II SA/Bd 823/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi C. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wzrostu wartości nieruchomości postanawia przywrócić termin. Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi C. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], w przedmiocie wzrostu wartości nieruchomości, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzających ją decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...], Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...]. Od wskazanego wyżej wyroku pełnomocnik skarżącego, adwokat M. M., wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponieważ do pisma zawierającego skargę kasacyjną nie załączono dowodu uiszczenia wpisu, wezwano pełnomocnika skarżącego w drodze zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 września 2010 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 485,80 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik wniósł o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej, załączając do tego wniosku wypełniony formularz oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, który stosowany jest w związku z ubieganiem się przez osobę fizyczną o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym. Wskazane wyżej czynności pełnomocnika strony skarżącej potraktowano jako złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w związku z czym w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 1 października 2010 r. przesłano mu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) w celu jego wypełnienia i przedłożenia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia złożonego wniosku bez rozpoznania na podstawie przepisu art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." Przesyłkę zawierającą stosowne wezwanie doręczono adwokatowi M. M. w dniu 6 października 2010 r. (data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Tym samym siedmiodniowy termin wyznaczony w tym wezwaniu upływał z dniem 13 października 2010 r. W tym terminie nie wykonano obowiązku wynikającego z wezwania, zaś przesyłka zawierająca wypełniony przez skarżącego formularz PPF została nadana w placówce pocztowej dopiero w dniu 15 października 2010 r. Następnie, w dniu 20 października 2010 r., pełnomocnik skarżącego nadał w placówce pocztowej pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, podnosząc, iż uchybienie terminu wynikającego z wezwania, przewidzianego do wypełnienia i nadesłania tego formularza, nastąpiło wskutek jego ciężkiej choroby - ostrego ropnego zapalenia zatok - na którą cierpiał w dniach od 11 do 15 października 2010 r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż objawy tej choroby, tj. silny ból głowy i wysoka gorączka, nie pozwoliły mu na udanie się do kancelarii w celu odbycia konferencji ze skarżącym i przekazania mu formularza do wypełnienia. Do przedmiotowego wniosku załączono poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię zwolnienia lekarskiego, obejmującego okres od 11 do 15 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z regulacji tej wynika, iż podstawową przesłanką uwzględnienia przez sąd administracyjny wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy wnioskodawcy w uchybieniu terminu. Dlatego też w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, stosownie do przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się wyraźnie, iż o braku winy w przekroczeniu terminu można mówić przede wszystkim wówczas, gdy opóźnienie zostało wywołane przez przeszkodę o charakterze obiektywnym, której wnioskodawca nie był w stanie usunąć pomimo podjęcia największego wysiłku. W związku z tym do typowych okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu wyznaczonego do dokonania czynności procesowej zalicza się: nagłe i nieprzewidywalne utrudnienia komunikacyjne, klęski żywiołowe, a także nagłą i ciężką chorobę. Ponadto przepis art. 87 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś zgodnie z przepisem § 4 tego artykułu równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego usprawiedliwił uchybienie terminu przewidzianego do wypełnienia i przedłożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy ciężką chorobą, której objawy uniemożliwiły mu wykonywanie czynności zawodowych. Okoliczność ta wskazuje w opinii Sądu na brak winy w uchybieniu terminu, a ponadto została ona należycie uprawdopodobniona przez wnioskodawcę, który przedłożył poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię zwolnienia lekarskiego obejmującego ostatni dzień uchybionego terminu. Co prawda rozpatrywany wniosek został złożony po wysłaniu przez skarżącego wypełnionego formularza PPF, czyli po dokonaniu czynności, której nie dokonano w terminie, jednakże zauważyć należy, że nadano go w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i wpłynął on do Sądu jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym warunek równoczesności, o którym mowa w przepisie art. 87 § 4 p.p.s.a., można uznać za spełniony. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 86 §1 p.p.s.a., uwzględnił rozpatrywany wniosek, przywracając termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.