II SA/Bd 848/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński ( spr.) Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant Ewa Majchrzak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 listopada 2009r. sprawy ze skargi L. G. na postanowienie Szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w B. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania o rekompensatę z tytułu uszczerbku na zdrowiu oddala skargę. Dowódca P. Okręgu Wojskowego postanowieniem nr [...] z dnia [...], na podstawie art. 66 § 3 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwrócił L. G. wniosek z dnia [...] w przedmiocie wypłaty rekompensaty z tytułu uszczerbku na zdrowiu w związku ze służbą wojskową. W uzasadnieniu postanowienia podano, że podstawą roszczeń L. G. są przepisy ustawy z dnia 23.4.1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Sprawy z zakresu cywilnego zostały poddane właściwości sądów powszechnych Szef Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, rozpoznając zażalenie L. G., postanowieniem nr [...] z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dowódcy P. Okręgu Wojskowego. Podniesiono, że organy administracji publicznej są obowiązane z urzędu przestrzegać swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. W przypadku, gdy organ do którego wniesiono podanie uzna, że właściwy w sprawie jest sąd powszechny, wówczas zwraca je wnoszącemu. Na podstawie art. 66 § 3 K.p.a. zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. L. G. wniósł skargę na powyższe postanowienie, zatytułowanie "zażalenie". W skardze stwierdził, że nie kwestionuje ani charakteru roszczenia ani faktu, że organem właściwym do zasądzenia ewentualnego odszkodowania z tego tytułu jest sąd. POW jest właściwy rzeczowo i miejscowo z uwagi na fakt, że uszczerbku doznał w związku ze służbą wojskową i na terenie jednostki wojskowej podległej POW. Wobec wpłynięcia wniosku organ był zobowiązany wszcząć postępowanie i ocenić zasadność jego roszczenia, przyznając odszkodowanie lub odmawiając jego wypłaty. W odpowiedzi na skargę Szef Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych w B. wniósł o jej oddalenie, przedstawiając stan sprawy i podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sąd podziela stanowisko zawarte w tej sprawie przez orzekające w sprawie organy. Skarżący podaje, że rozpoczął pełnienie zasadniczej służby wojskowej w 1971 r. Nie jest zatem żołnierzem w rozumieniu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej (Dz.U.Nr175, poz.1707) W myśl tego rozporządzenia "żołnierz" oznacza żołnierza pełniącego czynną służbę wojskową, małoletniego kandydata na żołnierza zawodowego odbywającego naukę w szkole lub orkiestrze wojskowej, studenta szkoły wyższej odbywającego przeszkolenie wojskowe lub zajęcia wojskowe w studium wojskowym, a także osobę powołaną do odbycia czynnej służby wojskowej i zwolnioną z tej służby. W stosunku do tak rozumianego "żołnierza" organy wojskowe mają obowiązek podjęcia określonych działań. Tymczasem roszczenie skarżącego związane jest z odbywaniem przez niego służby wojskowej blisko 39 lat temu. Organy wojskowe trafnie oceniły, że jest to sprawa cywilna i właściwy do rozpatrzenia roszczeń skarżącego jest sąd powszechny. Takie stanowisko znajduje swoje uzasadnieniu w treści art. 66 § 3 K.p.a., który stanowi, że jeżeli podanie wniesione do organu niewłaściwego, a z podania wynika, że właściwym jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Organy postępując stosownie do tego przepisu prawa nie naruszyły i tym samym brak podstaw do uwzględnienia skargi. Oddalenie skargi znajduje swoją podstawę w przepisie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)..