 124 § 1 i art. 107 § 3, art. 138 w zw. z art. 126 K.p.a.), które ma istotny wpływ na wynik sprawy ograniczyły się do ogólnikowo i nierzetelnie uzasadnionej odmowy wszczęcia i przeprowadzenia postępowania administracyjnego. Przedwcześnie też organy nadzoru budowlanego orzekły, że w sprawie brak jest podstaw do interwencji na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane. We wniosku z [...] 214r. skarżący zarzucił wykonanie bez decyzji o pozwoleniu na budowę robót budowlanych polegających na przebudowie w pomieszczenia łazienki w lokalu mieszkalnym nr [...] (niespornie sąsiadującego z lokalem mieszkalnym skarżącego nr [...]) w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Skarżący stwierdził, że zostały zmienione parametry techniczne przegrody (ściany) między sąsiadującymi lokalami mieszkalnymi, co pogorszyło między innymi parametry izolacji akustycznej pomiędzy tymi mieszkaniami. Z protokołu oględzin lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] w B. z dnia [...] sierpnia 2014r. , przeprowadzonych przez pracowników organu I instancji przy udziale właściciela tego lokalu mieszkalnego, wynika, że w lutym 2013r. dokonał on remontu mieszkania, w tym łazienki, polegającego na: wymianie płytek ściennych i podłogowych, wymianie zużytej instalacji wod.-kan. i instalacji elektrycznej oraz zamianie wanny na kabinę prysznicową, usunięto cienkościenne ścianki betonowe prefabrykowane kabiny, nie wykonywano prac ingerujących w elementy konstrukcji budynku. Łazienka graniczy przez ścianę gazobetonową o gr. 24 cm z pokojem w lokalu nr [...]. Według oświadczenia właściciela, w trakcie remontu nie naruszono tej ściany. Przed założeniem płytek ściany łazienki wyrównano płytami gipsowo-kartonowymi. Zważyć przyjdzie, że w postanowieniu z dnia [...] 2014r. PINB przywołał tylko część powyżej opisanego zakresu robót, przemilczając np. okoliczność usunięcia w trakcie robót budowlanych "cienkościennych ścianek betonowych", oraz wpływ tego na ewentualną zmianę parametrów technicznych ściany oddzielającej odrębne lokale mieszkalne – co wszakże stanowiło główny zarzut wniosku. Nadto istotne znaczenie ma dokument prywatny (notatka techniczna z dnia [...].2013r.) przedłożony przez skarżącego wraz z zażaleniem, w którym osoba posiadająca uprawnienia budowlane, na podstawie oględzin obydwu lokali mieszkalnych, w obecności ich właścicieli, stwierdziła pogorszenie w lokalu mieszkalnym skarżącego pogorszenie komfortu ze względy na zmiany wartości izolacyjności akustycznej ściany dzielącej obydwa pomieszczenia, w wyniku przeróbek w trakcie modernizacji łazienki. Wskazano jako istotne w tym zakresie zmiany: - likwidację ścianki żelbetowej o grubości 6 cm, jako elementu kabiny sanitarnej, - pozostawienie jako przegrody akustycznej tylko ścianki murowanej o grub. 12 cm i obłożenie jej glazurą, gdyż w tym miejscu było przejście technologiczne w trakcie budowy, - wbudowanie w ścianę rozdzielającą rur wodnych do kabiny natryskowej. W uzasadnieniu skarżonego postanowienia z [...] 2014r. K-WINB, również nie wskazał podstawy prawnej swego rozstrzygnięcia ani dostatecznej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, poza przytoczeniem dotychczasowych ustaleń. Uznając, że "nie ma podstaw do wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie" organ nie wskazał, uzasadnienia tego stanowiska odpowiadającego wymogom art. 107 § 3 w zw. z art. 124 § 1 i 126 K.p.a., Niezrozumiałym jest w szczególności, z jakich powodów organ odwoławczy, wobec żądania wszczęcia postępowania w sprawie samowolnie wykonanych robót budowalnych, ograniczył się do przywołania treści art. 31 ust. 1 pkt 2 i art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, które dotyczą urządzeń budowalnych, zapewniających możliwość korzystania z obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem jak przyłącza i urządzenia instalacyjne. Wszakże z materiału dowodowego wynika, że kwestionowane roboty budowlane miały znacznie szerszy zakres, w tym dotyczyły ingerencji w ściankę żelbetową o grubości 6 cm, stanowiącej według założeń technicznych dla tego obiektu budowlanego element kabiny sanitarnej, jednakże prawdo[podobnie pełniący łącznie z opisaną ścianką murowaną element konstrukcyjny o funkcji przegrody akustycznej pomiędzy odrębnymi lokalami mieszkalnymi. Organy pominęły całkowicie obowiązek wyjaśnienia jak na charakter robót budowlanych ma okoliczność istnienia w spornej przegrodzie "przejścia technologicznego w trakcie budowy" i z pewnością odpowiedniego zabezpieczenia akustycznego tego elementu w pierwotnym stanie. Podkreślenia wymaga, zgodnie ze wskazaniami NSA, że przedmiotowe roboty budowlane wymagają oceny nie tylko w aspekcie podstaw zastosowania, wskazanej we wniosku normy art. 48 Prawa budowlanego, ale także innych przepisów regulujących uprawnienia organów nadzoru budowlanego wobec robót budowlanych wykonanych bądź bez wymaganego prawem zgłoszenia (art. 49b), bądź w innych przypadkach, gdy roboty są wykonywane lub zostały wykonane: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach (art. 50-51 Prawa budowlanego). Wobec powyższych uchybień, w szczególności w zakresie rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, na obecnym etapie przedwczesne byłoby wypowiadanie się co do podniesionych w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego. Sąd administracyjny powołany jest bowiem wyłącznie do oceny zgodności z prawem skarżonych rozstrzygnięć organów administracji, a nie do zastępowania organów w rozstrzyganiu spraw administracyjnych podlegających ich kompetencji. Ponownie rozstrzygając sprawę, w myśl art. 153 P.p.s.a, właściwy organ uwzględni ocenę prawną i wskazania wyrażone w niniejszej sprawie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2015r. sygn. akt II OSK 1306/15 oraz w niniejszym uzasadnieniu. W szczególności organ ponownie rozważy, czy skarżącemu przysługuje przymiot strony, w postępowaniu którego wszczęcia się domaga. Następnie przeprowadzi właściwe do okoliczności sprawy postępowanie zgodne z wymogami procedury administracyjnej, z udziałem prawidłowo ustalonych stron tego postępowania, celem jednoznacznego ustalenia i oceny charakteru robót budowlanych wykonanych w pomieszczeniu łazienki lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy [...] w B.. Oceny podstaw do władczej ingerencji organu nadzoru budowlanego, w postaci ewentualnej decyzji merytorycznej, organ dokona w świetle norm Prawa budowlanego (w tym art. 5, art. 3 pkt 7-9) oraz przepisów techniczno- budowlanych dotyczących między innymi właściwości użytkowych i warunków technicznych wyodrębnionych lokali mieszkalnych w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych. Z tych powodów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 P.p.s.a, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z dnia [...] 2014r. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i § 2 P.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącego, zgodnie z wnioskiem, zwrot niezbędnych kosztów postępowania w dwóch instancjach w łącznej wysokości 337 zł. Na kwotę tę składają się koszty sądowe w wysokości 200 zł (wpis od skargi i skargi kasacyjnej), opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa – 17 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - 130 zł (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r. poz. 490 z późn.zm.) w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych Dz.U. z 2015r. poz. 1804).