II SA/Bd 803/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 17 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ochotniczej Straży Pożarnej w Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia trwałego zarządu postanowił: oddalić wniosek. W dniu 10 października 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPPr) Ochotniczej Straży Pożarnej w Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj.: zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Strona skarżąca wskazała, że prowadzi działalność m.in. w zakresie zapobiegania pożarom, udział w akcjach ratowniczych, ochrony środowiska oraz wspomaganiu rozwoju społeczności lokalnych. Strona podała, że wysokość majątku lub środków trwałych wynosi [...] zł, wysokość straty za ostatni rok obrotowy według bilansu [...] zł zaś na koncie bankowym zostało zgromadzonych [...] zł. Strona oświadczyła, że nie korzysta z żadnych dotacji z gminy i zarządu miejsko – gminnego. Strona podała, że przeprowadza remont budynku remizy. Budynek remizy utrzymuje z dochodów z zawartych umów najmu, składek członkowskich i darowizn. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Należy zaznaczyć, iż prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa ( art. 244 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Przepis art. 245 p.p.s.a. przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w sytuacji, kiedy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.) następuje w sytuacji, jeżeli osoba prawna wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej strony skarżącej należało uznać, iż wnioskodawca nie wykazał, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Wpływ na takie rozstrzygnięcie miało to, iż skarżący w oświadczeniu o majątku i dochodach podał, że wprawdzie za ostatni rok obrotowy uzyskał stratę, jednakże obecnie ma dodatnie saldo na rachunku bankowym. Zresztą kwota zdeponowanych środków znacznie przewyższa wysokość straty. Przy podanych powyżej kwotach należało stwierdzić, że uiszczenie przez stronę wpisu sądowego w ustalonej kwocie 200 zł nie zakłóci jej płynności finansowej. Ponadto wpis jest uiszczany jednorazowo po to, aby zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne. Natomiast to na wnoszącym wniosek spoczywa wykazanie, że nie posiada środków bądź też ma jakieś problemy finansowe. W przedmiotowej sprawie ta przesłanka nie zachodzi, gdyż w uzasadnieniu wniosku strona wskazała, iż nie tylko ma środki, ale również prowadzi dynamiczną działalność. Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 19 listopada 2004 r. sygn. akt FZ 463/04 (niepubl.) podmiot dysponujący wciąż majątkiem, którego wartość wielokrotnie przewyższa wysokość wpisu, nie spełnia przesłanek udzielenia mu prawa pomocy zawartych w art. 246 § 2 p.p.s.a. Majątek skarżącego wynosi [...] zł. Poza tym wymaga podkreślenia, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Przyjęcie przez stronę skarżącą innego priorytetu w wydatkach nie może stanowić podstawy do uznania, że Skarb Państwa winien kredytować wydatki związane z prowadzeniem przez stronę skarżącą procesów sądowych tym bardziej wówczas, gdy posiada ona środki pieniężne. Mając na uwadze powyższe ustalenia postanowiono jak w sentencji.