II SA/Bd 850/06

Dnia 30 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) asesor WSA Ewa Kruppik - Świetlicka Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 30 listopada 2006 roku sprawy ze skargi Ryszarda S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki oddala skargę. II SA/Bd 850/06 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 48 ust. 1 i ust. 4, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2019 ze zm.) decyzją z [...] 2006 r. – [...] nakazał właścicielowi nieruchomości Ryszardowi S. wykonanie rozbiórki budynku gospodarczego usytuowanego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w B. oraz uporządkowanie terenu po rozbiórce obiektu. Uzasadniając tę decyzję wskazano, że w związku z pismem Bożeny i Marka G., Inspektorat przeprowadził postępowanie administracyjne w sprawie budynku gospodarczego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w B. W trakcie tego postępowania, w tym przeprowadzonych kontroli w terenie ustalono, że właściciel nieruchomości – Ryszard S. wykonał w roku 2004 oraz w roku 2005 roboty budowlane polegające na rozbudowie i przebudowie budynku gospodarczego. W wyniku wykonanych prac powstał nowy budynek o gabarytach i konstrukcji innej niż istniejąca pierwotnie szopa. Do wykonania przedmiotowych robót inwestor przystąpił bez wymaganego pozwolenia budowlanego organu administracji budowlanej, czym naruszony został art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. roku -Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Z powyższych względów – postanowieniem z dnia [...] 2006 r., znak: [...] wstrzymano dalsze prowadzenie robót budowlanych, oraz zobowiązano właściciela nieruchomości do przedłożenia szeregu dokumentów, związanych z przedmiotowym budynkiem. Mimo upływu terminu określonego w w/w postanowieniu, inwestor nie przedłożył wymaganych dokumentów. W związku z powyższym – zgodnie z art. 48 ust. 4, oraz z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, orzeczono jak w sentencji. Ryszard S. złożył odwołanie od powyższej decyzji zaprzeczając ustaleniom organu wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. jako organ odwoławczy decyzją z [...] 2006 r. [...] na podstawie art. 132 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swą decyzję organ wskazał, że w świetle zebranego materiału dowodowego, rzeczony budynek gospodarczy zbudowany został w sposób ewidentnie samowolny – bez wymaganej przepisami prawa ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Na powyższą decyzję Ryszard S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy powtarzając argumenty zawarte w odwołaniu i – dodatkowo - wskazując na świadków mających potwierdzić jego twierdzenia wnosząc też o ich przesłuchanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie odnosząc się do swego uzasadnienia zawartego w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpatrując skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego. Odnosząc powyższe stwierdzenie do niniejszej sprawy oznacza to, że rozpatrując skargę należało przede wszystkim zbadać zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity z 2003 r. Dz. U. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) określanej w dalszej części jako Prawo budowlane, oraz przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.). Ponadto zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną , a zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. podstawą wyrokowania przez sąd są akta sprawy. Z akt sprawy wynika zaś, że po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] 2005 r. (uzupełnionego dnia [...] 2005 r.) wydano w dniu [...] 2005 r. decyzję na podstawie art. 54, 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1 i 4 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 715 ze zm.) o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie istniejącego budynku mieszkalnego wraz z rozbudową o część mieszkalną na nieruchomości stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym [...] przy ul. [...] w B. Powyższa decyzja w świetle przepisów w/w Prawa budowlanego nie była i nie mogła być równoznaczna z decyzją zawierającą pozwolenie na budowę, a jedynie upoważniała do ubiegania się – po spełnieniu dodatkowych warunków przewidzianych przepisami - Prawo budowlane – o wydanie takiego pozwolenia. Tymczasem z akt postępowania administracyjnego wszczętego w związku z pismem Bożeny i Marka G. zamieszkałych w B. przy ul. [...], tj. na nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z przedmiotową nieruchomością skarżącego wynika w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że skarżący wykonał w roku 2004 i 2005 roboty budowlane polegające na rozbudowie i przebudowie budynku gospodarczego. Polegały one na: rozbudowie obiektu w kierunku zachodnim i oparciu dachu na murowanym ogrodzeniu działki, rozbudowie obiektu w kierunku północnym tj. do budynku mieszkalnego, podwyższeniu obiektu od strony zachodniej do wysokości ogrodzenia, oraz wymianie ścian drewnianych na murowane. W wyniku tych prac powstał zupełnie nowy budynek o gabarytach i konstrukcji innej niż istniejąca pierwotnie szopa. Ze znajdującego się zaś w aktach organu, aktu notarialnego z dnia [...] 1975 r. sporządzonego w Państwowym Biurze Notarialnym w B. wynika, że budynek gospodarczy – szopa istniał na przedmiotowej działce co najmniej od roku 1975. Należy też zauważyć, że z znajdujących się w aktach dokumentów takich jak załącznik graficzny do wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla dobudowy części mieszkalnej na działce przy ul. [...] w B. oraz załącznik graficzny do decyzji Prezydenta Miasta B. o warunkach zabudowy z dnia [...] 2005 r. ów budynek gospodarczy wykazany został jako obiekt przewidziany do wybudowania, a nie jako obiekt już istniejący. Analiza powyższego wskazuje, że inwestor przystąpił do budowy nowego obiektu budowlanego. Z akt nie wynika zaś żeby skarżący posiadał (i przedłożył) pozwolenie na budowę. W tej sytuacji stosownie do art. 48 ust. 2, art. 81 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego musiał odpowiednio zareagować czego wynikiem było postanowienie Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z dnia [...] 2006 r. wstrzymujące dalsze prace budowlane i wzywające skarżącego do przedłożenia wskazanej dokumentacji, co zmierzało do legalizacji inwestycji. Ponieważ skarżący nie wykonał nałożonego obowiązku, obowiązkiem organu było w oparciu o art. 48 ust. 1 i 4 Prawo budowlane wydanie decyzji o rozbiórce. Nie można więc dopatrzyć się w zaskarżonej decyzji a także poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji naruszenia jakichkolwiek przepisów Prawa budowlanego. Nie można także dopatrzyć się naruszenia k.p.a., skoro jako dowód dopuszczono wszystko co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy (dokumentacja fotograficzna, oględziny, odpisy decyzji, wniosku i załączników graficznych) i zbadano wyczerpująco materiał dowodowy dokonując oceny w oparciu o całokształt materiału dowodowego. Zrealizowano więc wskazania wynikające z treści art. 7, 75 § 1, 77 § 1 i 80 k.p.a. Nie doszło w toku postępowania administracyjnego także do naruszenia jakiegokolwiek innego przepisu obowiązującego w chwili wydania zaskarżonej decyzji, prawa I dlatego w oparciu o art. 151 p.p.s.a należało skargę oddalić.