II SA/Bd 85/11

WyrokWSA w Bydgoszczy2011-03-08

Skład orzekający: Renata Owczarzak, Wojciech Jarzembski, Jarosław Wichrowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania zasiłku celowego z pomocy społecznej z powodu przekroczenia kryterium dochodowego jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że prawo do zasiłku celowego przysługuje wyłącznie osobie spełniającej łącznie kryterium dochodowe i sytuacyjne. W przypadku przekroczenia kryterium dochodowego organ nie miał podstaw do przyznania świadczenia, a decyzja odmowna jest zgodna z obowiązującym prawem.
Stan faktyczny
S.S. złożył wniosek o przyznanie zasiłku celowego, specjalnego oraz zwrotnego na uregulowanie należności czynszowych za IV kwartał 2010 r. Organ pierwszej instancji odmówił przyznania świadczeń z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. Odmowę utrzymało Samorządowe Kolegium Odwoławcze. S.S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając niesprawiedliwość decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Pełny tekst orzeczenia

8 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 marca 2011r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. II SA/Bd 85/11 Uzasadnienie Prezydent W. decyzją z [...] listopada 2010 r. Nr [...], UOŚ – [...], na podstawie art. 3 ust. 1, ust. 4, art. 8, art. 39 ust. 1-4, art. 41, art. 102 ust. 1, art. 106 ust. 1, ust. 4, art. 110 ust. 1, ust. 7 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2009 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2009 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. Nr 127, poz. 1055) odmówił S.S. przyznania pomocy w postaci: zasiłku celowego, zasiłku specjalnego oraz zasiłku zwrotnego z przeznaczeniem na uregulowanie należności czynszowych w IV kwartale 2010 r. wskazując, że nie jest spełniony warunek dochodowy. Dochód miesięczny wnioskodawcy stanowi renta inwalidzka, dochód z gospodarstwa rolnego, a także 1/12 kwoty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolnictwa łącznie – [...] zł, co stanowi kwotę wyższą od dochodu, o którym mowa w art. 8 ww. ustawy, tj. 477,00 zł. Od tej decyzji odwołał się S. S., wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z [...] stycznia 2011 r. (SKO – [...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 3 ust. 4, art. 8, art. 11, art. 39 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 106 ww. ustawy z dnia 12 marca 2004 r. utrzymało w mocy ww. decyzję, wskazując, że stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy z 12 marca 2004 r. prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 i aby uzyskać prawo do zasiłku celowego muszą być spełnione, tj. kryterium dochodowe i sytuacyjne. Dokonane ustalenia potwierdzają spełnienie kryterium sytuacyjnego oraz że łączny dochód wnioskodawcy wynosi [...] zł, zatem jest wyższy od kryterium dochodowego, które dla osoby samotnie gospodarującej wynosi 477,00 zł. Wskazano także, że z uwagi na ograniczone środki finansowe MOPR-u odmówiono zasiłku celowego zwrotnego, z uwagi na brak zaistnienia szczególnego wypadku, odmówiono również zasiłku celowego specjalnego. Na powyższą decyzję S. S. wniósł skargę wywodząc, że jest ona krzywdząca i niesprawiedliwa. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu prawnego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należało więc zbadać zgodność zaskarżonej decyzji przede wszystkim z przepisami wskazanymi jako podstawa prawna zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym należy stwierdzić, że postępowanie w sprawie przyznania świadczeń z pomocy społecznej regulują przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 z późn. zm.). Zgodnie z art. 39 ust. 1 i 2 tej ustawy w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek ten może być przyznany w szczególności na pokrycie kosztów zakupu żywności i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Wniosek o przyznanie zasiłku celowego z pomocy społecznej polega rozpoznaniu w trybie przepisów ustawy o pomocy społecznej oraz na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2009 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej w skrócie Kpa). W postępowaniu tym znajdują zatem odpowiednie zastosowanie przepisy art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 Kpa. Z przepisów tych między innymi wynika, że organ prowadzący postępowanie obowiązany jest w postępowaniu wyjaśniającym podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. Ma więc obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Dopiero ustalone w tych warunkach fakty mogą być uznane za udowodnione i stanowić podstawę faktyczną niezbędną do wydania i uzasadnienia decyzji administracyjnej. Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 1 ww. ustawy o pomocy społecznej prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7. Oznacza to, że aby uzyskać prawo do zasiłku celowego muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki, tj. kryterium dochodowe i sytuacyjne. Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy natomiast wynika, że rozpoznając wniosek skarżącego S. S. w sprawie udzielenia pomocy społecznej zgodnie z art.106 pkt 4 ww. ustawy o pomocy społecznej przeprowadzono rodzinny wywiad środowiskowy w toku którego ustalono, że skarżący S. S. jest osobą niepełnosprawną i długotrwale chorującą co oznacza, że spełnione zostało kryterium sytuacyjne o którym mowa w art. 7 pkt 5 i 6 ww. ustawy o pomocy społecznej. Ustalono także, że łączny dochód wnioskodawcy wliczony zgodnie z art. 8 ustawy o pomocy społecznej wynosi [...] i jest wyższy od kryterium dochodowego, które dla osoby samotnie gospodarującej wynosi 477,00 zł. Skoro do uzyskania świadczenia niezbędne jest łączne spełnienie kryterium sytuacyjnego i dochodowego i zważywszy na przekroczenie drugiego kryterium, należy uznać, że organ w przedmiotowej sprawie nie miał możliwości przyznania przedmiotowego świadczenia i zaskarżona decyzja odpowiada obowiązującemu prawu. Prawidłowo także rozważono czy istnieje możliwość przyznania zasiłku celowego, zwrotnego i zasiłku celowego specjalnego badając czy zachodzą przesłanki wskazane w art. 41 ww. ustawy o pomocy społecznej. Organ swoje negatywne stanowisko w tym zakresie prawidłowo uzasadnił zgodnie z art. 107 § 1 i 3 Kpa. Reasumując należy stwierdzić, że rozpoznając skargę S. S. Sąd nie dopatrzył się naruszenia obowiązującego prawa i dlatego wobec braku przesłanek z art. 145 § 1 ust. 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na podstawie art. 151 tej ustawy skargę oddalono.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło