II SA/Bd 802/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów postanowił: oddalić wniosek. W dniu 12 sierpnia 2015 r. (uzupełniony 1 października 2015 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) P. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek uzasadnił trudną sytuacją materialną. Skarżący zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz małoletnim synem w wieku szkolnym. Dochód gospodarstwa domowego wynosi łącznie: [...] zł miesięcznie z tytułu zasiłku dla bezrobotnych oraz wynagrodzenia ze stosunku pracy żony wnioskodawcy. Posiada dom o powierzchni [...] m2. Poza tym oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Wskazał, że miesięcznie ponosi wydatki rzędu [...] zł w tym m.in. na energię elektryczną: [...] zł, opał [...] zł. Według zeznań rocznych PIT-36 za 2014 r. i 2013 r. skarżący rozliczał się wspólnie z małżonkiem osiągając dochód w wysokości [...] zł zaś w 2013 r. uzyskali dochód w kwocie [...] zł. Z nadesłanych wyciągów z dwóch rachunków bankowych wynika, że na kontach tych saldo na dzień 28 września 2015 r. wyniosło odpowiednio [...] zł oraz [...] zł. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) polega na zwolnieniu tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tyko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Następuje w sytuacji, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W świetle przedstawionej przez zainteresowanego sytuacji majątkowej, rodzinnej oraz możliwości płatniczych uznano, iż nie wykazał on zasadności swojego wniosku. Stwierdzić należy, że strona ponosi wydatki związane ze swym utrzymaniem, co nie jest kwestionowane. Z drugiej jednak strony wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych. Warto również zauważyć, że koszty sądowe mają charakter należności publicznoprawnych, zatem winny być uiszczane w pierwszej kolejności, nie zaś dopiero wówczas, gdy pozostaną wolne po rozdysponowaniu środki. Opłaty sądowe stanowią rodzaj daniny publicznoprawnej i w związku z tym inne wydatki wnioskodawcy nie mogą być w stosunku tych opłat traktowane priorytetowo (por. postanowienie NSA z dnia 23 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 23/06, niepubl.). Tymczasem jak wynika z powyższego skarżący posiada środki zgromadzone na dwóch rachunkach bankowych na łączną kwotę [...] zł. Należy stwierdzić, że nie może być tak, że skarżący dysponując majątkiem oraz środkami pieniężnymi przerzuca koszty na podatnika. Ponadto jak wynika z przedłożonych zeznań podatkowych za 2013 r. oraz 2014 r. dochód skarżącego pozostawał na stałym i stabilnym poziomie. Reasumując należy stwierdzić, że skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe w przedmiotowej sprawie tym bardziej, że są one uiszczane jednorazowo po to aby zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne. Tym bardziej, że wpis sądowy od przedmiotowej sprawy został ustalony w wysokości 200 zł. Obecnie skarżący pobiera zasiłek dla bezrobotnych zaś jego żona otrzymuje wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.