II SA/Bd 850/12
WyrokWSA w Bydgoszczy2012-11-07
Skład orzekający: Grzegorz Saniewski, Anna Klotz, Renata Owczarzak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy rada powiatu, uchwalając wysokość wynagrodzenia dla rodzin zastępczych, może określić je w formie "widełek" (od – do), czy też jest ograniczona jedynie do podwyższenia minimalnych kwot wynagrodzenia wskazanych w ustawie?Ratio decidendi
Rada powiatu, na podstawie art. 91 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, ma upoważnienie jedynie do podwyższenia wysokości świadczeń pieniężnych dla rodzin zastępczych, które zostały określone w ustawie. Określenie wynagrodzenia w formie "widełek" (od – do) wykracza poza to upoważnienie, ponieważ oznacza ustalenie górnej granicy wynagrodzenia, do czego ustawodawca nie dał rady powiatu podstawy prawnej. Samo powtórzenie minimalnych wynagrodzeń nie jest równoznaczne z ich podwyższeniem.Stan faktyczny
Wojewoda Kujawsko-Pomorski złożył skargę na uchwałę Rady Powiatu w Nakle nad Notecią, zarzucając jej naruszenie art. 91 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Skarżący podniósł, że rada powiatu, zamiast podwyższyć minimalne wynagrodzenie dla rodzin zastępczych, określiła je w formie "widełek" (od – do), do czego nie miała upoważnienia ustawowego. Rada Powiatu uznała skargę za zasadną, jednak wniosła o jej oddalenie, wskazując, że uchwała została już uchylona.Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały Rady Powiatu w Nakle nad Notecią oraz stwierdził, że uchwała nie podlega wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant: Krzysztof Olczak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Wojewody Kujawsko-Pomorskiego na uchwałę Rady Powiatu w Nakle nad Notecią z dnia 28 marca 2012 r. nr XVII/225/2012 w przedmiocie ustalenia wysokości wynagrodzenia dla rodziny zastępczej zawodowej, prowadzącej rodzinny dom dziecka i rodziny zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu.
Rada Powiatu w [...] w dniu 28 marca 2012 r. na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592 z zm.) oraz art. 85 i art. 91 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. Nr 149, poz. 887, ze zm., zwanej w skrócie "wrispz") podjęła uchwałę nr XVII/225/2012 w sprawie ustalenia wysokości wynagrodzenia dla rodziny zastępczej zawodowej, prowadzącej rodzinny dom dziecka i rodziny zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego.
Skargę na powyższą uchwałę złożył Wojewoda[...], zarzucając jej naruszenie art. 91 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej i wnosząc o stwierdzenie jej nieważności.
Skarżący podniósł, że art. 91 wrispz daje radzie powiatu upoważnienie jedynie do podwyższenia wysokości świadczeń, o których mowa w art. 80 ust. 1, art. 81, art. 83 i art. 85 wrispz. W przepisach tych ustawodawca ustalił już wynagrodzenie, ustalając ich najniższą kwotę, a radom powiatów dał upoważnienie do podwyższenia wynagrodzenia.
W zaskarżonej uchwale rada powiatu nie podniosła najniższego wynagrodzenia, a określiła widełki ("od – do") wynagrodzenia miesięcznego dla rodziny zastępczej zawodowej - do czego nie miała upoważnienia ustawowego.
W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu uznała skargę za zasadną, jednakże wniosła o jej oddalenie wskazując (na rozprawie), że zaskarżona uchwała została już uchylona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola taka sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.").
Zgodnie z art. 147 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi na uchwałę, sąd stwierdza jej nieważność albo stwierdza, że została ona wydana została z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jej nieważności. W przypadku uchwał podejmowanych przez organy samorządu gminnego, jak wynika z treści art. 91 ust. 1 i 4 ustawy o samorządzie gminnym, jedynie istotne naruszenie prawa winno skutkować stwierdzeniem nieważności uchwały.
Zasadny jest zarzut naruszenia przez zaskarżoną uchwałę, w sposób istotny, przepisu art. 91 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej – w związku z art. 85 tej ustawy.
Zgodnie z art. 91 wrispz rada powiatu może, w drodze uchwały, podnieść wysokość świadczeń pieniężnych, o których mowa w art. 80 ust. 1, art. 81, 83 i 85. Ustawodawca dał zatem radzie powiatu upoważnienie do podniesienia wynagrodzeń, które w art. 85 ustawy zostały określone poprzez wskazanie ich minimalnej wartości – bądź poprzez stwierdzenie, że przysługuje "wynagrodzenie nie niższe niż kwota (...)" (wynagrodzenie rodziny zastępczej zawodowej oraz prowadzącej rodzinny dom dziecka - art. 85 ust. 1 wrispz, wynagrodzenie rodziny zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego - art. 85 ust. 2 wrispz) bądź poprzez stwierdzenie, że przysługuje wynagrodzenie w ściśle określonej wysokości ("świadczenie w wysokości nie niższej niż 20% otrzymywanego wynagrodzenia miesięcznie" dla rodziny zastępczej zawodowej pełniącej funkcję pogotowia rodzinnego – art. 85 ust. 6 wrispz).
Określenie "widełkowe" wynagrodzeń, tak jak to uczyniła Rada w zaskarżonej uchwale oznacza natomiast określenie górnej granicy możliwego wynagrodzenia ("do") – do czego ustawodawca w treści art. 91 wrispz upoważnienia nie zawarł.
Nie jest także wypełnieniem upoważnienia ustawowego z art. 91 wrispz samo powtórzenie minimalnych wynagrodzeń, określonych w art. 85 wrispz ("od") – nie oznacza to bowiem podniesienia wysokości wynagrodzenia, a tylko do takiego działania daje podstawę treść art. 91 wrispz.
Ze względu na powyższe Sąd na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały (pkt 1 sentencji wyroku).
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku podjęto zgodnie z treścią art. 152 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło