II SA/Bd 847/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 września 2015 r. odrzucającego skargę R.i T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 21 września 2015r. do Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę R. i T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 8 października 2015 r. z pouczeniem, że od wskazanego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z dnia 3 października 2015 r. nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu skarżący T. S. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, że opłata sądowa została uiszczona na łączną kwotę [...] zł w terminie w dniu 7 września 2015 r. w koncesjonowanym biurze firmy [...] w [...]. Na potwierdzenie tego faktu załączył potwierdzenie wpłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie trzeba wskazać, że w dniu 15 sierpnia 2015r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 poz. 658). O ile do tej pory postanowienie o odrzuceniu skargi jako kończące postępowanie zawsze było zaskarżalne skargą kasacyjną, to nowelizacja wprowadziła rozróżnienie - w zależności od podstawy prawnej odrzucenia można je zaskarżyć albo zażaleniem, albo skarga kasacyjną. W brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. art. 194 § 1 pkt 1a przewiduje, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej art. 194 w nowym brzmieniu stosuje się również do spraw wszczętych przed wejściem w życie nowelizacji, a więc przed 15 sierpnia 2015 r. Z tego też powodu należało przyjąć, że na postanowienie o odrzuceniu skargi R. i T. S. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego przysługuje zażalenie, a nie jak mylnie wskazano w pouczeniu zawartym w piśmie przewodnim z dnia 5 października 2015 r. – skarga kasacyjna. Niemniej jednak wniesione przez T. S. zażalenie jako przedwczesne podlega odrzuceniu. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 września 2010r. II FZ 470/10 LEX nr 742522 termin do wniesienia środka odwoławczego liczy się od dnia doręczenia stronie postanowienia. Zażalenie wniesione przed doręczeniem postanowienia jest przedwczesne, a tym samym niedopuszczalne. Podlega ono odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a., mającego zastosowanie do zażaleń z mocy art. 197 § 2 tej ustawy. W rozpatrywanej sprawie zażalenie zostało wniesione w dniu 3 października 2015 r., a zatem jeszcze przed datą doręczenia postanowienia sprawie odrzucenia skargi w niniejszej sprawie, które miało miejsce w dniu 8 października 2015 r. Stwierdzić należy, że w takiej sytuacji nie rozpoczął jeszcze biegu terminu do wniesienia zażalenia i w związku z tym zażalenie jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Niezależnie od powyższego, jak już wyżej podkreślono, skarżący zostali błędnie pouczeni o przysługującej im skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od postanowienia tut. Sądu z dnia 21 września 2015 r. o odrzuceniu ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Doręczając odpis postanowienia z dnia 21 września 2015 r. wskazano bowiem, że służy od niego skarga kasacyjna (w terminie 30 dni od doręczenia), zamiast prawidłowego środka odwoławczego jakim jest zażalenie. Sąd pragnie zauważyć, że skarżący nie powinni jednak w takim przypadku ponosić negatywnych konsekwencji w związku z ich błędnym pouczeniem. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sad na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sadu, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Spóźniony wniosek sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88). Wobec powyższych okoliczności skarżący mogą ponownie wnieść zażalenie na postanowienie sądu z dnia 21 września 2015r. o odrzuceniu skargi, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od tego postanowienia – w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego postanowienia. Z tych powodów sąd orzekł o odrzuceniu zażalenia T. S. z 3 października 2015r. na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.