II SA/Bd 803/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ochotniczej Straży Pożarnej w [...] o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ze skargi Ochotniczej Straży Pożarnej w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia trwałego zarządu postanawia przywrócić termin do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2015 r. odrzucił sprzeciw Ochotniczej Straży Pożarnej w [...] wniesiony na postanowienie referendarza sądowego tut. Sadu z dnia 20 maja 2015 r., którym zostały oddalone wnioski Ochotniczej Straży Pożarnej w [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 31 sierpnia 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k – 257 akt sądowych). Pismem z dnia 14 września 2015 r. Ochotnicza Straż Pożarna w [...] wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 6 sierpnia 2015 r., załączając wymagane zażalenie na wskazane postanowienie z dnia 6 sierpnia 2015 r. We wniosku wskazała, że odpis postanowienia nie został doręczony prawidłowo. Odbiór przesyłki poleconej, w której znajdowało się postanowienie Sądu z dnia 6 sierpnia 2015 r. potwierdził członek OSP, który nie sprawuje żadnych funkcji w zarządzie jednostki. Skarżąca podkreśliła, że o fakcie odbioru wyżej wymienionej przesyłki zawierającej postanowienie Sądu ów członek poinformował dopiero po powrocie z urlopu w dniu 11 września 2015 r. Na podstawie zarządzenia z dnia 22 września 2015 r. Ochotnicza Straż Pożarna w [...] została wezwana do wykazania w terminie 7 dni, kto (podanie imienia i nazwiska) i w jakim dniu odebrał korespondencję zawierającą postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 sierpnia 2015 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wyjaśniła, że przedmiotową przesyłkę, w której znajdowało się postanowienie Sądu z dnia 6 sierpnia 2015 r. odebrał członek OSP Ł. S., który niestety nie pamięta dokładnej daty jej odebrania. Nadto podkreśliła, że o fakcie odebrania odpisu postanowienia Sądu poinformował dopiero po powrocie z urlopu w dniu 11 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz.270 ze zm. ) zwanej dalej P.p.s.a. Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym stanowi art. 85 P.p.s.a. Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy wskazać, że skarżąca nie dokonała czynności w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 7 września 2015 r. Jako przyczynę uchybienia terminowi skarżąca wskazała odbiór przesyłki poleconej, w której znajdowało się postanowienie Sądu z dnia 6 sierpnia 2015 r. potwierdził członek OSP, który nie sprawuje żadnych funkcji w zarządzie jednostki. Skarżąca podkreśliła, że o fakcie odbioru wyżej wymienionej przesyłki zawierającej postanowienie Sądu ów członek poinformował dopiero po powrocie z urlopu w dniu 11 września 2015 r. Powołane okoliczności, zdaniem Sądu, uprawdopodabniają brak winy. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia strona skarżąca złożyła w dniu 16 września 2015 r., dołączając jednocześnie w tym dniu wymagane zażalenie. Spełniony, zatem został wymóg zawarty w art. 87 § 1 i § 4 P.p.s.a., gdyż wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca dokonała czynności, co do której wnioskowała o przywrócenie terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.