II SA/Bd 824/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 lutego 2008r. sprawy ze skargi P. i R. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki oddala skargę. II SA/Bd 824/07 Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. znak: [...] na podstawie art. 104 Kpa oraz art. 40 ust. 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.), nakazał inwestorom P. i R. R. rozbiórkę rozbudowanej części trasu oraz dachu i ścian stanowiących zabudowę trasu budynku letniskowego zlokalizowanego na działce nr [...] na terenie byłych działek rekreacyjnych w J., wykonanych bez zgody właściwego organu na realizację ww. robót, czym naruszono art. 28 Prawa budowlanego. Wskazano także, że organ postanowieniem z [...] lipca 2006 r. wstrzymał prowadzenie ww. robót budowlanych i nałożył na P. i R. R. obowiązek, wykonanie w terminie do [...] sierpnia 2006 r. określonych czynności, które mały stanowić podstawę do legalizacji rozpoczętych robót budowlanych. Ponieważ obowiązki te nie zostały wykonane, to zgodnie z pouczeniem art. 48 ust. 4 i art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nakazano rozbiórkę. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli P. i R. R. wskazując, że posiadali zgodę sąsiadów na inwestycję a cała sprawa to złośliwość sąsiadki G. N. Kujawsko-Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z [...] sierpnia 2007 r. znak: [...] na podstawie art. 104 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że odwołanie jest bezzasadne, ponieważ dobudowa została wykona w sposób ewidentnie samowolny, bez wymaganej przepisami prawa ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgoda sąsiadów nie ma znaczenia prawnego w sprawie, jak również zgoda prezesa zarządu działkowców, gdyż organem właściwym do udzielenia pozwolenia na budowę jest właściwy terenowo organ administracji architektoniczno –budowlanej. Doszło więc do naruszenia art. 29 ust. 1 pkt 4 Prawo budowlanego. Na powyższą decyzję P. i R. R. złożyli skargę. Podnieśli w niej, że zakupili budynek letniskowy w obecnej powierzchni zabudowy i tylko wykonali roboty budowlane remontowe polegające na zabudowie tarasu, który wraz z zadaszeniem był w złym stanie technicznym i estetycznym. Wskazali też, że na terenie działek nie są zachowane żadne przepisy Prawa budowlanego, a restrykcje dotyczą tylko ich, czym naruszono zasadę równego traktowania obywateli. Ich zdaniem niewłaściwie oceniono zakres i kwalifikacje robót. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, wskazując dodatkowo, że skarżący nie wykonali remontu tarasu, a wykonali dobudowę do istniejącego obiektu z przeznaczeniem na cele mieszkalne. Bez znaczenia w sprawie, jest zły stan techniczny i estetyczny a zabudowa sąsiednich działek nie była przedmiotem postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego. Oznacza to także, że rozpoznając skargę sąd bada legalność decyzji wyłącznie stosując kryterium legalności. Dlatego też już w tym miejscu należy stwierdzić, że pozbawione znaczenia prawnego są przytoczone w skardze argumenty, że "... na terenie... działek nie są zachowane żadne przepisy Prawa budowlanego a restrykcje ... dotyczą tylko nas." Nadto należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ww. granice w odniesieniu do niniejszej sprawy zakreślone zaś zostały treścią zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] sierpnia 2007 r. Przedmiotem postępowania sądowego było więc wyłącznie zbadanie czy decyzja nakazująca P. i R. R. rozbiórkę rozbudowanej części tarasu oraz dachu i ścian stanowiących rozbudowę trasu budynku letniskowego zlokalizowanego na działce Nr [...] na terenie działek rekreacyjnych w J., jest zgodna z prawem, czy też wydana została z naruszeniem przepisów prawa - zarówno materialnego jak i procesowego – obowiązującego w dniu jej wydania, a w szczególności przepisów prawa wskazanych w decyzji. Nie było natomiast w kompetencjach Sądu przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy badanie przestrzegania przepisów prawa w szczególności przepisów ustawy Prawo budowlane w odniesieniu do innych obiektów budowlanych położonych w sąsiedztwie domku letniskowego skarżących. Przepis art. 132 § 1 (zd. 1) ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. stanowi, że sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy wynika natomiast, że dnia [...] maja 2006 r. po otrzymaniu pisma z dnia [...] kwietnia 2006 r. uczestniczki postępowania G. N., o – jej zdaniem nielegalnej budowie prowadzonej przez sąsiadów, tj. skarżących przeprowadzono kontrolę prowadzonych robót budowlanych na działce nr [...] na terenie działek rekreacyjnych w J. (na terenie miasta B.). Ujawniono wówczas, że właściciele budynku rekreacyjnego przystąpili do wykonywania robót budowlanych polegających na rozbudowie i zabudowie trasu znajdującego się tam budynku letniskowego. Ze znajdującego się w aktach protokołu kontroli wynika m.in., że w czynności tej uczestniczyła P. R. i G. N. W protokole - podpisanym m.in. przez ww. osoby- stwierdzono że, inwestorzy dokonali rozbiórki muru wysokości ok. 50 cm wokół trasu i w tym miejscu pobudowali nowe fundamenty i mury do pełnej wysokości istniejącego budynku letniskowego z nowym otworem wejściowym i otworami okiennymi. Prace te rozpoczęto w kwietniu 2006 r. i na ich prowadzenie skarżący nie posiadali pozwolenia właściwego organu. Pozwolenia takiego nie przedłożyli zresztą i do dnia wydania zaskarżonej decyzji. Z akt wynika również, że po stwierdzeniu powyższych faktów Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. znak: [...] wstrzymał w oparciu o art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, prowadzone roboty budowlane i nałożył obowiązek przedłożenia nakazanych przepisami prawa dokumentów, w terminie do dnia [...] sierpnia 2006 r. Z akt wynika także, że mimo wydania tego postanowienia, inwestorzy dalej prowadzili roboty budowlane – poprzez wykonanie zadaszenia nad wymurowaną dobudową i zamontowanie drzwi. Z akt wynika także, że nie wykonano również nałożonego ww. postanowieniem obowiązku przedłożenia żądanych dokumentów, tj. czterech egzemplarzy projektu budowlanego realizowanego zamierzenia inwestycyjnego wraz z opiniami i innymi wymaganymi prawem dokumentami. Obowiązująca od 1 stycznia 1995 r. ustawa z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (w chwili wydania zaskarżonej decyzji: tekst jednolity z dnia 17 sierpnia 2006 r. Dz. U. Nr 156, poz. 1118) w art. 3 pkt 1 definiuje pojęcie robót budowlanych stanowiąc, że należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Obiektem budowlanym natomiast wg tego art. 3 ale pkt 1 ww. ustawy są: budynki wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowle stanowiące całość techniczno użytkową i obiekty małej architektury. W art. 28 ust. 1 Prawo budowlane ustanowiono zaś zasadę, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31. Dokonane zaś w niniejszej sprawie w sposób wyczerpujący i prawidłowy (tj. zgodnie z przepisami ustawy Kodeks postępowania administracyjnego) ustalenia faktyczne w postępowaniu administracyjnym nie wskazują, aby zachodziły jakiekolwiek przesłanki zwalniające inwestora od obowiązku uzyskania takiego pozwolenia. W tym miejscu należy dodatkowo zauważyć, iż z akt sprawy wynika także, że działka na której realizowano bez pozwolenia roboty budowlane stanowi własność Gminy B. będącej w wieczystym użytkowaniu inwestora. Pozbawione są w sposób oczywisty jakiegokolwiek znaczenia prawnego twierdzenia skarżących o posiadaniu zgody sąsiadów i prezesa Zarządu Działkowców "C.", albowiem zgoda taka mogła pochodzić wyłącznie od właściwego miejscowego organu administracji architektoniczno – budowlanej. Takiej zgody tj. pozwolenia przewidzianego w art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego nie było! W tej sytuacji zważywszy dodatkowo na bezskuteczność wszczętego przez organ postępowania naprawczego, organ zasadnie wydał w oparciu o art. 48 ust. 1 i 83 ust. 1 ww. ustawy – Prawa budowlanego decyzję nakazującą rozbiórkę. Przepis art. 48 ust. 1 stanowi, że właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Przy jej wydaniu nie naruszono także przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego; w szczególności forma i treść rozstrzygnięcia odpowiada 104 i 138 § 1 pkt 1 a także 107 § 1-3 kpa. W tym stanie rzeczy należało po myśli art.151 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalić.