II SA/Bd 840/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy przyznania świadczenia wychowawczego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia pkt 3 i 4 złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF). Zarządzeniem z dnia 10 sierpnia referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy wskazując, że w zakreślonym terminie do uzupełnienia wniosku (tj. do dnia 16 maja) skarżący nie przedłożył uzupełnionego formularza wniosku. W piśmie z dnia 12 września 2016 r. skarżący zawarł sprzeciw od ww. zarządzenia oraz wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy (formularza PPF) wskazując, że uchybienie terminu nastąpiło nie wskutek jego niedbalstwa czy zaniechania, ale w związku z pogorszonym stanem zdrowia psychicznego objawiającymi się problemami pamięciowymi i trudnościami w skupieniu uwagi oraz zużywaniem większej ilości lekarstw psychotropowych zapisanych przez lekarza psychiatrę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z art. 86 i art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej w skrócie "p.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku z 10 grudnia 2019 r.); 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne . Dodatkowo podkreślić należy, że przepis art. 87 § 2 p.p.s.a. nie zobowiązuje do "udowodnienia" przez stronę podnoszonych okoliczności, ale do ich "uprawdopodobnienia". Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Analizując złożony wniosek w kontekście opisanych powyżej przesłanek Sąd uznał, że Skarżący uprawdopodobnił okoliczności, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 10 grudnia 2019 r. było przez niego niezawinione. W niniejszej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 19 lutego 2020 r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 20 marca 2020 r. Skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 21 marca 2020 r. tj. z przekroczeniem ustawowego terminu. Jako przyczynę uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia pełnomocnik skarżącego wskazał niemożność nadania przesyłki zawierającej skargę kasacyjną w placówkach Poczty Polskiej w dniu 20 marca tj. w ostatnim dniu terminu na złożenie skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że w tym dniu placówka Poczty Polskiej w C. (miejscowość siedziby pełnomocnika skarżącej), zazwyczaj otwarta do godziny 18:00, ze względu na trwającą epidemię została zamknięta już o godz. 16:00. Wobec tego pełnomocnik udał się do T., gdzie znajduje się placówka pocztowa czynna całodobowo. Na miejscu jednakże zastał kilkudziesięcioosobową kolejkę, a do budynku poczty petenci byli wpuszczani pojedynczo. Co więcej, zgodnie z wywieszonym na drzwiach budynku Zarządzeniem Naczelnika Poczty, placówka była czynna tylko do godziny 20:00. O tej godzinie placówka faktycznie została zamknięta, a wielu oczekujących klientów, w tym pełnomocnika skarżącej, nie zostali obsłużeni. Mając na względzie powszechnie znany fakt ograniczenia prowadzenia działalności placówek pocztowych ze względu zaistniały stan epidemii (ogłoszenie stanu epidemii nastąpiło rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. Dz. U. z 2020 r. poz. 491), znajdujący potwierdzenie także w informacjach podawanych na stronach internetowych (https://www.poczta-polska.pl/koronawirus-informacje-dla-klientow) wskazane powyżej okoliczności zdaniem Sądu uprawdopodabniają brak winy po stronie skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe, jak też spełnienie pozostałych przesłanek przywrócenia terminu – Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.