II SA/Bd 826/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia przyznać skarżącej B.O. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek B.O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła sprzeciw wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazując na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną. Skarżąca wskazała, że ze względu na swoją chorobę – długotrwale leczenie onkologiczne będzie potrzebowała pomocy osoby trzeciej. Jak wynika z przedłożonego przez skarżącą formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata oraz nadesłanych dokumentów, skarżąca zamieszkuje z czternastoletnim synem. Utrzymują się z jej wynagrodzenia ze stosunku pracy w wysokości [...] zł brutto. Otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł. Skarżąca zadeklarowała, że posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2, za które spłaca kredyt hipoteczny w wysokości około [...] zł miesięcznie. Nadto ponosi typowe wydatki mieszkaniowe jak: czynsz [...] zł, telefon [...] zł, prąd [...] zł, co dwa miesiące, Internet [...] zł. Pozostałą część wynagrodzenia przeznacza na wyżywienie oraz odzież, a także wydatki na edukacje syna: książki, zeszyty, itp. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Regulację tę w związku z przepisem § 1 pkt 2 dotyczącym przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym należy rozumieć w ten sposób, iż zwolnienie w zakresie całkowitym może nastąpić wówczas, gdy osoba żądająca zwolnienia wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uwzględniając sytuację majątkową skarżącej należało stwierdzić, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Skarżąca w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy zadeklarowała, iż utrzymuje się wraz z czternastoletnim synem jedynie z jej wynagrodzenia za pracę, które wynosi [...] zł netto miesięcznie. Podniosłał także, że ponosi comiesięczne typowe wydatki ponoszone przez większość osób takich jak żywność, opłaty za mieszkanie, opłaty za wodę, opłaty za energię elektryczną. W oświadczeniu majątkowym strona nie wykazała żadnych wartościowych rzeczy ruchomych ani zgromadzonych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.). W ocenie Sądu skarżąca pozostaje w takiej sytuacji osobistej, iż przy wydatkach związanych z codziennym utrzymaniem i przy obecnym poziomie cen i usług aktualnie uzyskiwany dochód niewątpliwie pozwala na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb skarżącej. Z tych przyczyn na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), postanowiono jak w sentencji.