II SA/Bd 852/18
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2019-02-20
Skład orzekający: Jerzy Bortkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji może na posiedzeniu niejawnym uchylić własne postanowienie o kosztach postępowania, jeśli zażalenie na to postanowienie jest oczywiście uzasadnione?Ratio decidendi
Sąd administracyjny pierwszej instancji może na posiedzeniu niejawnym uchylić własne postanowienie o kosztach postępowania, jeśli zażalenie na to postanowienie jest oczywiście uzasadnione. Przesłanka ta wynika z art. 195 § 2 p.p.s.a., który pozwala na autokontrolę zaskarżonego postanowienia w celu racjonalizacji postępowania i uniknięcia nieuzasadnionej zwłoki. W niniejszej sprawie zażalenie było oczywiście uzasadnione, co uzasadniało uchylenie postanowienia o kosztach i ponowne rozpoznanie sprawy.Stan faktyczny
Zarząd Województwa złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 grudnia 2018 r. (sygn. II SA/Bd 852/18) w części dotyczącej zasądzenia kosztów postępowania sądowego. Organ zarzucił naruszenie przepisów p.p.s.a. i rozporządzenia w sprawie wysokości wpisu sądowego, kwestionując prawidłowość zasądzonej kwoty 2000 zł. Sąd uznał zażalenie za oczywiście uzasadnione.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie o zwrocie kosztów postępowania sądowego zawarte w pkt 2. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. II SA/Bd 852/18, zasądzono od Zarządu Województwa na rzecz skarżących wspólników solidarnie kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz zwrócono skarżącym wspólnikom solidarnie kwotę 1800 zł tytułem nadpłaconego wpisu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Zarządu Województwa [...] na postanowienie zawarte w pkt 2. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. II SA/Bd 852/18 w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego [...] na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty i umorzenia należności z tytułu zwrotu dofinansowania ze środków unijnych postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie o zwrocie kosztów postępowania sądowego zawarte w pkt 2. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. II SA/Bd 852/18, 2. zasądzić od Zarządu Województwa [...] na rzecz skarżących wspólników Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego [...] B. U., A. U. i A. S. solidarnie kwotę 200 (słownie dwustu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 3. zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarżącym wspólnikom Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego [...] B. U., A. U. i A. S. solidarnie kwotę 1800 (słownie: tysiąca ośmiuset) złotych tytułem nadpłaconego wpisu.
Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 852/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy – w jego 1 punkcie - uchylił zaskarżoną decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty i umorzenia należności z tytułu zwrotu dofinansowania ze środków unijnych, a w punkcie 2 ww. wyroku zasądził od Zarządu Województwa [...] na rzecz skarżących wspólników Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego [...] B. U., A. U. i A. S. solidarnie kwotę 2000 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W dniu [...] lutego 2019 r. organ złożył w ustawowym terminie zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2. wyżej opisanego wyroku wydane w przedmiocie zwrotu koszów postępowania. Organ wniósł zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od Zarządu Województwa [...] na rzecz skarżących wspólników Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego "[...] B. U., A. U. i A. S. solidarnie kwotę 500 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu organ zarzucił naruszenie art. 200, 205 § 1 oraz 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 23 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), dalej rozporządzenie w zw. art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2017, poz.2077 ze zm.), dalej u.f.p, poprzez wadliwe przyjęcie, że wpłacona w tej sprawie przez skarżących kwota 2000,- zł z tytułu wpisu sądowego jest prawidłowa i stanowi koszt niezbędny do celowego praw skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się oczywiście uzasadnione.
Zgodnie z treścią art. 227 § 1 p.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem pełnomocnik strony skarżącej wniósł jedynie zażalenie na postanowienie zawarte w pkt II wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Bd 852/18, nie wnosząc jednocześnie skargi kasacyjnej od tego wyroku.
W myśl art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Przepis ten, stanowiący wyjątek od zasady dewolutywności i eliminujący mnożenie instancji sądowych, służy racjonalizacji postępowania i realizacji nakazu rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Stanowi zatem podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny – i w przypadku stwierdzenia zaistnienia zawartych w nim przesłanek uchylenia go bez konieczności przesyłania akt sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu – w sytuacji wystąpienia co najmniej jednej z dwóch wymienionych w nim przesłanek, tj. zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione. Druga z przesłanek określająca podstawę uchylenia wskazuje, że mogą być nią objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. Uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpoznanie sprawy powinny mieć miejsce wówczas, gdy Sąd podziela podniesiony w zażaleniu zarzut nieważności postępowania lub uznaje, że jest ono oczywiście uzasadnione. W każdym jednak przypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy niewzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez konieczności dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia.
Przeprowadzona analiza zażalenia wykazała, że jest ono oczywiście uzasadnione i stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd zaskarżonego postanowienia odnośnie kosztów postępowania zawartego w pkt 2. wyroku.
Zgodnie z treścią art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Ponadto w świetle art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzależnione jest od uprzedniego złożenia wniosku o ich zasądzenie, co wynika wprost z treści art. 210 § 1 p.p.s.a., o ile orzeczenie kończące nie jest wydawane na posiedzeniu niejawnym, a strona nie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 210 § 2 p.p.s.a.). W sprawie niniejszej strona skarżąca nie była reprezentowana przez pełnomocnika, zaś wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w postaci uiszczonego wpisu został zgłoszony na rozprawie w dniu 11 grudnia 2018 r.
Zachodziły więc przesłanki do zasądzenia od organu poniesionych przez stronę skarżącą kosztów postępowania w postaci wpisu, który w przedmiotowej sprawie powinien wynosić 200 zł., co wynika z przepisu § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia. Przepis ten dotyczy innych niż enumeratywnie wymienione w § 2 ww. rozporządzenia, rodzajów spraw, dla których przewidywany jest wpis stały. Wpisu należnego w przedmiotowej sprawie nie można utożsamiać z wpisem od zobowiązań podatkowych, albowiem nie wynika to z przepisu art. 67 u.f.p., który nie reguluje kwestii opłat sądowych.
W świetle powyższego, na podstawie ww. przepisów, orzeczono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło