II SA/Bd 816/04
WyrokWSA w Bydgoszczy2004-11-03
Skład orzekający: Elżbieta Piechowiak, Wojciech Jarzembski, Mirella Łent
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy roboty budowlane polegające na obudowaniu istniejącego tarasu ścianami z gazobetonu z otworami okiennymi i drzwiowymi stanowią rozbudowę obiektu budowlanego wymagającą pozwolenia na budowę, czy też remont, który może być wykonany na podstawie zgłoszenia?Ratio decidendi
Sąd uznał, że roboty polegające na obudowaniu istniejącego tarasu ścianami z gazobetonu z otworami okiennymi i drzwiowymi stanowią rozbudowę obiektu budowlanego, a nie remont. W związku z tym, na wykonanie tych prac niezbędne było uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a nie samo zgłoszenie. Skoro skarżący dokonał zgłoszenia robót po ich faktycznym wykonaniu, a prace te przekraczały dopuszczalną powierzchnię dla wiat i altan, organy administracji prawidłowo wstrzymały roboty budowlane.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych przy rozbudowie budynku małej gastronomii. Grzegorz W. zarzucił organom naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, twierdząc, że dokonał zgłoszenia robót remontowo-budowlanych. Organ II instancji utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, uznając zgłoszenie za nieskuteczne, ponieważ roboty stanowiły samowolę budowlaną i były robotami konstrukcyjnymi wymagającymi pozwolenia na budowę. Skarżący złożył skargę do WSA, podtrzymując swoje zarzuty.Rozstrzygnięcie
Oddalenie skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Mariusz Pstruś po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Grzegorza W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę
II SA/Bd 816/04
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] 04 [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1, art. 81 ust.1 pkt 2, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm./ nałożył na Grzegorza W. obowiązek wstrzymania robót budowlanych w terminie natychmiastowym przy rozbudowie istniejącego budynku małej gastronomii na działce oznaczonej nr ew. [...] w B. gm. N. z zabezpieczeniem terenu przed dostępem osób postronnych.
Grzegorz W. odwołując się od tego postanowienia zarzucił mu obrazę przepisów prawa administracyjnego proceduralnego, poprzez błędne przyjęcie, iż nie zostało dokonane zawiadomienie o wykonywaniu robót remontowo-budowlanych, poczynienie błędnych ustaleń stanu faktycznego, z konsekwencją procesową wadliwego zastosowania przepisów prawa budowlanego materialnego, poprzez naruszenie przez organ pierwszej instancji przepisu art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, naruszenie w toku postępowania podstawowych zasad postępowania administracyjnego, w szczególności zasady budowania zaufania obywatela do organów władzy państwowej, poprzez nie wskazanie stronie prawnych możliwości doprowadzenia do zgodności stanu faktycznego z obowiązującym porządkiem prawnym.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i umorzenie postępowania w sprawie wskazując w uzasadnieniu swego zażalenia na postanowienie, iż dokonał dn. [...] 04 zawiadomienia w trybie art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. jako organ II instancji postanowieniem z [...] na podstawie art. 81 ust.1 pkt 2 w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu wskazano, że wniesione w trybie art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zgłoszenie wykonania robót w dniu 11.05.2004 r. jest zgłoszeniem nieskutecznym prawnie, gdyż nastąpiło po stwierdzeniu ewidentnej samowoli budowlanej podczas kontroli budowy w dniu 29.04.2004 r. i że w toku postępowania dowodowego udokumentowano, że skarżący w obrysie istniejącego obiektu pobudował nowe ściany z gazobetonu z otworami okiennymi i drzwiowymi, a są to roboty konstrukcyjne, na wykonanie których niezbędne było uzyskanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wobec powyższego w pełni zasadnym było wstrzymanie prowadzonych robót budowlanych.
Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy złożył Grzegorz W. zarzucając obrazę przepisów prawa administracyjnego proceduralnego, poprzez błędne przyjęcie, iż nie zostało dokonane zawiadomienie o wykonywaniu robót remontowo-budowlanych, poczynienie błędnych ustaleń stanu faktycznego, z konsekwencją procesową, wadliwego zastosowania przepisów prawa budowlanego materialnego, poprzez naruszenie przez organ pierwszej instancji przepisu art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, naruszenie w toku postępowania podstawowych zasad postępowania administracyjnego, w szczególności zasady budowania zaufania obywatela do organów władzy państwowej, poprzez nie wskazanie stronie prawnych możliwości doprowadzenia do zgodności stanu faktycznego z obowiązującym porządkiem prawnym. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania i akcesoryjnie – powołanie świadka w osobie p. Wojciecha P. zam. w B. przy ul. [...], na okoliczność istnienia przed przedsięwziętym przez skarżącego remontem w obiekcie elementów konstrukcyjnych w postaci: słupów nośnych, ścian drewnianych i drzwi i okien w stolarce drewnianej.
Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że skarżący dokonał obudowy istniejącego tarasu poprzez pobudowanie ścian murowanych z gazobetonu i osadzenie stolarki okiennej i drzwiowej. Pomurowane ściany gazobetonowe o grubości 24 cm i nadproża nad oknami i drzwiami są elementami konstrukcyjnymi, a na ich wykonanie niezbędne było uzyskanie przez skarżącego decyzji o pozwoleniu na budowę.
Skarżący dokonał zgłoszenia robót w dniu [...] 2004 r., po ich faktycznym wykonaniu stwierdzonym podczas kontroli budowy w dniu [...] 2004 r. i takie zgłoszenie jest nieskuteczne prawnie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje:
Badając legalność tj. zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia, a także (z uwagi na treść tego postanowienia, które utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji) postanowienia organu I instancji należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę na znajdującą się w aktach postępowania administracyjnego decyzję Wójta Gminy N. Nr [...] z dnia [...] 99.
Decyzją tą organ administracji uwzględniając wniosek Jolanty K. zatwierdził przedłożony projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę punktu małej gastronomii w B. przy ul. [...] na działce o numerze ewidencyjnym [...].
Zatwierdzony projekt znajdujący się zresztą w aktach sprawy zawierał szczegółowy opis konstrukcji tarasu (str. 18 projektu).
W świetle powyższego należy więc stwierdzić, że odstąpienie przez inwestora tj. skarżącego od zatwierdzonego projektu było niedopuszczalne bez uruchomienia i dochowania procedury przewidzianej prawem tj. przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm./. W szczególności zważywszy na zakres i charakter podjętych prac oraz dokonanych zmian w odniesieniu do rzeczonego obiektu stwierdzonych podczas dokonanej dnia [...] 04 kontroli, należało uzyskać pozwolenie na budowę.
W związku zaś z powyższym stwierdzeniem należy zwrócić uwagę, że w art. 3 pkt 6 w/w ustawy – Prawo budowlane ustawodawca stanowi, iż pod pojęciem budowy należy rozumieć nie tylko wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu lecz także odbudowę, rozbudowę czy nadbudowę obiektu budowlanego.
Od obowiązku uzyskania przez skarżącego pozwolenia na budowę nie zwalniało to, iż jego działalność opisana w zaskarżonym postanowieniu dotyczyła wiaty. Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 1 pkt 2 przywoływanej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących budynków gospodarczych, wiat i altan o powierzchni do 10 m 2 (z dodatkowymi wymienionymi tam a nieistotnymi w niniejszej sprawie zastrzeżeniami). Z akt sprawy wynika natomiast, iż rzeczona wiata miała powierzchnię wynoszącą 14,95 m2 a więc przekraczającą powierzchnię wskazaną w w/w przepisie.
Słusznie tj. zgodnie z obowiązującym prawem organy administracji uznały, iż skontrolowana [...] 04 działalność skarżącego w odniesieniu do istniejącego obiektu nie może być określona jako remont. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 8 w/w ustawy z 7 lipca 1994 r. przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
Stan pierwotny obiektu to taki stan, który przewidywał zatwierdzony decyzją z [...] 99 – Nr [...] projekt budowlany, który w odniesieniu do przedmiotowej wiaty nie przewidywał jakichkolwiek ścian.
Powyższe stwierdzenie, iż działanie skarżącego było w swej istocie budową a nie remontem zwalniają od szczegółowego odniesienia się do stwierdzenia skarżącego, iż dokonał w dniu [...] 04 stosownego zgłoszenia, o którym mowa w przepisach Prawa budowlanego. Godzi się jednak zwrócić uwagę, że po myśli art. 30 ust. 5 tej ustawy zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych i do ich wykonywania można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu. Skarżący zgłoszenia w niniejszej sprawie dokonał nie- jak stanowi ustawa - przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót, lecz po ich rozpoczęciu i po ustaleniu przez organ administracyjny w dniu [...] 04 faktu ich dokonania.
Reasumując powyższe wywody należy jednoznacznie stwierdzić, iż skoro skarżący naruszył obowiązujące przepisy ustawy Prawo budowlane, prawem a wręcz obowiązkiem organów administracji było reagowanie na działanie skarżącego w taki sposób jak w zaskarżonym postanowieniu oraz poprzedzającym je rozstrzygnięciu organu I instancji.
Nie dopatrując się więc naruszenia prawa w postępowaniu administracyjnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło