II SA/Bd 833/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza [...] na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...]czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie wypłacenia wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...]w przedmiocie wypłacenia wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych wniósł Burmistrz [...]domagając się jej uchylenia. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy w[...]wskazał, iż decyzją własną z dnia [...]sierpnia 2013 r. nr [...]uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Pismem z dnia 23 sierpnia 2013 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z treścią art. 60 w/w ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżący skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność jego nie zmierza do obejścia prawa, a zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadą nieważności w związku, z czym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.