II SA/Bd 836/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Gruszecki po rozpoznaniu w dniu 19 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Marty H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy pieniężnej na dziecko umieszczone w rodzinie zastępczej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 lipca 2006 r. Marta H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [..] 2006 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy pieniężnej na dziecko umieszczone w rodzinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Przepis art. 50 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wymienia podmioty posiadające legitymację skargową, w tym – każdego, kto ma w tym interes prawny. O "interesie prawnym" w rozumieniu komentowanego przepisu mówimy wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. O tym więc, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Skarżący bowiem musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Z kolei zgodnie z art. 78 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr. 64 po. 593 z późn. zm.) pomocy społecznej udziela się rodzinie zastępczej. Z powyższego przepisu wynika, iż interes prawny w sprawie pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania każdego dziecka umieszczonego w rodzinie zastępcza ma wyłącznie ta rodzina, ponieważ to jej przepis prawa przyznaje uprawnienie. Dziecko umieszczone w rodzinie zastępczej może mieć wyłącznie interes faktyczny polegający na tym, iż kwota uzyskana przez jej opiekunów zostanie przeznaczona na zaspokojenie jego potrzeb a to prowadzi do wniosku, że nie ma ona legitymacji procesowej do zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanej w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.