II SA/Bd 80/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Asesor WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Leszka G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich oddala skargę. Decyzją z dnia [...] 2004 r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 154 § 1 k.p.a. i art. 22 ust. 1 w związku z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371, ze zmianami ) odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] 2001 r. Nr [...] i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] 2000 r. Nr [...] o pozbawieniu L. G. uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż w myśl art. 154 § 1 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji państwowej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Skarżący nie wykazał, by za uchyleniem przedmiotowej decyzji jako ostatecznej przemawiał interes społeczny albo też jej słuszny interes. Postępowanie po przeprowadzeniu którego została wydana decyzja z dnia [...] 2001 r. o utrzymaniu w mocy decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich nie zostało dotknięte wadliwością i decyzja ta była zgodna z obowiązującym w dacie jej wydania stanem prawnym, który dotychczas w istotny dla sprawy sposób nie uległ zmianie. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 10 grudnia 2003 r., sygn. akt II SA/Gd 1142/01 oddalił skargę Leszka G. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Leszek G., który nie kwestionując udziału w walkach o utrwalanie władzy ludowej jako funkcjonariusz MO zarzucił, że pozbawienie go uprawnień kombatanckich nosi znamiona zemsty i rozliczenia z ludźmi tamtego okresu i nie uwzględnia w żaden sposób jego udziału w walkach zbrojnych. Decyzją z dnia [.] 2004 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] 2004 r., wskazując że Leszek G. uprawnienia kombatanckie uzyskał z mocy orzeczenia Zarządu Wojewódzkiego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację w B. z dnia [...]1978 r. z tytułu utrwalania władzy ludowej w okresie od [...]1946 r. do [..]1947 r. pełniąc służbę w Milicji Obywatelskiej, które to okoliczności w związku z dyspozycją przepisu art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, stanowiły przesłankę do pozbawienia go przysługujących mu uprawnień kombatanckich decyzją z dnia [...] 2000 r. utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] 2001 r. Skarżący w ocenie organu II instancji w żaden sposób nie wykazał, aby spełniał przesłanki przewidziane w treści cytowanego wyżej przepisu art. 25 ust. 2 pkt 2 warunkujące zachowanie dotychczasowych uprawnień, a którymi są – uczestnictwo w Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936-1939, uzyskanie uprawnień z mocy obecnie obowiązującej ustawy oraz pełnienie z poboru służby wojskowej w Wojsku Polskim w okresie od [...] 1945 r. do [...] 1947 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Leszek G. stwierdzając, iż pełniąc służbę w Milicji Obywatelskiej na przełomie roku 1946 – 1947 rozkazem Komendanta Powiatowego MO we W. skierowany został do operacyjnej jednostki Wojska Polskiego działającej na terenie powiatu [...], po zakończeniu których to działań powrócił do pełnienia służby w MO. Powyższe okoliczności zdaniem skarżącego stanowią o zasadności przyznania mu uprawnień kombatanckich. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi podnosząc ponadto, iż jakiekolwiek zadania wykonywane podczas służby w MO nie mogą być uznane za działalność kombatancką w rozumieniu przepisów ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Wbrew podnoszonym zarzutom skarżącego Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych rozstrzygnął sprawę dotyczącą pozbawienia uprawnień kombatanckich zgodnie z prawem, nie naruszając zarówno przepisów prawa materialnego tj. art. 21 ust. 1 w związku z art. 22 ust. 1 oraz art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371, ze zmianami ), ani też przepisów postępowania administracyjnego w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W myśl art. 1 ust. 1 cytowanej ustawy kombatantami są osoby, które brały udział w wojnach, działaniach zbrojnych i powstaniach narodowych, wchodząc w skład formacji wojskowych lub organizacji walczących o suwerenność i niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej, stanowiąc w ust. 2 powyższego przepisu, co uznaje się za działalność kombatancką, oraz w art. 2 stanowiąc, co uznaje się za działalność równorzędną z działalnością kombatancką. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego uprawnienia określone w ustawie przysługują osobie, która uzyska decyzję potwierdzającą między innymi działalność wymienioną w art. 1 ust. 2 i w art. 2 ustawy. W myśl przepisu art. 25. ust. 2 pkt 2 cytowanej ustawy pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej" lub innych tytułów niż wymienione w art. 1 ust. 2, w art. 2 oraz w art. 4. Uprawnienia te zachowują jednak osoby, które uczestniczyły w Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936-1939 lub które uprawnienia te uzyskały z tytułów określonych w ustawie, oraz żołnierze z poboru, którzy pełnili służbę wojskową w Wojsku Polskim w okresie od [..] 1945 r. do [...] 1947 r. Skarżący otrzymał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu pracy w organach MO biorąc udział w okresie od [..] 1946 r. do [...] 1947 r. w walkach, jak to ujęto w zaświadczeniu KW MO w L. z dnia [...] 1977 r. z bandami reakcyjnego podziemia. Nie wykazał on by w czasie tej służby związany został z działalnością w składzie formacji wojskowych jak podnosił to wcześniej w odwołaniu oraz skardze skierowanej do Sądu. Milicja Obywatelska nie była zmilitaryzowaną służbą państwową w rozumieniu art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego. Możliwość wzruszenia decyzji w trybie art. 154 k.p.a. uzależniona jest od wykazania, iż za wyeliminowaniem decyzji ostatecznej z obrotu prawnego przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, a więc przesłanki niezależne od prawnej poprawności decyzji ostatecznej, której wniosek dotyczy, a skarżący nie wskazał jakiejkolwiek okoliczności przemawiającej za ewentualnym wzruszeniem ostatecznej decyzji ze względu na interes społeczny lub słuszny interes strony. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.