II SA/Bd 85/11
WyrokWSA w Bydgoszczy2011-03-08
Skład orzekający: Renata Owczarzak, Wojciech Jarzembski, Jarosław Wichrowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa przyznania zasiłku celowego z pomocy społecznej z powodu przekroczenia kryterium dochodowego jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Sąd uznał, że prawo do zasiłku celowego przysługuje wyłącznie osobie spełniającej łącznie kryterium dochodowe i sytuacyjne. W przypadku przekroczenia kryterium dochodowego organ nie miał podstaw do przyznania świadczenia, a decyzja odmowna jest zgodna z obowiązującym prawem.Stan faktyczny
S.S. złożył wniosek o przyznanie zasiłku celowego, specjalnego oraz zwrotnego na uregulowanie należności czynszowych za IV kwartał 2010 r. Organ pierwszej instancji odmówił przyznania świadczeń z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. Odmowę utrzymało Samorządowe Kolegium Odwoławcze. S.S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając niesprawiedliwość decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.Pełny tekst orzeczenia
8 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 marca 2011r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.
II SA/Bd 85/11
Uzasadnienie
Prezydent W. decyzją z [...] listopada 2010 r. Nr [...], UOŚ – [...], na podstawie art. 3 ust. 1, ust. 4, art. 8, art. 39 ust. 1-4, art. 41, art. 102 ust. 1, art. 106 ust. 1, ust. 4, art. 110 ust. 1, ust. 7 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2009 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2009 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. Nr 127, poz. 1055) odmówił S.S. przyznania pomocy w postaci: zasiłku celowego, zasiłku specjalnego oraz zasiłku zwrotnego z przeznaczeniem na uregulowanie należności czynszowych w IV kwartale 2010 r. wskazując, że nie jest spełniony warunek dochodowy. Dochód miesięczny wnioskodawcy stanowi renta inwalidzka, dochód z gospodarstwa rolnego, a także 1/12 kwoty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolnictwa łącznie – [...] zł, co stanowi kwotę wyższą od dochodu, o którym mowa w art. 8 ww. ustawy, tj. 477,00 zł. Od tej decyzji odwołał się S. S., wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z [...] stycznia 2011 r. (SKO – [...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 3 ust. 4, art. 8, art. 11, art. 39 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 106 ww. ustawy z dnia 12 marca 2004 r. utrzymało w mocy ww. decyzję, wskazując, że stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy z 12 marca 2004 r. prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 i aby uzyskać prawo do zasiłku celowego muszą być spełnione, tj. kryterium dochodowe i sytuacyjne. Dokonane ustalenia potwierdzają spełnienie kryterium sytuacyjnego oraz że łączny dochód wnioskodawcy wynosi [...] zł, zatem jest wyższy od kryterium dochodowego, które dla osoby samotnie gospodarującej wynosi 477,00 zł. Wskazano także, że z uwagi na ograniczone środki finansowe MOPR-u odmówiono zasiłku celowego zwrotnego, z uwagi na brak zaistnienia szczególnego wypadku, odmówiono również zasiłku celowego specjalnego.
Na powyższą decyzję S. S. wniósł skargę wywodząc, że jest ona krzywdząca i niesprawiedliwa. W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do przepisów art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu prawnego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należało więc zbadać zgodność zaskarżonej decyzji przede wszystkim z przepisami wskazanymi jako podstawa prawna zaskarżonej decyzji.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że postępowanie w sprawie przyznania świadczeń z pomocy społecznej regulują przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 z późn. zm.). Zgodnie z art. 39 ust. 1 i 2 tej ustawy w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek ten może być przyznany w szczególności na pokrycie kosztów zakupu żywności i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Wniosek o przyznanie zasiłku celowego z pomocy społecznej polega rozpoznaniu w trybie przepisów ustawy o pomocy społecznej oraz na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2009 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej w skrócie Kpa).
W postępowaniu tym znajdują zatem odpowiednie zastosowanie przepisy art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 Kpa. Z przepisów tych między innymi wynika, że organ prowadzący postępowanie obowiązany jest w postępowaniu wyjaśniającym podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. Ma więc obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Dopiero ustalone w tych warunkach fakty mogą być uznane za udowodnione i stanowić podstawę faktyczną niezbędną do wydania i uzasadnienia decyzji administracyjnej.
Zgodnie z przepisem art. 8 ust. 1 ww. ustawy o pomocy społecznej prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7. Oznacza to, że aby uzyskać prawo do zasiłku celowego muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki, tj. kryterium dochodowe i sytuacyjne.
Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.
Z akt sprawy natomiast wynika, że rozpoznając wniosek skarżącego S. S. w sprawie udzielenia pomocy społecznej zgodnie z art.106 pkt 4 ww. ustawy o pomocy społecznej przeprowadzono rodzinny wywiad środowiskowy w toku którego ustalono, że skarżący S. S. jest osobą niepełnosprawną i długotrwale chorującą co oznacza, że spełnione zostało kryterium sytuacyjne o którym mowa w art. 7 pkt 5 i 6 ww. ustawy o pomocy społecznej. Ustalono także, że łączny dochód wnioskodawcy wliczony zgodnie z art. 8 ustawy o pomocy społecznej wynosi [...] i jest wyższy od kryterium dochodowego, które dla osoby samotnie gospodarującej wynosi 477,00 zł. Skoro do uzyskania świadczenia niezbędne jest łączne spełnienie kryterium sytuacyjnego i dochodowego i zważywszy na przekroczenie drugiego kryterium, należy uznać, że organ w przedmiotowej sprawie nie miał możliwości przyznania przedmiotowego świadczenia i zaskarżona decyzja odpowiada obowiązującemu prawu.
Prawidłowo także rozważono czy istnieje możliwość przyznania zasiłku celowego, zwrotnego i zasiłku celowego specjalnego badając czy zachodzą przesłanki wskazane w art. 41 ww. ustawy o pomocy społecznej. Organ swoje negatywne stanowisko w tym zakresie prawidłowo uzasadnił zgodnie z art. 107 § 1 i 3 Kpa.
Reasumując należy stwierdzić, że rozpoznając skargę S. S. Sąd nie dopatrzył się naruszenia obowiązującego prawa i dlatego wobec braku przesłanek z art. 145 § 1 ust. 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na podstawie art. 151 tej ustawy skargę oddalono.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło