II SA/Bd 806/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu A. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr SKO-[...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 lipca 2010 r. Zakład A. w G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]czerwca 2010 r., nr SKO-[...], w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 sierpnia 2010 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentów wykazujących umocowanie do wniesienia skargi dla osoby, która tę skargę podpisała, a także określających sposób reprezentacji strony skarżącej. W odpowiedzi na to wezwanie storna skarżąca złożyła w tutejszym Sądzie pełnomocnictwo, z którego wynikało umocowanie do jej reprezentowania dla A. Z. Ponieważ jednak nie przedłożono dokumentów, z których wynikałoby, iż A. Z. uprawniony jest do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika strony skarżącej, wezwano go do wykazania, iż jest on uprawniony do reprezentowania skarżącego podmiotu w rozumieniu art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w terminie siedmiu dni, pod rygorem uznania, że nie mieści się on w kręgu osób uprawnionych do występowania w niniejszym postępowaniu w charakterze pełnomocnika strony. Przesyłkę zawierającą wskazane wyżej wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 16 września 2010 r. (data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. 27 akt sprawy), w związku z czym wyznaczony w wezwaniu siedmiodniowy termin upływał z dniem 23 września 2010 r. W tym terminie po raz kolejny złożono w tutejszym Sądzie dokument pełnomocnictwa, stanowiący o umocowaniu A. Z. do reprezentowania strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Osobą uprawnioną do działania w imieniu jednostki organizacyjnej będącej przedsiębiorcą może być adwokat, radca prawny lub pracownik tej jednostki organizacyjnej, co wynika z treści art. 35 p.p.s.a. W przypadku zaś wniesienia skargi przez podmiot nieuprawniony do reprezentowania skarżącej jednostki organizacyjnej przyjmuje się, iż skarga obarczona jest brakiem formalnym, którego nieusunięcie, tj. niewykazanie uprawnienia do działania w imieniu strony skarżącej w wyznaczonym terminie, prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Tymczasem w niniejszej sprawie osoba, która podpisała i wniosła skargę w imieniu skarżącej jednostki organizacyjnej, nie wykazała, pomimo doręczenia jej stosownego wezwania, iż jest uprawniona do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z przedłożonych dokumentów nie wynika, aby A. Z. był członkiem organu skarżącej jednostki organizacyjnej, jak również aby był on jej pracownikiem czy też ewentualnie adwokatem lub radcą prawnym. Należy zauważyć, iż ze złożonego dokumentu pełnomocnictwa wynika jedynie umocowanie dla A. Z. do reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu, natomiast pełnomocnictwo procesowe nie przesądza o tym, czy dana osoba uprawniona jest do działania za określony podmiot w postępowaniu przed sądem administracyjnym w rozumieniu art. 35 p.p.s.a. Skoro nie wykazano w sposób należyty uprawnienia A. Z. do reprezentowania strony skarżącej, należało uznać, że nie mieści się on w gronie podmiotów wymienionych w przepisie art. 35 § 1 p.p.s.a. Tym samym nie doszło do usunięcia braku formalnego wniesionej przez niego skargi, co musi skutkować jej odrzuceniem przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.