II SA/Bd 810/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 listopada 2012r. sprawy ze skargi J.B., T.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] Marszałek Województwa[...], z upoważnienia którego działał Dyrektor [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych we [...], uzgodnił w zakresie występowania urządzeń melioracji wodnych podstawowych i szczegółowych projekt decyzji Wójta Gminy [...] w sprawie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie elektrociepłowni na biogaz o zainstalowanej mocy elektrycznej jednostki wytwórczej do 0,45 MW i mocy cieplnej około 0,45 MW, na części działki o nr ewid. 158 położonej w miejscowości[...]. W zażaleniu na powyższe postanowienie T. i J. B. wnieśli o jego uchylenie, podnosząc, że zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie elektrociepłowni na biogaz, przewidziane jest do realizacji na działce o nr ewidencyjnym 158 położonej w miejscowości [...] a w postanowieniu z [...] r. - w jego sentencji, jak również w uzasadnieniu zapisano, że uzgodnienie dotyczy wniosku realizacji inwestycji na części działki 158. Zdaniem skarżących nie istnieje geodezyjnie wydzielona część działki 158, bowiem takiego podziału nigdy nie dokonano; nie toczy się postępowanie administracyjne w sprawie podziału tej działki, a w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym nie znajduję się opisana "Część działki 158" - nie istnieją ustalone granice i wielkość takiej wydzielonej części działki 158. Zwrócono uwagę, że potencjalny inwestor PGB do wniosku z 25 października 2011 r. załączył wypis z rejestru gruntów sporządzony w dniu 6 lipca 2011 r., dotyczący działki nr 158 o pow. 5,0200 ha której właścicielem jest Cz. B. Dokonanie uzgodnienia niezgodnie z wnioskiem strony, dla nieistniejącego obiektu geodezyjnego, stanowi w ocenie skarżących istotne naruszenie prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. postanowieniem z dnia [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Organ odwoławczy wskazał, że w ramach postępowania związanego z wydaniem decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy, właściwy organ - w niniejszej sprawie Wójt Gminy [...] - stosownie do treści art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze zm, zwanej w skrócie "p.z.p"), zobowiązany był do dokonania uzgodnień m.in. z organem właściwym w sprawach melioracji wodnych tj. z Marszałkiem Województwa[...]. Zgodnie z art. 53 ust. 5 p.z.p., uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Kolegium stwierdziło, że inwestorem, na wniosek którego wszczęte zostało postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji jest [...] Sp. z o.o. w W. i tylko spółce przysługuje prawo wniesienia zażalenia na ww. postanowienie. Wprawdzie skarżący są stronami postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, jednak na mocy przepisu art. 53 ust. 5 p.z.p., nie są legitymowani do zaskarżenia postanowienia z Wójta dnia 2 maja 2012 r. W skardze do sądu T. i J. B. wnieśli o uchylenie wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowienia z dnia [...] r., zarzucając, że zostało podjęte z istotnym naruszeniem prawa. Zdaniem skarżących zaskarżone postanowienie pozbawia ich, jako stron toczącego postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla elektrociepłowni na biogaz, możliwości wniesienia zażalenia w sprawie istotnej dla ostatecznego wyniku postępowania administracyjnego i jako naruszające prawa stron - jest niezgodne z prawem i zasługuje na uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący dodatkowo podnieśli, że organ błędnie powołał się na przepis art. 53 ust. 5 p.z.p., który ma zastosowanie w postępowaniu dotyczących lokalizacji inwestycji celu publicznego, a tymczasem przedmiotowa sprawa dotyczy ustalenia warunków zabudowy. Ponadto zdaniem skarżących brak możliwości wniesienia przez nich zażalenia narusza konstytucyjną zasadę równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Przepisy dotyczące obu wymienionych rodzajów decyzji zostały umieszczone w jednym rozdziale ww. ustawy - rozdziale 5 p.z.p. - "Lokalizacja inwestycji celu publicznego i ustalanie warunków zabudowy w odniesieniu do innych inwestycji". Rzeczywiście, tak jak wskazują skarżący, znajdujący się w tym rozdziale art. 53 p.z.p. wprost w swojej treści reguluje sposób działania organów w ramach postępowania związanego z wydaniem decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Jednakże zgodnie z art. 64 ust. 1 p.z.p. "przepisy art. 51 ust. 3, art. 52, art. 53 ust. 3-5a, art. 54, art. 55 i art. 56 stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy". Oznacza to, że tryb działania określony w art. 53 ust. 4 i 5 p.z.p., ma odpowiednie zastosowanie także w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W sytuacji zatem, kiedy w kontrolowanym postępowaniu, dotyczącym wydania decyzji o warunkach zabudowy, istniał prawny obowiązek działania w sposób określony w art. 53 ust. 3 – 5a, sam brak powołania się przez Kolegium na przepis art. 62 ust. 1 p.z.p. odsyłający do art. 53 ust. 3 – 5a p.z.p. nie może być kwalifikowany jako takie naruszenie przepisów, które miało wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 53 ust. 4 p.z.p. w związku z art. 64 ust. 1 p.z.p. w ramach postępowania związanego z wydaniem decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy w przedmiotowej sprawie, właściwy organ zobowiązany był do dokonania uzgodnień m.in. z organem właściwym w sprawach melioracji wodnych tj. z Marszałkiem Województwa[...]. Zgodnie z art. 53 ust. 5 p.z.p. uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane. W ocenie Sądu odpowiednie zastosowanie art. 53 ust. 5 zdanie pierwsze p. z. p. do decyzji o warunkach zabudowy skutkuje niedopuszczalnością wniesienia zażalenia przez inne, niż inwestor, strony postępowania uzgodnieniowego. Należy zaznaczyć, że art. 53 ust. 5 p. z. p. jest przepisem szczególnym wobec art. 106 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego w skrócie "k.p.a."). Z dniem 17 lipca 2010 r. (tj. z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 maja 20120 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych; Dz. U. Nr 106, poz. 675, którego art. 70 pkt 6 lit. b wprowadził nowe, wyżej cytowane wyżej brzmienie art. 53 ust. 5 p.z.p.) wniesienie zażaleń od postanowień uzgodnieniowych wydanych na podstawie art. 53 ust. 4 p. z. p., przez inny podmiot niż inwestor, stało się z woli ustawodawcy wyłączone. Pomimo to uprawnienia stron do dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego (art. 15 k. p. a.) nie doznają uszczerbku. Z zasady dwuinstancyjności wynika prawo odwołania strony od każdej decyzji nieostatecznej, chyba że przepisy k.p.a. bądź ustaw szczególnych od zasady tej wprowadzają wyjątki. Natomiast jeżeli chodzi o postanowienia, to na postanowienie wydane w toku postępowania służy stronie zażalenie tylko wtedy, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 k. p. a.). W szczególności ustawodawca przewidział zażalenie na postanowienie o zajęciu stanowiska przez organ w postępowaniu uzgodnieniowym (art. 106 § 5 k. p. a.). Ta wyjątkowość zażalenia nie narusza Konstytucji RP (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2005 r., sygn. akt P 8/03, opubl. OTK-A 2005 nr 3, poz. 20). Wobec braku możliwości kwestionowania w drodze zażalenia, stosownie do art. 142 k.p.a. wydane postanowienie uzgodnieniowe będzie mogło być kwestionowane przez inną niż inwestor stronę w odwołaniu od decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Wobec tego nie doszło do naruszenia uprawnienia strony do poddania kontroli postanowienia uzgodnieniowego (art. 15 k. p. a. w związku z art. 106 § 5 k.p.a.). Ustawodawca nie odebrał prawa kwestionowania omawianych postanowień, lecz zmodyfikował jedynie procedurę takiego kwestionowania przez wykluczenie prowadzenia postępowania zażaleniowego, a następnie odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego wobec wydanych postanowień. Postanowienie, które nie należy do kategorii postanowień rozstrzygających o istocie sprawy, lecz jest jedynie elementem głównego rozstrzygnięcia, może być kwestionowane w ewentualnym odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie o ustalenie warunków zabudowy, zgodnie z ww. art. 142 k. p. a. W tej sytuacji zróżnicowanie sposobu realizacji prawa do kwestionowania rozstrzygnięcia organu administracji w takiej sytuacji nie może być uznane za naruszenie zasady równości wobec prawa. (art. 32 Konstytucji RP). Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów, a także ustalony stan faktyczny sprawy, Sąd uznał, że zgodne z prawem jest stanowisko organu, iż skarżącym nie przysługiwało zażalenie na postanowienie uzgodnieniowe organu I instancji, gdyż inwestorem, na wniosek którego wszczęte zostało postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla opisanej na wstępie inwestycji jest [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. i tylko temu podmiotowi przysługuje prawo wniesieni zażalenia na wskazane wyżej postanowienie. Z przytoczonych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę jako bezzasadną oddalił.