II SA/Bd 840/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz skarżącej [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego sadu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Dyrektor Izby Celnej w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2015r., nr [...][...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] oraz stwierdził, że działanie organu nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Dyrektor Izby Celnej w [...] w odpowiedzi na wezwanie Sądu wyjaśnił, że na jego postanowienie autokontrole z [...] lipca 2015r. nie została wniesiona skarga do sądu administracyjnego wskazując, że termin do złożenia skargi upłynął w dniu [...] sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie skutecznego cofnięcia skargi (pkt 1), śmierci strony (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 3 P.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia ich nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). Wskazany wyżej przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt - następnie zaskarżony do sądu administracyjnego - działania w trybie tzw. autokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego nowa skarga. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której Dyrektor Izby Celnej w [...], uznając argumentację skarżącej wydał w dniu [...] lipca 2015 r. postanowienie, na mocy którego uchylił w całości zaskarżone przez [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] postanowienie z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], co świadczy o uwzględnieniu skargi w całości. Nowe postanowienie z dnia [...] lipca 2015 r. nie zostało zaskarżone do Sądu. Tym samym należało uznać, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], zostało skutecznie wyeliminowane z porządku prawnego w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. W tej sytuacji brak jest aktualnie przedmiotu zaskarżenia, co powoduje, że orzekanie przez Sąd w sprawie ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość tę wywołało usunięcie zaskarżonego postanowienia z porządku prawnego przez właściwy organ kolejnym postanowieniem. W tej sytuacji skoro organ po przeprowadzeniu analizy zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie i w konsekwencji w trybie autokontroli, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie, to niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (pkt 1 sentencji postanowienia). Uwzględnienie skargi przez organ czyni ponadto zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 tej ustawy. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. należy zaliczyć kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego oraz koszty wynagrodzenia adwokata - w kwocie 240 zł. O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).